PROTESTA MADHESHTORE POR E PRISHI POLICIA

Protesta e fundit e opozitës, e cila në pamje të parë dukej si një përsëritje e tubimeve të mëparshme, mori një dimension të ri jo aq nga veprimet e protestuesve, sa nga reagimi i Policisë së Shtetit.
Një analizë e ngjarjeve tregon se përdorimi i një force joproporcionale nga ana e policisë jo vetëm që e bëri protestën më të dukshme, por gjithashtu ekspozoi një nervozizëm në rritje të mazhorancës qeverisëse.
Fillimisht, protesta ndoqi një skenar të njohur: një grumbullim qytetarësh me kërkesa të qarta si dorëheqja e kryeministrit Rama dhe dorëzimi i ish-ministres Balluku, si dhe denoncimi i stilit qeverisës.
Edhe episodet e hedhjes së bombave molotov u konsideruan pjesë e një skenari të parashikueshëm dhe të përsëritur.
Megjithatë, pika e kthesës ishte përgjigja e policisë.
Sipas analizës, ishte pikërisht reagimi policor ai që i dha “nderin” dhe “madhështinë” protestës, duke e transformuar atë nga një tubim rutinë në një ngjarje me domethënie të thellë. Përdorimi i panevojshëm i forcës joproporcionale e bëri rezultatin e saj shumë më domethënës.
Vëzhguesit argumentojnë se ndërhyrja nisi intensivisht pasi lideri i opozitës, Sali Berisha, njoftoi lëvizjen drejt Parlamentit.
Në terren, situata përshkruhet si kaotike, me një polici që dukej tërësisht e çorganizuar dhe “pa kokë”.
Forcat e rendit nuk kursyen as rrugicat dhe lagjet përreth, duke hedhur gaz lotsjellës masivisht edhe ndaj banorëve që nuk ishin pjesë e protestës.
Ky veprim i pakontrolluar krijoi një perceptim të gjerë se reagimi ishte i tepruar dhe i nxituar.
Në thelb të këtij reagimi qëndron, sipas analizës, një ulje e pragut të tolerancës së mazhorancës.
Nervozizmi i shfaqur tregon se qeveria e ka gjithnjë e më të vështirë të menaxhojë disidencën pa përdorur forcë.
Në këtë mënyrë, ajo që ndodhi tejkaloi vetë ngjarjen fizike; perceptimi i krijuar te publiku për një shtet nervoz dhe të gatshëm për të përdorur forcë disproporcionale, u bë lajmi kryesor, duke i dhënë kështu protestës një jehonë që ndoshta nuk do ta kishte pasur ndryshe.
Analisti Lorenc Vangjeli dha mendimin e tij, duke u shprehur: “Jemi në një seri protestash të tilla, të cilat ndryshojnë nga njëra-tjetra vetëm nga data apo nga numri i protestuesve. Kjo kishte më tepër se protestat paraardhëse. Ngjajnë si copy-paste me njëra-tjetrën, në dy drejtime, në faktin e pritshmërive të rritura, gjithmonë e më tepër, pritshmëri të cilat janë maksimale dhe të përfundimit i cili është i njëjtë në të gjitha rrethanat.
Nga një pikëpamje kjo ishte një protestë model.
Përtej çdo lloj ironie apo cinizmi, mund ta quash edhe protesta e fishekzjarrit. Tregohet një grumbull të madh njerëzish, të cilët nuk janë dakord me këtë qeveri, kërkojnë dorëheqjen e Ramës, dorëzimin e Ballukut, dhe denoncojnë stilin e qeverisjes së mazhorancës në 13 vjet. Edhe episodet e fundit janë hedhja e disa bombave molotov, prapë janë pjesë e një skenari i cili është i gjithëpranueshëm. Ajo që e bën të ndryshme këtë protestë nga shumica dërrmuese e atyre të organizuara nga Berisha, ka të bëjë me përgjigjen jo proporcionale që bëri policia në përfundim të saj, dhe nga kjo pikëpamje duket sikur nderin e kësaj proteste apo madhështinë e kësaj proteste, më së shumti e ruajti apo e ngriti Edi Rama. Në një mënyrë krejt të panevojshme, policia përdori një forcë jo proporcionale që e bëri protestën edhe më të dukshme dhe rezultatin e saj edhe më domethënës. Absolutisht asgjë nuk do të kishte ndodhur nëse edhe ato zjarre sporadike të ndezura nga molotovi do të ishin administruar me kujdes edhe me qetësi. Pse e them këtë gjë? Unë po them që ishte krejtësisht e panevojshme”.