Tirana zien për kandidaturat/ Goditja e fortë: Përplasjet personale po i bëjnë dhuratë Ramës

Në prag të garës së pritshme për Bashkinë e Tiranës, përplasjet mes emrave që synojnë të garojnë për drejtimin e kryeqytetit po marrin gjithnjë e më shumë hapësirë publike. Por, sipas autorit të një analize të publikuar në Pamfleti, kjo lloj përballjeje rrezikon t’i shërbejë më shumë mazhorancës sesa opozitës.

Autori e nis analizën duke komentuar sjelljen e disa prej emrave që janë përmendur si kandidatë të mundshëm. Sipas tij, aktivistja e Arlind Qorit, e cila është përfshirë në përplasje me Erion Braçen, synon të krijojë protagonizëm politik përpara garës për Tiranën.

Në të njëjtën linjë, autori komenton edhe daljet publike të Arjan Konomit dhe Ilir Alimehmetit, duke i parë deklaratat dhe përplasjet mes tyre si pjesë të një gare që, sipas tij, po zhvillohet më shumë përmes protagonizmit personal sesa përmes ideve konkrete për kryeqytetin.

Sipas autorit, “të gjitha këto cic-mice favorizojnë vetëm Edi Ramën”.

Në analizë argumentohet se kryeministri mund ta shpallë kandidatin e mazhorancës edhe në momentin e fundit, duke e vendosur përballë një opozite të fragmentarizuar nga konfliktet dhe ambiciet personale.

“Tirana nuk është garë emrash”

Sipas autorit, problemi kryesor i kësaj gare është se Tirana nuk mund të trajtohet thjesht si një përballje mes individësh.

“Kryeqyteti nuk është garë emrash”, theksohet në analizë, duke argumentuar se drejtimi i Tiranës kërkon një projekt të qartë politik, ekonomik dhe urban.

Tirana, sipas autorit, përfaqëson një miniaturë të Shqipërisë, për shkak të demografisë, diversitetit dhe përqendrimit të aktivitetit ekonomik. Për këtë arsye, drejtimi i saj mund të shërbejë edhe si një test politik për këdo që synon më vonë drejtimin e vendit.

Pretendentët për Bashkinë, shkruan autori, duhet të paraqesin një ide, një plan dhe një vizion konkret, të ndërtuar mbi studime, konsultime dhe ekspertizë.

Debati për kullat dhe kontrollin e qytetit

Një pjesë e rëndësishme e analizës i kushtohet mënyrës se si është zhvilluar Tirana dhe rolit të qeverisë qendrore në vendimmarrjen për kryeqytetin.

Autori argumenton se bashkitë kanë humbur ndër vite një pjesë të kompetencave të tyre, ndërsa qeveria ka marrë një rol gjithnjë e më të madh në vendimmarrjet që lidhen me territorin, infrastrukturën dhe zhvillimin urban.

Në këtë kontekst ngrihet edhe pyetja për kullat dhe lejet e ndërtimit: A duhet të jetë kryeministri ai që kontrollon vendimet për projektet e mëdha urbane, apo këto vendime duhet t’i nënshtrohen një procesi më të gjerë, transparent dhe profesional?

Sipas autorit, kjo duhet të jetë një prej çështjeve kryesore të debatit elektoral.

Tirana nuk mund të kthehet pas

Analiza vë në dukje se kryeqyteti ka ndryshuar në mënyrë të pakthyeshme gjatë viteve të fundit.

Sipas autorit, Tirana nuk mund të rikthehet te një model nostalgjik që synon thjesht ruajtjen e çdo zone të vjetër. Transformimi urban tashmë ka ndodhur dhe sfida është mënyra se si duhet menaxhuar ky realitet.

Tirana, shkruan ai, është shndërruar në motorin ekonomik të Shqipërisë, me një përqendrim të madh të popullsisë, biznesit, turizmit dhe kapitalit.

Por ky zhvillim ka prodhuar edhe probleme të mëdha sociale dhe urbane.

Qyteti përballet me trafik të rënduar, mungesë hapësirash publike, probleme me transportin, mbetjet dhe furnizimin me ujë.

“Tirana ka nevojë për një fytyrë njerëzore”

Në analizë theksohet se zhvillimi ekonomik i kryeqytetit nuk është shoqëruar gjithmonë me përmirësim të cilësisë së jetës.

Autori sjell si shembull vështirësitë e familjeve me fëmijë, të cilat përballen çdo ditë me transportin, shkollimin, kurset dhe mungesën e hapësirave ku fëmijët mund të qëndrojnë pas mësimit.

Edhe trafiku pranë shkollave shihet si një prej simptomave të kaosit urban, ndërsa transporti publik, sipas analizës, mbetet një prej problemeve më të dukshme të qytetit.

Lagje të mëdha si Komuna e Parisit, Astiri, Yzberishti dhe Fresku përballen, sipas autorit, me mungesë hapësirash publike dhe probleme të tjera të infrastrukturës.

Pikërisht këto çështje, argumenton ai, duhet të jenë në qendër të garës elektorale dhe jo përplasjet personale mes kandidatëve.

Përballja është me modelin e Ramës

Në fund, autori e zhvendos debatin te vetë modeli i qeverisjes së Edi Ramës.

Sipas tij, kandidati i opozitës nuk duhet të fokusohet vetëm te personi që do të kandidojë nga mazhoranca, por duhet të ofrojë një alternativë ndaj mënyrës se si është qeverisur Tirana gjatë viteve të fundit.

“Tirana e Edi Ramës mund të rrëzohet vetëm duke propozuar një Tiranë tjetër, më njerëzore dhe, mbi të gjitha, më të drejtë”, përfundon analiza e publikuar në Pamfleti.

Në këtë këndvështrim, beteja për kryeqytetin nuk mund të fitohet përmes sulmeve personale dhe përplasjeve mes emrave. Ajo, sipas autorit, do të fitohet vetëm nga ai që arrin t’u ofrojë qytetarëve një vizion të besueshëm për Tiranën e së ardhmes.

Burimi: Pamfleti