Connect with us

Ekonomi

Paketat financiare në mbështetje të biznesit dhe individëve 12.8 miliardë lekë.

Published

on

Shpenzimet e përgjithshme publike, për 9-mujorin e vitit 2020, arritën në 366.25 miliardë lekë, me një realizim në masën 92.44% të planit të periudhës.

Sipas raportit mbi treguesit fiskal të publikuar nga Ministria e Financave dhe Ekonomisë,  krahasuar me të njëjtën periudhë të vitit 2019 ky zë ka rezultuar 5.9 % më i lartë ose rreth 20.4 miliardë lekë më shumë, prej të cilave transfertat për paketat financiare në mbështetje të biznesit dhe individëve kanë qenë 12.8 miliardë Lekë.

Referuar raportit, shpenzimet korrente dhe ato kapitale, kanë shënuar një realizim respektivisht në masën 98.3% dhe 91.26% të planit të periudhës.

Ndërkohë në terma vjetorë ato janë realizuar përkatësisht në, 69% dhe 54% të planit vjetor.

Aktualitet

3 arsyet pse siguracionin ‘Karton Jeshil’ duhet ta merrni nga SIGAL UNIQA

Published

on

By

Gushti parashikohet të jetë muaji më i nxehtë i vitit dhe shumë prej nesh kanë nisur tashmë
pushimet verore me zonat bregdetare janë destinacionet e preferuara.
Disa zgjedhin Shqipërisë, ndërsa disa të tjerë duan të shijojnë pushimet jashtë vendit.
Por rrugët e shteteve të tjera, të panjohura për ne, përmbajnë jo pak risqe, ndaj çdokush që
kalon kufirin shqiptar duhet të ketë në makinë siguracionin “Karton Jeshil”.

Përse duhet të pajisemi me “Karton Jeshil” kur udhëtojmë jashtë?

1. Paisja me “Karton Jeshil” është i detyrueshëm për çdo mjet që udhëton jashtë
Republikës së Shqipërisë (përjashtuar Kosovën).
2. Mospaisja e siguracionit “Karton Jeshil” ka penalitete ligjore në varësi të vendit ku
udhëtoni.

3. Mospasurit “Karton Jeshil” është edhe shkak ligjor për refuzim të udhetimit nga policia
vendase.
4. Risku më i madh janë demet që mund ti shkaktohen palëve të treta nga drejtuesi i
mjetit. Në pjesën më të madhe të shteteve nuk ka kufi ligjor për vlerën e
dëmshpërblimit, por drejtuesi i mjetit DUHET të paguajë vlerën e plotë të dëmit që ai
shkakton, që mund të arrijë në miliona euro

Përse “Karton Jeshil” nga SIGAL UNIQA Group Austria?

1. Nëse pajiseni me një siguracion “Karton Jeshil SIGAL” dhe jeni përfitues në një aksident
(një mjet tjeter ju ka shkaktuar deme materiale apo dëme shëndetësore ndaj jush apo
pasagjerëve tuaj), atëherë SIGAL ju mbështet me procedurat e dëmshpërblimit me
kompaninë përgjegjëse në vendin përkates ku ka ndodhur aksidenti. Kështu ju kurseni
kohën dhe paratë tuaja duke mosangazhuar një avokat në vendin e aksidentit.
2. SIGAL ju ofron mundësinë që të blini sigurimin “Karton Jeshil” online, nga celulari apo
laptopi juaj, duke kursyer kohën tuaj
3. Duke blerë “Karton Jeshil” pranë SIGAL atëherë përfitoni edhe një tjetër bonus: çdo
klient që blen pranë SIGAL-it Siguracionin “Karton Jeshil” përfiton FALAS Asistencën
Rrugore “SIGAL UNIQA AutoSOS”.

Çfarë shërbimesh ofron “SIGAL UNIQA AutoSOS”?

1. Qendër Kontakti 24 orë të ditës në 7 ditë të javës
2. Shërbim karroatreci
3. Riparim në vend i automjetit
4. Zëvendësim i automjetit në rast aksidenti
5. Parkim
6. Akomodimi në hotel
7. Riatdhesim ose vazhdim i udhëtimit drejt destinacionit

Kohëzgjatja e “Kartonit Jeshil” mund të jetë 15 ditë, 1 muaj, 3 muaj, 6 muaj ose 1 vit, në varësi
të ditëve të qëndrimit tuaj jashtë Shqipërisë.

“Kartoni Jeshil”, për një afat 15-ditor, kushton vetëm 40 euro dhe dëmi më i madh, paguar së
fundmi, ka qenë mbi 1.6 milion euro. Ndërsa rezerva e demit për këtë kategori është
11.574.481 euro për 1105 dëme, çka do të thotë mesatarisht 11 mijë euro për dëm.

Shtetet anëtare të Sistemit ku vlen Kartoni Jeshil:

Belgjikë, Zvicër, Republika Çeke, Danimarkë, Francë, Finlandë, Mbretëri e Bashkuar, Greqi,
Irlandë, Luksemburg, Norvegji, Holandë, Suedi, Sllovaki, Gjermani, Itali, Spanjë, Hungari,
Portugali, Serbi, Austri, Poloni, Turqi, Rumani, Izrael, Marok, Tunizi, Islandë, Bullgari, Maltë,
Estoni, Kroaci, Slloveni, Maqedoni e Veriut, Bosnje Hercegovina, Andorra, Qipro, Moldavi,
Ukrainë, Letoni, Bjellorusi, Lituani, Rusi, Mali i Zi, Azerbajxhan.

Mos udhëtoni kurrë pa patur më parë siguracionin “Karton Jeshil” me vete pasi një dëm i vogël
mund të ketë kosto aq të madhe sa të mos përballohet edhe gjatë gjithë jetës suaj…
BLI ONLINE Siguracionin “Karton Jeshil” në pak minuta në:

RRUGË TË MBARË ME SIGAL UNIQA GROUP AUSTRIA

Për çdo pyetje shkruani në WhatsApp, në numrin +355 68 60 62829
ose dërgoni e-mail në [email protected]

Continue Reading

Ekonomi

Popullsia e Shqipërisë në rënie, vendi i 10-të në botë

Published

on

By

Shqipëria renditet në vend të 10-të në listën me 20 shtetet me rënien më të madhe të popullsisë në botë deri në vitin 2050. Deri në këtë vit, pritet që popullsia shqiptare të tkurret me 15.8%.

Raporti i Visual Capitalist, i Kombeve të Bashkuara parashikon se deri në vitin 2050 popullsia e Shqipërisë do të zbresë në 2.5 MLN banorë dhe deri në vitin 2100 do të tkurret në 1.1 MLN banorë.

RAPORTI I VISUAL CAPITALIST SHKRUAN:

Janë një numër vendesh që duket se po tkurren për nga perspektiva e popullsisë. Për të hedhur pak dritë mbi këtë prirje disi befasuese, ne kemi vizualizuar 20 vendet kryesore sipas rënies së popullsisë.

Tabela e mësipërme rendit vendet sipas shkallës së tyre të rënies së popullsisë, bazuar në shkallën e parashikuar të ndryshimit midis vitit 2020 dhe 2050 dhe duke përdorur të dhëna nga Kombet e Bashkuara.

Shumë nga këto vende ndodhen në ose afër Evropës Lindore, për arsye që do t’i diskutojmë më poshtë.

Çështja e parë është lindshmëria, e cila sipas Institutit Peterson për Ekonominë Ndërkombëtare (PIIE), ka rënë që nga rënia e Bashkimit Sovjetik. Në të gjithë rajonin, numri mesatar i fëmijëve për grua ra nga 2.1 në vitin 1988 në 1.2 deri në vitin 1998.

Normat e lindjeve janë rikuperuar pak që atëherë, por nuk janë të mjaftueshme për të kompensuar vdekjet dhe emigracionin, që i referohet qytetarëve që largohen nga vendi i tyre për të jetuar diku tjetër.

Evropa Lindore pa disa valë emigracioni pas zgjerimit të kufijve të Bashkimit Evropian (BE) në 2004-ën dhe 2007-ën. PIIE raporton se deri në vitin 2016, 6.3 milionë europiano-lindorë banonin në shtete të tjera të BE-së.

Në këtë grup të dhënash ka dy vende të jashtme që ndodhen gjeografikisht në të dyja anët e Evropës.

Japonia E para është Japonia, ku nivelet e lindjeve kanë rënë vazhdimisht që nga viti 1970. Megjithatë, deri në vitin 2010, popullsia e përgjithshme e vendit filloi të tkurret.

Nga shifrat, situata duket e rëndë. Në vitin 2021, 811,604 foshnja lindën në Japoni, ndërsa 1.44 milionë njerëz vdiqën. Si rezultat i niveleve të ulëta të lindjeve, ishulli ka gjithashtu moshën mesatare më të lartë në botë, 49 vjeç.

Qeveria japoneze ka prezantuar programe të ndryshme sociale për të bërë më tërheqës të pasurit fëmijë, por këto nuk duket se po arrijnë në rrënjën e problemit.

Kuba Vendi i dytë është Kuba, dhe është i vetmi që nuk ndodhet në hemisferën lindore. Shkalla e lindshmërisë së Kubës me 1.7 fëmijë për grua është më e ulëta në rajonin e Amerikës Latine. Mund të krahasohet me vende si Meksika (2.2), Paraguaj (2.5) dhe Guatemala (3.0).

Emigracioni i Kubës është gjithashtu tepër i ulët në krahasim me vendet fqinje. Sipas Organizatës Ndërkombëtare për Migracionin, emigrantët përbëjnë vetëm 0.1% të popullsisë së përgjithshme të saj.

Continue Reading

Ekonomi

Ulet vetëm çmimi i benzinës, ja sa do të shitet nafta

Published

on

By

Pëson ulje çmimi i benzinës në vend. Bordi i Transparencës ka publikuar sot çmimin e ri për karburantin në vend.

Siç shihet dhe nga shifrat, është ulur vetëm çmim i benzinës, me 12 lekë për litër.

Bordi i Transparencës në datë 14 Korrik 2022, në mbledhjen e radhës vendosi:

✅Çmimi i shitjes me pakicë i nënproduktit gazoil i standardit SSH EN 590 të jetë jo më shumë se 240 lekë/litri, ndërsa i shitjes me shumicë jo më shumë se 228 lekë/litër.

✅Çmimi i shitjes me pakicë i nënproduktit benzinë e standardit SSH EN të jetë jo më shumë se 221 lekë/litri,ndërsa i shitjes me shumicë jo më shumë se 209 lekë/litër.
✅Çmimi i shitjes me pakicë i nënproduktit gaz, të jetë 81 lekë/litër edhe i shitjes me shumicë 69 lekë /litër.

 

 

🗓Çmimet e caktuara nga Bordi do të hynë në fuqi sot datë 14 Korrik ora 18.00 p.m dhe do të jenë të vlefshme deri në mbledhjen e ardhshme të bordit ku do të pasqyrohen ndryshimet e çmimeve të shitjes.

⚠️Tërheqim vëmendjen e çdo operatori të shitjes me shumicë dhe pakicë të nënprodukteve të naftës mbi detyrimin e zbatimit të këtëj vendimi.

🚫Në rast të shkeljeve të konstatuara nga operatorë të ndryshëm do të vendoset pezullimi i aktivitetit.

🛢Jemi në monitorim të vazhdueshëm të ecurisë së bursave, me qëllim reagimin sa më të shpejtë.

Continue Reading

Ekonomi

Sa i kushtojnë ushqimet familjeve shqiptare

Published

on

By

Një familje shqiptare shpenzon në muaj, mesatarisht 28.293 lekë vetëm për ushqime, tregon një vrojtim i publikuar së fundmi nga Banka e Shqipërisë mbi pasurinë e familjeve. Ndërkohë, të ardhurat mesatare totale të një familje shqiptare, në muaj, fiksohen në 80,166 lekë, çka do të thotë se 35.3% e shpenzimeve, mesatarisht shkojnë vetëm për ushqim. Por, kjo normë ka luhatje mjaft të madhe në varësi të nivelit të të ardhurave të familjes. Kështu, familjet me të ardhurat më të ulta, prej vetëm 19,650 lekësh në muaj, shpenzojnë për ushqim 16,390 lekë në muaj, ose 83.4% të të ardhurave të tyre në dispozicion. Familjet me të ardhura prej 39,685 lekësh në muaj shpenzojnë rreth 22 mijë lekë për ushqime, ose 56.5% të totalit, ato me të ardhura neto mesatare në 89 mijë lekë në muaj shpenzojnë për ushqim 33 mijë lekë, ose 37.4% të totalit, dhe ato me të ardhura në 188 mijë lekë në muaj, shpenzojnë për ushqim rreth 37 mijë lekë në muaj, ose vetëm 20% të totalit të të ardhurave të tyre neto mujore.

Por, ky vrojtim i referohet vitit 2019 dhe në disa raste, vitit 2018, siç është edhe rasti i shpenzimeve. “Scan Intelligence Unit” i ka analizuar shifrat për të kuptuar se si ka ndikuar rritja e çmimeve të ushqimeve në buxhetin e familjeve shqiptare. Ecuria e indeksit të çmimeve të konsumit tregon se, që prej muajit mars të vitit 2018, e deri në marsin e këtij viti, ushqimet në vendin tonë janë shtrenjtuar me 21.67%. Kjo do të thotë se, mesatarisht, familjeve shqiptare i është shtuar një kosto mujore vetëm për ushqim prej rreth 6,100 lekësh në muaj, ose rreth 50 euro, kryesisht si pasojë e krizës. Por, edhe në këtë rast, kosto e çmimeve të shtrenjtuara nuk rezulton e njëjtë për të gjitha familjet sipas nivelit të të ardhurave. Kështu, për familjet me të ardhura më të ulta, kosto shtesë mujore e shtrenjtimit të çmimeve fiksohet në rreth 3,551 lekë në muaj, ose sa 18% e të ardhurave të tyre totale neto në muaj. Për familjet e nivelit të dytë, me të ardhura mujore mesatare prej rreth 39 mijë lekësh në muaj, kosto e rritjes së çmimeve fiksohet në 4,865 lekë në muaj, ose 12.25% e totalit; për ato me të ardhura në 60 mijë lekë në muaj, 6,671 lekë shtesë në muaj vetëm për ushqim, ose 11.04% e të ardhurave të tyre mujore neto. Sa i përket familjeve me të ardhura mujore në 89 mijë lekë në muaj, kosto shtesë për ushqime fiksohet në 7,242 lekë, ose 4.35% e të ardhurave të tyre totale neto. Ndërkohë, për familjet me nivelin më të lartë të të ardhurave, kosto mujore shtesë fiksohet në 8,200 lekë në muaj, ose 4.35% e të ardhurave mesatare neto në muaj. Nga kjo analizë, rezulton kështu se familjet me nivelin më të ulët të të ardhurave janë goditur 4.2 herë më shumë se ato të nivelit më të lartë nga rritja e çmimeve të ushqimeve.

Përllogaritja e ndryshimit të çmimeve është bërë mbi një periudhë bazë, marsi i vitit 2018, duke qenë se të dhënat e Bankës së Shqipërisë në vrojtim për shpenzimet i referohen vitit 2018 dhe sepse ushqimet, sidomos frutat dhe zarzavatet janë produkte sezonale, çka e bën jo të drejtë krahasimin mes periudhave të ndryshme të vitit. Ndër të tjera, këto përllogaritje janë bërë mbi parimin e mesatares, dhe jo të medianës, paçka se kjo e fundit ka më shumë peshë kur ka diferenca të mëdha. Sipas parimit të medianës, këto rezultate do të ishin edhe më dramatike. Ndër të tjera, rritja e çmimeve është përllogaritur mbi supozimin se familjet nuk kanë ulur konsumin si pasojë e rritjes së çmimeve, duke qenë se bëhet fjalë vetëm për ushqime, pra produkte të domosdoshme. Gjithashtu, impakti i rritjes së çmimeve është bazuar mbi nivelin e të ardhurave neto të viteve 2018-2019, sipas vrojtimit të Bankës së Shqipërisë, duke qenë se nuk ka të dhëna më të përditësuara dhe se vitet në vitet pasuese ekonomia shqiptare dhe ajo familjare nuk kanë “shkqëlqyer”, rrjedhojë e krizave të njëpasnjëshme.

Continue Reading

Ekonomi

Amnistia fiskale dhe penale në Shqipëri, proces delikat

Published

on

By

Ditët e fundit, debati kryesor, përtej shumë debateve themelore që prodhon politika dhe shoqëria shqiptare, ka të bëjë me hedhjen për diskutim publik të projektligjit për Amnistinë Fiskale dhe Penale të subjekteve që bëjnë deklarim vullnetar të pasurive.

Nga pikëpamja teknike, kjo duket se do të jetë e para amnisti e vërtetë dhe e plotë, fiskale dhe penale, pasi dy amnistitë e mëparshme, në vitin 2010 dhe 2017, ishin të pjesshme dhe të paplota, për t’u konsideruar “amnisti”. Të dyja këto amnisti nuk arritën të korrin rezultatet e synuara, pasi:

• Legjislacioni i miratuar ishte i paplotë për një amnisti standarde fiskale dhe penale, pasi u mungonte komponenti penal, së bashku me faktin se nuk u miratuan me shumicë të cilësuar (3/5 e votave të kërkuara, në raste të tilla);

• Amnistia e vitit 2011 shkaktoi një dëm moral (moral hazard) të dukshëm, pasi erdhi në vijim të “ndërhyrjeve” të mëparshme ligjore, lidhur me faljen e detyrimeve tatimore;

• Zbatimi i këtyre amnistive nga administrata tatimore ishte i ngadaltë e madje, joproduktiv.

• Amnistia tatimore duhej të diskutohej fillimisht me grupe të ndryshme interesi dhe të shoqërohej nga një fushatë informuese dhe ndërgjegjësuese (një fushatë e tillë nuk u ndërmor kurrë).

Natyrisht që kryerja e një amnistie të tillë do të ketë patjetër mbështetësit dhe kundërshtarët e saj, e kjo për arsye të përligjura. Megjithatë, në aspektin parimor dhe praktik, amnistitë mbeten një mekanizëm i diskutueshëm dhe i debatueshëm.

Në mënyrë të pashmangshme, objektivi i tyre kryesor është rritja e përkohshme e të ardhurave buxhetore. Gjithsesi, ky objektiv mund të mos arrihet në nivelet e pritshme; për më tepër, mund të krijojë besimin dhe të ushqejë pritshmëri edhe për amnisti të tjera fiskale në të ardhmen, duke rrezikuar pagimin e rregullt të detyrimeve fiskale, pas amnistisë. Megjithatë, siç e thotë edhe Deak (2009), Amnistia Fiskale nuk është djallëzore – për të qenë e suksesshme, ajo duhet të jetë e arsyeshme!

Në parantezë, duhet theksuar se ndërmarrja e një amnistie fiskale dhe penale, nuk duhet konsideruar tabu, për vetë faktin se eksperienca botërore tregon raste të shumta që shumë shtete kanë kryer jo një, por disa amnisti. Në këto vende përfshihen si vendet në zhvillim, ashtu dhe ato të zhvilluara, si: në Europë (Belgjikë, Francë, Irlandë, Itali, Zvicër), Amerikën Latine (Argjentinë, Bolivi, Brazil, Kili, Kolumbi, Kosta Rika, Ekuador, Honduras, Meksikë, Panama, Peru, Uruguai), Azi (Indi, Malajzi, Pakistan, Sri Lanka) dhe Paqësor (Australi, Indonezi, Zelanda e Re, Filipine).

Duke zbritur në terrenin konkret, amnistia që po propozohet përbën në vetvete një vendim tejet kompleks dhe aspak të lehtë, për vetë dritëhijet që paraqet ky proces, përtej kostos dhe debatit politik, ku do të jetë thuajse e pamundur të arrihet konsensus i gjerë për miratimin e saj nga i gjithë spektri politik, çka do ta bënte atë edhe më serioze e të besueshme e më lehtësisht të zbatueshme. Përtej kësaj, është e nevojshme të hidhet dritë mbi disa aspekte që meritojnë një rëndësi, apo fokus më të madh diskutimi.

Së pari, kjo amnisti nuk u drejtohet vetëm emigrantëve shqiptarë që janë rezidentë jashtë Shqipërisë, por praktikisht çdo personi fizik dhe juridik, tatimpagues rezident në Republikën e Shqipërisë, si dhe individët rezidentë tatimorë në Republikën e Shqipërisë, pavarësisht shtetësisë së tyre. Pra, në këtë kuptim, nuk mund të flitet thjesht për riatdhesim të parave të emigrantëve shqiptarë, çka e relativizon diskursin “patriotik” të injektimit të kapitaleve të shqiptarëve në Shqipëri. Sigurisht këto kapitale do të jenë pjesë e kësaj amnistie, por nuk do të jenë të vetmet.

Së dyti, masa e madhe e emigrantëve të rregullt do të kenë pak, ose aspak arsye dhe pasuri për të deklaruar, pasi në shumicë dërrmuese janë qytetarë që nuk i përkasin shtresës së pasur, por edhe nëse kanë fonde të lira, ato i kanë investuar ose po i investojnë tashmë në një shumëllojshmëri alternativash investuese në botë, që janë shumë më fitimprurëse dhe fleksible sesa ato në Shqipëri.

Së treti, kuadri ligjor i amnistisë duket se favorizon vetëm financat publike, pasi përveç të ardhurave të drejtpërdrejta nga buxheti (si rrjedhojë e pagesave të tatimeve të posaçme), ai favorizon edhe investimet në tituj dhe instrumente shtetërorë. Për më tepër, në raport me investuesit e tjerë, që kanë qenë të rregullt në shlyerjen e detyrimeve shtetërore, këtyre personave u jepet një avantazh i dukshëm në taksim.

Së katërti, amnistia nuk parashikon, ose vendos mekanizma nxitës që të orientojnë këto fonde apo pasuri (financiare) drejt investimeve produktive private në ekonomi, apo në sektorë që kanë nevojë të mbështeten me investime nga sipërmarrësi shqiptar.

Do të ishte e këshillueshme që amnistia të vendoste mekanizma detyrues që një pjesë e këtyre fondeve të investoheshin për projekte në bujqësi, blegtori e agro-industri, investime në tituj financiarë të korporatave publike, që mund të kuotoheshin në Bursën Shqiptare të Titujve, shkolla profesionale, etj. Në këtë mënyrë, amnistia do shndërrohej në një levë efikase dhe praktike, për t’i orientuar fondet drejt zhvillimit real dhe të qëndrueshëm të ekonomisë, e jo vetëm drejt pasurive të paluajtshme, të cilat thjesht rrisin me kohën vlerën e pasurisë së pronarëve të tyre, por jo mirëqenien e publikut të gjerë.

Së pesti, ndërkohë që normat e tatimeve të posaçme gjykohen të arsyeshme, aplikimi i një tatimi 30% mbi fondet e ligjëruara, që tërhiqen përpara afatit 5-vjeçar nga data e depozitimit të tyre, duket se përsëri favorizon buxhetin e shtetit dhe jo ekonominë. Nisur nga ekzigjenca që mund të kenë persona të caktuar jo-rezidentë në Shqipëri për rikthim të fondeve në vendet e origjinës, ekziston rreziku që fondet të lënë Shqipërinë, duke paguar vetëm “taksën” e qeverisë, por pa ndikuar në zhvillimin ekonomik, e duke i hequr kësaj amnistie një nga komponentët e rëndësishëm.

Sigurisht, amnistitë nuk kanë synim thelbësor zhvillimin e ekonomisë, por:

– krijimin e të ardhurave afatshkurtra për buxhetin e shtetit,

– uljen e kostove administrative të administratës fiskale,

– vendosjen dhe zbatimin e një disipline fiskale më rigoroze, pas zbatimit të saj dhe rritjes së pagesës vullnetare të detyrimeve tatimore.

Megjithatë, mendoj se kanalizimi i këtyre fondeve drejt zhvillimit real të ekonomisë duhet të jenë qëllimi kryesor i realizimit të kësaj amnistie, e cila për kohën dhe kushtet që ndërmerret, mund të përdorej jo thjesht për të mbushur buxhetin në afatshkurtër, por për ta bërë kontributin financiar të këtyre subjekteve që po amnistohen më të ndjeshëm dhe të lidhur me fatin e ekonomisë kombëtare.

Patjetër që sfida, në këtë rast, është më e madhe dhe komplekse, por raste të tilla nuk i vijnë shpesh ekonomisë kombëtare dhe ato duhen shfrytëzuar strategjikisht dhe jo mbi nevoja dhe kërkesa ambulatore. Ekonomia kombëtare ka nevojë për terapi dhe jo për trajtim ambulator dhe kjo amnisti mund të jetë një mekanizëm ndihmues për këtë qëllim!!!/monitor

Continue Reading
Advertisement
Advertisement

TRENDING