GUERILASIT I BENE PESHQESH QEVERISE/ ZOGAJ: DHUNA NUK SJELL GJE, I SHERBEN PUSHTETIT

Ecuria e protestave qytetare dhe përshkallëzimi i tensioneve në Tiranë ishin në qendër të analizës së analistit Preç Zogaj

Gjatë diskutimit me temë “Rikthehen studentët, zjarr e arreste në Tiranë”, Zogaj u ndal te fuqia e protestave pa një drejtues të përcaktuar politikisht dhe te ndikimi që aktet e dhunës mund të kenë mbi kauzën e protestuesve.

Sipas tij, suksesi i këtyre lëvizjeve nuk përcaktohet nga përplasjet fizike apo veprimet e grupeve të vogla, por nga aftësia për të mobilizuar një numër sa më të madh qytetarësh. Ai argumentoi se pjesëmarrja masive përbën presionin kryesor mbi qeverinë, ndërsa dhuna rrezikon të zhvendosë vëmendjen nga kërkesat që kanë nxitur protestën.

“Sekreti i suksesit të tyre është pjesëmarrja, nuk ka tjetër”, u shpreh Zogaj, duke iu referuar protestave që zhvillohen pa një lidership formal.

Zogaj: Dhuna dëmton kauzën e protestuesve

Duke komentuar incidentet e regjistruara pranë Ministrisë së Arsimit, analisti kritikoi përdorimin e taktikave të dhunshme dhe përplasjet me Policinë. Sipas tij, veprime të tilla nuk prodhojnë domosdoshmërisht rezultate politike dhe mund të dobësojnë mesazhin e lëvizjes qytetare.

Zogaj vlerësoi se grupet që përdorin taktika të ngjashme me ato guerile mund të krijojnë pamje spektakolare për mediat, por kjo nuk do të thotë se arrijnë të ndikojnë në vendimmarrje apo të sjellin ndryshimin e kërkuar.

“Guerilet nuk prodhojnë ndryshim. Guerilet janë një peshqesh që i bëhet establishmentit sot në Shqipëri”, deklaroi ai.

Në analizën e tij, kontrasti qëndron mes një proteste të gjerë qytetare, e cila ushtron presion përmes pjesëmarrjes, dhe veprimeve të dhunshme që rrezikojnë ta zhvendosin debatin nga kërkesat politike drejt incidenteve në rrugë.

“Establishmenti u drodh nga pjesëmarrja qytetare”

Zogaj iu referua edhe një proteste të mëparshme, për të cilën pretendoi se kishte përfshirë rreth 100 mijë qytetarë. Sipas tij, pjesëmarrja në atë përmasë përbënte një sinjal të fortë për pushtetin, pasi mobilizimi i gjerë shoqëror mund të kufizojë hapësirën politike të qeverisë.

“Establishmenti i Shqipërisë u drodh kur pa 100 mijë njerëz që ishin qytetarë të Tiranës”, tha analisti.

Ai argumentoi se qeveria nuk mund t’u përgjigjet pakënaqësive qytetare vetëm duke pritur që numri i protestuesve të bjerë. Sipas vlerësimit të tij, kërkesat e protestës duhet të trajtohen politikisht, ndërsa masat që synojnë kryesisht konsolidimin e brendshëm të mazhorancës nuk e zgjidhin domosdoshmërisht problemin që ka nxitur reagimin qytetar.

Shifra e pjesëmarrjes e përmendur nga Zogaj mbetet vlerësimi i tij dhe kërkon verifikim të pavarur.

Ndryshimi përmes pjesëmarrjes dhe institucioneve

Në vijim të diskutimit, Zogaj theksoi se Shqipëria e sotme ka një realitet institucional të ndryshëm nga periudhat e mëparshme të krizave politike. Ai përmendi funksionimin e institucioneve të drejtësisë, përfshirë SPAK-un, si dhe procesin e integrimit euro-atlantik, duke argumentuar se ndryshimet politike duhet të kërkohen përmes mekanizmave demokratikë dhe institucionalë.

Analisti paralajmëroi gjithashtu kundër veprimeve që mund të dëmtojnë orientimin strategjik të vendit ose të shfrytëzohen nga interesa të jashtme. Sipas tij, pakënaqësia ndaj qeverisë duhet të shprehet përmes mobilizimit qytetar dhe kërkesave të qarta, pa u shndërruar në përplasje që largojnë vëmendjen nga objektivat e protestës.

“Dhuna nuk prodhon gjë në Shqipërinë e sotme. I vetmi revolucion në Shqipëri për të sjellë një ndryshim të pritshëm në nivelin politik është pjesëmarrja, nuk ka tjetër”, përfundoi Zogaj.

Mesazhi kryesor i analizës së tij ishte se pesha politike e protestave nuk matet vetëm me intensitetin e përplasjeve, por mbi të gjitha me numrin e qytetarëve që marrin pjesë, qartësinë e kërkesave dhe aftësinë për të ushtruar presion të vazhdueshëm përmes mjeteve demokratike.