SOS NË VLORË/ Aeroporti kthehet në arenë përplasjesh, kompanitë në luftë, shteti hesht

Aeroporti i Vlorës, një nga projektet më strategjike për turizmin dhe ekonominë shqiptare, po kthehet në një vatër të hapur konflikti.
Ajo që deri dje dukej si një mosmarrëveshje mes ortakësh, sot po merr përmasat e një krize serioze institucionale, ku përplasjet nuk zhvillohen vetëm në sallat e gjyqit, por edhe në terren, në portat e kantierit.
Sipas raportimeve mediatike, në kantierin e Aeroportit të Vlorës janë shënuar sërish tensione mes dy palëve të përfshira në projekt: kompanisë MABCO, e lidhur me biznesmenin Behgjet Pacolli, dhe 2A Group, e lidhur me Valon Ademin. Raportohet se punonjës dhe nënkontraktorë të MABCO-s janë penguar të hyjnë në kantier nga policia private e kompanisë “Vlora International Airport”, ndërsa punëtorët dhe mjetet e 2A Group kanë vijuar punën brenda aeroportit.

Kjo situatë e bën edhe më alarmante panoramën: një projekt publik, me rëndësi kombëtare, ku hyrje-daljet në kantier duket se nuk po përcaktohen nga institucionet shtetërore, por nga një konflikt mes kompanive dhe nga prania e sigurisë private.
Në qendër të përplasjes është kontrolli mbi shoqërinë koncesionare Vlora International Airport, kompania që ka marrë përsipër ndërtimin dhe operimin e aeroportit. Dokumentet e raportuara nga media tregojnë se konflikti ka nisur nga pretendimet mbi aksionet dhe të drejtat e vendimmarrjes. 2A Group pretendon se ka blerë një pjesë të konsiderueshme të kuotave të MABCO-s, ndërsa MABCO e kundërshton këtë transferim dhe pretendon se ruan statusin e aksionerit kryesor.

Përplasja ka kaluar në gjykata, me vendime dhe kundërvendime që kanë prodhuar një situatë të paqartë. Në një fazë, gjykata kishte pezulluar të drejtat e votës së MABCO-s në asamblenë e kompanisë koncesionare; më pas, sipas raportimeve, vendime të tjera e kanë përmbysur ose kufizuar këtë situatë. MABCO pretendon se vendimi i fundit i Gjykatës së Lartë ka rrëzuar masat që kufizonin të drejtat e saj si aksionere shumicë dhe kërkon zbatimin e këtij vendimi.

Por ndërkohë, në terren, tensioni vazhdon. Dhe pikërisht këtu ngrihet pyetja më e rëndë: kush e kontrollon realisht aeroportin e Vlorës sot? Gjykata, kompanitë, policia private apo shteti?
Ministria e Infrastrukturës dhe Energjisë ka ndërhyrë me një ultimatum, duke u kërkuar palëve që brenda 30 ditëve të nisin një proces zgjidhjeje të mosmarrëveshjeve. Ministria ka paralajmëruar se, nëse dialogu dështon, shteti do të përdorë të drejtat që i njeh kontrata koncesionare dhe ligji për të mbrojtur interesin publik.

Megjithatë, për shumëkënd, kjo ndërhyrje duket e vonuar. Sepse ndërsa palët përplasen, projekti rrezikon të zvarritet. Raportimet e fundit tregojnë se objektivi për nisjen e operimeve në fund të qershorit 2026 nuk duket më i sigurt, pikërisht për shkak të konfliktit mes aksionerëve dhe bllokimit të vendimmarrjes.

Kostoja nuk është vetëm juridike. Është ekonomike, turistike dhe politike. Aeroporti i Vlorës u prezantua si porta e madhe ajrore e jugut, si një projekt që do të sillte turistë, investime dhe zhvillim për gjithë zonën bregdetare. Por sot, në vend të fluturimeve, flitet për roje private, padi, bllokime, akuza dhe institucione që duken një hap pas ngjarjeve.
Ekspertë të ekonomisë kanë paralajmëruar se kjo situatë dërgon një sinjal të keq për investitorët e huaj, pasi krijon perceptimin se edhe projektet strategjike mund të bllokohen nga konflikte të brendshme, vendime të përkohshme gjyqësore dhe pasiguri institucionale.

Në fund, çështja nuk është më vetëm se kush ka të drejtë mes MABCO-s dhe 2A Group. Çështja është më e madhe: a mund të lejojë shteti që një aeroport ndërkombëtar, i ndërtuar mbi një kontratë koncesionare dhe mbi interesa publike, të kthehet në arenë përplasjesh private?
Nëse institucionet nuk veprojnë qartë, shpejt dhe me autoritet ligjor, Aeroporti i Vlorës rrezikon të kthehet nga simbol zhvillimi në simbol të një shteti që ndërhyn vetëm pasi konflikti ka dalë nga kontrolli.
Dhe sot, pamjet nga terreni dhe beteja në gjykata tregojnë një gjë: situata është acaruar shumë. Pyetja është nëse shteti do të marrë më në fund kontrollin e interesit publik, apo do të vazhdojë të qëndrojë spektator në një projekt që i përket të gjithë vendit.