I mbytur në një oqean me gënjeshtra, Trump kërkon rrugëdalje nga lufta me Iranin, por nuk gjen

Donald Trump ka nevojë për një rrugëdalje nga Irani. Ai nuk ka shumë karta, duke marrë parasysh se përparësia e tij, e vetmja siguri që mund të dallojmë në detin e gënjeshtrave të thëna gjatë muajit të kaluar, është se ai nuk dëshiron të përfshihet në një konflikt të tipit “ushtar në tokë”.

E vërteta është se pas katër javësh lufte, Irani është bërë një problem strategjik. Shtetet e Bashkuara nuk kanë arritur asnjë nga objektivat që administrata kishte nënkuptuar – as rrëzimin e regjimit, as neutralizimin përfundimtar të kërcënimit bërthamor, as një shfaqje force të mjaftueshme për të rivendosur frenimin në rajon.

Në këmbim, kanë marrë: rritje të kostove të energjisë, trembëdhjetë ushtarë amerikanë të vrarë në Lindjen e Mesme, afërsisht 150 të plagosur dhe kapital politik gjithnjë e më të brishtë. Sigurisht që nuk është një pazar.

The Economist përmbledh pikën më të qartë në artikullin e saj të fundit kryesor: “Për momentin, Irani ka avantazhin”. Është një përfundim kundërintuitiv, ndoshta në sipërfaqe. Teherani ka pësuar goditje të rënda, me udhëheqjen e tij të prerë kokën dhe infrastrukturën ushtarake të shkatërruar, por regjimi mbetet në këmbë. Dhe në një luftë të këtij lloji, “vetëm mbijetesa llogaritet si një lloj fitoreje”, shkruan revista britanike.

Çështja është se lufta ka pasur efektin e kundërt me atë të deklaruar fillimisht nga Trump. Në vend që të dobësojë sistemin iranian, ajo ka forcuar elementët e tij më radikalë. Pasdaranët kontrollojnë vendin aq sa, nëse jo më shumë, më parë, opozita e brendshme brenda shoqërisë civile hesht sepse ka më pak burime dhe ndihet më e ndjeshme ndaj represionit, dhe presioni i jashtëm e ka ribashkuar udhëheqjen fetare.

Linkiesta.it