Shkrime
Vuçiç i dërgon letër Babagjyshit të Vitit të Ri në Polin e Veriut
Nga Gjorgje Vidoviç
Falë lidhjeve në Lapland, hasa tekstin e letrës që Aleksandar Vuçiç i dërgoi Babagjyshit të Vitit të Ri në Polin e Veriut, nëpërmjet miqve të tij, në fillim të dhjetorit.
Nëse e keni parë ndonjëherë presidentin duke buzëqeshur në ekstazë dhe duke u gëzuar nga kabina e një aeroplani reaktiv, duke përkëdhelur butësisht një tank të skrapuar, duke vizituar një fabrikë çokollate me një shkëlqim në sy dhe duke treguar përralla nga fëmijëria e tij, ku ai futej në lojë në vend të aktorëve të vërtetë, është e qartë se ai fëmijë duhet t’i shkruan Babagjyshit të Vitit të Ri, sepse gjyshja Merkel dhe teze Ursula nuk e duan aq shumë sa dikur.
Por le të shohim se çfarë shkroi Aca në letrën e tij të urimit.
Nëse nuk futet asgjë në sajën tënde, do t’i dërgoj të gjithë autobusët dhe kamionët përmes sajës së vogël, mund të anashkaloj një takim dhe të dërgoj një ekip të plotë logjistik për të transportuar dhuratat e mia.
Më detyrohesh shumë dhurata për të gjitha vitet e mia. Dije se mami dhe babi të gënjyen kur të thanë shumë kohë më parë, kur isha pesë vjeç, se duhej të ndaloja së urinuari në shtrat natën, sepse fëmijë të tillë nuk meritojnë një dhuratë. Nuk është e vërtetë që po vjedh çokollata nga dollapi, që nuk do të ndaj asgjë me Andrejën. Nuk është faji im që gjithmonë kam qenë i butë dhe antitalent për sportin, kështu që luajta postin.
Nëse do të më kishe dërguar një top futbolli ose basketbolli në kohë, nuk do të kisha qenë trajner në një përpjekje, por një atlet shumëfish më i mirë në gjithçka, mbi të gjitha në sajimin e historive, të cilat jam i sigurt se kanë ndodhur, nëse askund tjetër atëherë në kokën time me siguri. Studiova me orë të tëra, e dija përmendësh Gorski venac, rrallë merrja katërshe, por gjithmonë merrja një libër nga ju, dhe kjo ishte një lloj ideologjie, të cilën e njoh shumë mirë, vetëm se aty nuk shkruhej asgjë për etikën dhe moralin. Si mund të besoj në ndershmërinë dhe mirësinë, në një fjalë greke demokraci, kur ka vetëm një të vërtetë, të cilën e them unë.
Askush këtu nuk më pëlqen, sigurisht, kurrë nuk më ka pëlqyer, por kjo vetëm sa konfirmon se jam mbi të gjithë, dhe këta janë të gjithë të mjerët që i lë të marrin frymë, megjithëse nuk do ta bëj për një kohë të gjatë, nëse vazhdojnë të më bezdisin. Seriozisht, të gjithë, sepse Aca është një nga fytyrat më të bukura. Uta ta.
PS
Nëse mund ta lyeni këtë revolucion të tyre me të zezë për të gjithë studentët këtu dhe në botë. Tani që i kam mundur, më lejoni t’i lyej përsëri. Nëse nuk e bëni, do të jeni shumë të nxehtë atje lart.