KUTIA E PANDORES U HAP/ SHISH NË GJUETI TË SEKRETEVE TË SPAK, BOMBA QË PO TRONDIT TIRANËN

Një përplasje e pazakontë mes dy prej strukturave kryesore të sigurisë dhe drejtësisë në vend është në qendër të një analize të publikuar nga Pamfleti.

Sipas autorit të materialit, në mbledhjen e Këshillit të Sigurimit Kombëtar, drejtuesi i SPAK-ut, Klodian Braho, ka ngritur pretendimin se ish-drejtoresha e SHISH-it, Vlora Hyseni, përmes drejtorit operacional të institucionit, Jurgen Kole, kishte organizuar përgjime dhe gjurmime ndaj drejtuesve, prokurorëve dhe zyrtarëve të SPAK-ut, si edhe familjarëve të tyre.

Sipas Pamfletit, qëllimi i këtyre veprimeve dyshohet se ka qenë sigurimi i informacionit mbi hetimet e dosjes “Agasi”, veçanërisht mbi provat, dëshmitarët, burimet e informacionit dhe ecurinë e procedimit.

Autori pretendon se vëmendja e SHISH-it ishte përqendruar edhe te familjarët e zyrtarëve të SPAK-ut, me synimin e pretenduar për të gjetur materiale që mund të përdoreshin si mjet presioni ndaj prokurorëve dhe drejtuesve të institucionit.

Në këtë version të ngjarjeve, Pamfleti ngre një tjetër pretendim të fortë: se përplasja nuk ka qenë vetëm në një drejtim.

Sipas materialit, edhe SPAK-u ka kryer gjurmime dhe përgjime ndaj ish-drejtores së SHISH-it, Vlora Hyseni, si dhe ndaj disa drejtuesve të institucionit që dyshohej se zbatonin urdhra për operacione kundër zyrtarëve të SPAK-ut dhe familjarëve të tyre.

Kështu, autori e përshkruan situatën si një “luftë të heshtur” mes dy strukturave, ku në vend të shkëmbimit të informacionit për luftën kundër krimit të organizuar, secila palë dyshohet se kishte nisur të mblidhte informacion mbi tjetrën.

Në analizën e tij, Pamfleti ndalet edhe te dallimi ligjor mes kompetencave të SHISH-it dhe SPAK-ut.

Sipas materialit, SHISH-i ka kompetenca për mbledhjen e informacionit në funksion të sigurisë kombëtare, ndërsa SPAK-u kryen përgjime dhe veprime të tjera hetimore në kuadër të procedimeve penale dhe me autorizimet përkatëse gjyqësore.

Pikërisht këtu qëndron edhe një nga pikëpyetjet kryesore të ngritura nga autori: nëse një strukturë sigurie do të përdorte kapacitetet e saj për të zbuluar informacion mbi një hetim penal që prek persona të lidhur me drejtues të saj, atëherë kush e kontrollon kufirin mes interesit institucional dhe interesit privat?

Sipas Pamfletit, përgjigjja për këtë pyetje lidhet drejtpërdrejt me atë që autori e konsideron si skandalin më të madh të kësaj historie.

Në versionin e publikuar nga Pamfleti, përgjimet ndaj zyrtarëve të SPAK-ut nuk kishin si objekt vetëm informacionin mbi ecurinë e hetimit.

Autori pretendon se gjurmimi i familjarëve do të mund të shërbente për identifikimin e elementeve komprometuese që më pas mund të përdoreshin si presion ndaj prokurorëve.

Nga ana tjetër, sipas të njëjtit material, SPAK-u kishte mbledhur informacion mbi drejtues të SHISH-it në kuadër të hetimit të dosjes “Agasi”, duke kërkuar të dokumentonte nëse kishte pasur përfshirje të tyre në veprime të paligjshme.

Kjo krijon, sipas Pamfletit, një situatë paradoksale: SHISH kërkonte informacion mbi SPAK-un, ndërsa SPAK kërkonte informacion mbi SHISH-in.

Dhe pikërisht ky është thelbi i analizës së autorit: dy institucione që, në parim, duhet të bashkëpunojnë për sigurinë kombëtare dhe luftën kundër krimit të organizuar, përfunduan në një përplasje të ndërsjellë informacioni dhe përgjimesh.

Sipas Pamfletit, në qendër të kësaj përplasjeje qëndron dosja “Agasi” dhe informacioni që lidhet me hetimin e saj.

Autori pretendon se interesimi për burimet e informacionit të SPAK-ut, provat dhe personat e përfshirë në hetim lidhej me nevojën për të kuptuar se çfarë kishte në dorë prokuroria dhe deri ku mund të shkonte hetimi.

Ndërkohë, SPAK-u, sipas materialit, kishte nisur të hetonte aktivitetin e disa drejtuesve të SHISH-it dhe marrëdhëniet e tyre me personat në qendër të dosjes.

Në këtë mënyrë, Pamfleti e paraqet historinë si një zinxhir të dyshuar përgjimesh dhe kundërpërgjimesh, ku informacioni i mbledhur nga njëra strukturë mund të përdorej kundër tjetrës.

Autori e mbyll analizën me një përshkrim tejet kritik të situatës, duke pretenduar se institucionet që duhet të bashkëpunonin për sigurinë kombëtare dhe goditjen e krimit përfunduan duke u përplasur me njëra-tjetrën.

Megjithatë, pretendimet e paraqitura në materialin e Pamfletit kërkojnë verifikim të mëtejshëm dhe nuk duhet të konsiderohen si fakte të provuara përtej asaj që është dokumentuar zyrtarisht në procedimet përkatëse.