Connect with us

OPINION

Lorenc Vangjeli: PD është sot më keq sesa do ta ëndërronte mallkimi i Enver Hoxhës

Published

on

Nga Lorenc Vangjeli

Ish- lideri i demokratëve Sali Berisha përfundimisht u largua nga Partia Demokratike nga “pinjolli politik” Lulzim Basha. A është fundi i Berishës në PD, apo do vijojë luftën me Bashën dhe faktorin ndërkombëtar?

Përfundimisht është një fjalë që mungon në fjalorin e politikës shqiptare. Shprehja e famshme që në politikë “Nuk duhet thënë kurrë, kurrë!”, duket sikur është shpikur enkas për Tiranën. Po të kujtohet urrejtja dhe egërsia mes “çiftesh” të ndryshme, si brenda llojit, ashtu edhe mes kundërshtarësh, kjo që po ndodh me Berishën dhe Bashën sot, është një film i parë shumë herë. Berisha me Nanon, Nano me Metën, Meta me Ramën, Rama me të gjithë bashkë njëri pas tjetrit dhe Basha me Berishën, janë vetëm disa nga ndeshjet epike, në të cilat cikli dashuri-urrejtje i ngjan marrëdhënies shkumëzuese mes adoleshentësh që nuk ndriçohen nga logjika, por shtyhen nga furtuna e hormoneve. Dhe meqë edhe vetë demokracia shqiptare është në moshën e adoleshencës, plot puçrra, e paqëndrueshme, emocionale, e parritur dhe e papjekur, kjo shpjegon edhe marrëdhëniet mes protagonistëve të politikës. Parë me këtë sy, nuk ka një largim përfundimtar të Berishës nga PD, por ka dëshmi sesi po funksionon vetëm një prej hallkave të hallit të pafundëm që i ka rënë për pjesë PD-së. Të dy të zemëruarit e opozitës janë në kuotat më të ulëta të besimit në parti, por dhe në publik. Ata janë në ndeshje, por të destinuar që edhe si “fitimtarë” të jenë humbës të plotë. Sepse të dy së bashku janë arsyeja themelore që do ta lënë edhe një mandat të katërt opozitën në opozitë. Por herët a vonë, të dy do të largohen. Ky është basti për atë që do të ndodhë. Ose të dy njëherësh, ose njëri pas tjetrit!

Më 8 Janar a mund të themi se u shkrua ndarja e PD-së? A do të krijojë Berisha një parti të re?

Ndarja e PD-së nuk është akt, por proces. Nuk është diçka që ndodhi brenda një dite, por efekti i një krisjeje që ka nisur që në vitin e largët 2013, kur dorëheqja e Berishës nga partia, refuzoi në të njëjtën kohë garën brenda partisë. Berisha ishte pjesë e trukimit të garës mes bashës dhe të ndjerit Olldashi dhe gjithë sapo ndodh sot, duket si një dëshmi që karma nuk harron kurrë të kthehet aty nga niset. Askush nuk mund të thotë sesa do të zgjasë agonia brenda PD-së, por fraksionet në krye të herës dhe legalizimi i tyre real në PD, pa dy B-të e PD-së, mund të jetë zgjidhja e procesit: të shpëtojmë ç’të mundemi.

Për herë të parë Berisha shkoi në Prokurori, pikërisht për të “vetët” për dhunën ndaj godinës dhe ndaj demokratëve brenda selisë. A do i shpëtojë kësaj here Berisha ligjit?

Berisha është vonuar të paktën çerek shekulli për të parë derën e prokurorisë. Nuk ka politikan tjetër si ai dhe sa ai që e ka merituar ballafaqimin me akuzën publike. I është shmangur asaj për shumë arsye, të cilat nisin sa nga forca e tij e pashtershme si individ, sa nga dobësia epike e sistemit të drejtësisë në vend, nga mungesa e traditës apo edhe nga fakti që përballë tij, edhe kundërshtarët e tij ishin bashkëmëkatarë me të. Për paradoks, përtej akuzave me zë, duke mos e lenë me veprime konkrete Berishën të shkojë në bankën e të akuzuarve, socialistët krijonin hap pas hapi shfajësimin e tyre. Sepse ju nevojitej për kontrast gjithmonë një fajtor më i madh se fajësia mes tyre, për të qenë të shfajësuar. Dhe kjo ka qenë arsyeja se pse spiralja e të ligës në politikë ka shkuar në qiell pa e provuar kurrë akuzën reale të prokurorisë. Ajo që bëri dhe frymëzoi Berisha në tetë janar me Bashën e blinduar përballë, është një karamele juridike përballë asaj që ka bërë në gjithë këto vite. Është njëlloj si të akuzosh dikë pse teshtiu pa vënë shaminë në hundë, ndërkohë që djeg shtëpinë e tij për “sport”. Dhe sporti i Berishës është politika; ai është benzina që ka përvëluar dhe helmuar gjithë shoqërinë shqiptare në mënyrë krejt të pamerituar në këto 30 vjet.

Edi Rama ftoi për një bashkëbisedim demokratët që mbetën në “ajër”. A është kjo ironi e tij apo…?

Ndoshta do të ishte më mirë që kryeministri të zgjidhte krejt tjetër formë reagimi. Fiks atë që ju ka kërkuar me gjasë bashkëpunëtorëve të tij: heshtjen dhe distancimin në publik mes dy palëve. Por atë e rrëmbeu thirrja në skenën publike, në të cilën ai është aktori kryesor, por që ja kishin zënë në mënyrën më absurde të mundshme, Basha e Berisha. Ishte një mënyrë për të hyrë në debat, në një kohë kur nga heshtja do të fitonte më shumë se nga fjalët. Por dëmi i kundërshtarëve të tij është kaq i madh, sa një shpullë më shumë dhe një më pak, një ironi më shumë apo një ironi e munguar nuk shton asgjë. Të mbytyrit nuk kanë frikë nga uji. Kështu që si me Ramën atë ditë apo pa të, hall i demokratëve është aq i madh sa nuk mund të rritet edhe më tej si tillë as nga kundërshtarët e tyre.

Në këtë situatë Ramës i nevojitet një PD e përçarë që të zgjasë në kohë konflikti mes tyre, apo i nevojitet opozita “pa konflikte” dhe institucionale për koperturë?

Rama ka nevojë edhe për Bashën, edhe për Berishën në PD. Duke mos pasur nevojë për ta si “aleatë”, ai e ka të dobishme t’i ketë të dy bashkë. Më saktë sherrin e tyre. Por ky është një proces që shkon shumë përtej vetë kryeministrit. Edhe pse në dukje është kështu, në thelb dhe për shoqërinë shqiptare, kjo është një dramë mbipartiake. Një opozitë e dobët nuk do të thotë një pushtet i fortë. Përkundrazi. Një opozitë e dobët le shkas për një qeverisje gjithmonë e më autoritare, egoiste dhe të paqortueshme. Dhe ky raport mes tyre, mes shumicës dhe pakicës, është fatkeqësi për të gjithë vendin. Me një fjali të vetme, sot PD është fiks siç do ta kishte ëndërruar Enver Hoxha, ditën kur demokratët idealistë dhe qytetarët e zemëruar të Tiranës i tërhiqnin zvarrë bustin në shesh. Madje as diktatori, ai mallkim i egër për shqiptarët, nuk do ta besonte se mallkimi i të vdekurit të tërhequr në asfalt, mund të tejkalohej kaq dhunshëm nga e vërteta e egër në PD-në e sotme.

OPINION

Patozi: Mos bëni sikur ju ka marrë më qafë 5 vjet më parë

Published

on

By

Nga Astrit Patozi

Caktojani Lul Bravës po të doni edhe helmimin e Petro Nini Luarasit, se brenda jeni, mban ai “besëpreri”.

Por mos bëni sikur ju ka marrë më qafë 5 vjet më parë me marrëveshjen e 17 majit, sepse keni qenë po aq të lumtur dhe po aq të përfshirë sa ai, kur doli para kamerave duke u qepalluar me Edi Ramën.

Për të mos thënë që dikush ka qenë online me të gjatë gjithë flirtimit me argatin e Vuçiçit, me telefonata direkte apo me whatsapp, gjatë atyre orëve të gjata dhe të lavdishme në Kryesinë e Kuvendit të Shqipërisë.

Natyrisht që tabulatet nuk ka rrezik të jenë ndonjëherë objekt i SPAK-ut, sepse marrëdhënie me dëshirë mes palëve ka qenë, jo përdhunim. Dhe me siguri do të vazhdonit ashtu deri sa vdekja t’ju ndante, po të mos kishte ndodhur 9 shtatori.

Atëherë po që nuk ka nevojë, as për dëshmi dhe, as për shpjegime, për të njohur tradhtarin, që nuk duhet të kishte lindur fare.

Caktojani Lul Bravës po të doni edhe helmimin e Petro Nini Luarasit, se brenda jeni, mban ai “besëpreri”.

Continue Reading

OPINION

Incidenti i Ramës në Gjermani, Spiropali: Nuk e dinin me kë kishin të bënin

Published

on

By

Ministrja e Shtetit për Marrëdhëniet me Parlamentin Elisa Spiropali ka folur lidhur me incidentin me Kryeministrin Edi Rama në një fluturim të Lufthansës nga Gjermania për në SHBA.

Sipas informacioneve, Rama  është nxjerrë nga avioni për shkak të refuzimit për të vendosur maskën kundër COVID.

Në “Tv Klan”, Spiropali tha se kompania ka kërkuar falje dhe se bëhet fjalë për një keqkuptim nga anëtarët e ekuipazhit që nuk e kanë ditur se me kë kanë të bëjnë.

“E ka sqaruar Endri Fuga, kanë kërkuar ndjesë anëtarët e ekuipazhit. Lajmi është i vjetër, para shumë muajsh. Më duket krejt e parëndësishme tani, përderisa vetë kompania ka kërkuar falje. Këtu mbyllet. Në kohë pandemie edhe pilotët edhe anëtarët e ekuipazhit kanë qenë të stresuar.
Ky nuk është lajm për t’u mërzitur. Mesa kuptoj është një keqkuptim nga anëtarët e ekuipazhit që nuk e kanë ditur se me kë kanë të bëjnë”, deklaroi Spiropali.

Continue Reading

OPINION

PULS/7 Kreshnik Osmani: Britanikët, e duan Ukrainën një varrezë për trupat ruse, Franca forcon sanksionet. Perëndimi nuk do marrëveshje në këtë moment

Published

on

By

Continue Reading

OPINION

Puls7/ Kreshnik Osmani: Masakra e Buchas prerje në besë. Amerikanët, Putin kriminel lufte, Ruset, sillni prova!

Published

on

By

Continue Reading

OPINION

Përgjegjësi individuale! Seriozisht?

Published

on

By

Nga Lutfi Dervishi

Arrestohet një (ish) ministër, një deputet, x zyrtarë të lartë, y persona nga biznesi dhe prapë flasim për përgjegjësi individuale?!

Edhe pjesa e dukshme e “ajsbergut” të incineratorëve na tregon se krimi nuk paska kapur individin, por strukturat shtetërore, ka ndërhyrë në kompetencën e institucioneve, ka manipuluar procedurat, ka neutralizuar institucionet dhe ka përlarë mbi 100 milionë euro.

Nuk ka lindur mbi dhé deri më sot një individ kaq i zoti sa t’i bëj këto gjëra vetëm. Krimi këtu është në bashkëpunim dhe në bashkëpunim shembullor.

Sigurisht ka krime individuale, por ka edhe krime në bashkëpunim, me dy a më shumë vetë, në kuadrin episodik. Sikundër ka edhe grup të strukturuar kriminal e deri në organizatë kriminale, në kuadrin e konceptimit, organizimit, qëndrueshmërisë e kohëzgjatjes në kohë, qëllimit të përfitimit etj.

Dhe secili përgjigjet sipas rolit dhe ndikimit në krim.

Pa harruar që edhe ligji ynë (neni 28 i kodit penal, format e veçanta të bashkëpunimit) bën dallim të qartë mes organizatës kriminale…

si…” forma më e lartë e bashkëpunimit, në të cilën bëjnë pjesë tre ose më shumë persona dhe që dallohet nga shkalla e veçantë e organizimit, strukturimit, qëndrueshmërisë, kohëzgjatjes, si dhe nga qëllimi për kryerjen e një a më shumë veprave penale, për të realizuar përfitime materiale dhe jomateriale”.

…dhe grupit të strukturuar kriminal

që “është formë e veçantë bashkëpunimi, në të cilin bëjnë pjesë tre ose më shumë persona, për kryerjen e një a më shumë veprave penale, për të realizuar përfitime materiale dhe jomateriale”.

Incineratorët janë modeli më i kulluar dhe i trashë i fajësisë individuale dhe përgjegjjësisë të më shumë se një personi.

Ideim profesional, zbatim amatoresk. Përfundim tragjik.

Continue Reading
Advertisement
Advertisement

TRENDING