A e ka sinjalizuar Vuçiç fillimin e një lufte civile? Ekspertët paralajmërojnë për strategjinë e rrezikshme të regjimit

Pyetja është nëse Presidenti serb Aleksandar Vuçiç ka vendosur te filloje papritur një luftë civile, duke pasur parasysh se ai po dërgon qindra mbështetës të tij paraushtarakë dhe të ashtuquajtur besnikë, të veshur me këmisha të zeza dhe me një pamje të veçantë, për të rrahur gratë, fëmijët dhe njerëzit e zakonshëm që protestojnë kundër qeverisë së tij të korruptuar.

Kjo pyetje u bë nga gazeta serbe Danas, e cila, për shkak të situatës së trazuar politike në vend, intervistoi njerëz që janë të njohur mirë me situatën politike ne Serbi.

Ata theksuan se mundësia e një lufte civile në Serbi është diskutuar prej muajsh, e cila mund të shpërthejë për shkak të tensioneve socio-politike që lindën pas shembjes së tendës në stacionin hekurudhor në Novi Sad dhe protestave masive që përfshiu të gjithë vendin, rënies së vlerësimeve të miratimit për elitën qeverisëse dhe brutalitetit të dukshëm të policisë ndaj demonstruesve.

Ndërsa mbështetja për sundimtarin autokrat midis qytetarëve po bie, po bëhet gjithnjë e më e qartë se ata po përdorin armën e tyre të vetme të mbetur: punësimin e banditëve për t’u marrë fizikisht me njerëzit që protestojnë kundër qeverisë, ndërsa policia i mbron ata, shkruan Danas.

Sipas protestuesve, në rrugët e qyteteve serbe po zhvillohet një luftë e vërtetë, në shkallë të vogël. Skenat e fundit të dhunës në Novi Sad, të cilat tashmë janë raportuar nga mediat evropiane dhe globale, e mbështesin këtë tezë.

Sipas avokatit Siniša Nikolić, kreu i kabinetit të kryeministrit të vrarë Zoran Đinđić, djemtë e mëdhenj me të zeza, me fytyrat e fshehura pas kapele bejsbolli, shpesh me shkopinj dhe gurë në duar, në shikim të parë duken si huliganë futbolli të gatshëm për t’u përleshur me rivalët e tyre.

Sociologu Ivan Živkov i tha gazetës Danas se sjellja e qeverisë në muajt e fundit mund të gjurmohet deri te modelet e përdorura për të stabilizuar regjimet autokratike pas protestave masive në Rusi, Bjellorusi, Gjeorgji dhe, deri diku, në Turqi.

“Këtu po zhvillohen tre procese paralele. I pari është zvogëlimi i numrit të kundërshtarëve të regjimit duke përdorur metodën e ‘karrotës dhe shkopit’. Qeveria ka përdorur tashmë forcën për të rikthyer mësuesit nga rrugët në klasa, dhe procesi i disiplinimit të profesorëve të universitetit po i afrohet përfundimit. Është bërë e qartë se për shumë njerëz, një pagë e rregullt është më e rëndësishme sesa lufta për të mirën e përbashkët. Qeveria pret një efekt të ngjashëm nga arrestimet dhe rrahjet – që disa protestues do të tërhiqen nëse çmimi i rezistencës është humbja e vendeve të punës, lirisë, shëndetit dhe mbi të gjitha, jetës së tyre”, shpjegon Živkov.

“Karrota”, shton ai, do t’u shkojë ndihmësve të qeverisë—nga kriminelët dhe banditët, te udhëheqësit e bindur të sindikatave që parandalojnë grevat, te segmentet më të varfra të popullsisë që do të jenë të lumtur me Parisin më të lirë ose me ndihmën financiare parazgjedhore të njëhershme.

“Procesi i dytë është promovimi i homogjenizimit nacionalist duke provokuar tensione në rajon – nga Kosova dhe Mali i Zi, përmes Bosnjës dhe Hercegovinës në Kroaci, si dhe brenda vetë Serbisë, veçanërisht në Vojvodinë dhe Sanxhak. Ky është një truk në të cilin bien shumë veta, përfshirë kundërshtarët e qeverisë, pasi besojnë se uniteti është i nevojshëm kur ‘serbizmi’ kërcënohet. Në rrethana të tilla, të gjitha forcat drejtohen drejt mbrojtjes së ‘interesave kombëtare të kërcënuara’ në vend që të zgjidhin situatën në vend”, vëren sociologu.

Sipas mendimit të tij, procesi i tretë është përgatitje e gjerë për një tjetër manipulim të madh zgjedhor.

“Përveç metodave që kemi parë dhe pritur deri më tani për të minuar vullnetin zgjedhor të qytetarëve, ndoshta do të shohim ndonjë mekanizëm të ri, të papritur. Rezultati zgjedhor i arritur në këtë mënyrë do të shërbente për të legjitimuar të gjitha lëvizjet e tjera të qeverisë, sipas logjikës: ‘Populli votoi për të’”, përfundon Ivan Živkov.