Rajon
Nëntë gra të vrara/ Çfarë po ndodh me disa burra shqiptarë në Greqi?
Një vrasje e re në Nea Smyrni ka hapur përsëri një dosje që nuk mund të trajtohet më si rast i izoluar.
Më 23 gusht 2026, një 48-vjeçar me origjinë shqiptare priti jashtë pallatit ish-partneren e tij 45-vjeçare, e vrau me armë dhe më pas u vetëvra.
Sipas dëshmive të publikuara në Greqi, ai e kishte përndjekur, e kishte kërcënuar dhe i kishte dërguar një fotografi me armë, duke paralajmëruar se do ta vriste dhe më pas do të vriste veten.
Por Nea Smyrni nuk është rasti i vetëm.
Nga shqyrtimi i burimeve publike, NTV identifikoi të paktën nëntë raste që nga viti 2021, ku burra shqiptarë ose me origjinë shqiptare kanë vrarë bashkëshortet, ish-bashkëshortet apo partneret e tyre në Greqi.
Dafni në vitin 2021.
Zakynthos dhe Pireu në vitin 2022.
Heraklion, Menidi, Ambelokipi dhe Aggelochori në vitin 2024.
Volos në vitin 2025.
Dhe tani, Nea Smyrni.
Në disa raste, krimet ndodhën pranë ose përpara fëmijëve. Në raste të tjera, paralajmërimet kishin mbërritur shumë më herët.
Në Zakynthos, viktima e kishte denoncuar autorin vetëm dy orë përpara se të vritej.
Në Menidi, gruaja kishte bërë tri kallëzime për dhunë gjatë viteve. Kallëzimi i fundit ishte bërë vetëm pak ditë përpara vrasjes.
Në Dafni, një fqinje kishte telefonuar policinë për dhunë në banesë 19 ditë para krimit.
Skema përsëritet: kontroll, përndjekje, kërcënime, mospranim i ndarjes dhe ajo që autorët përpiqen ta paraqesin si “xhelozi”.
Por xhelozia nuk është shpjegim. Është shpesh emri që i vendoset ndjenjës së pronësisë mbi gruan.
A është ky një fenomen vetëm shqiptar?
Jo. Të dhënat e Observatorit Europian për Femicide tregojnë se shumica e autorëve të femicideve në Greqi janë me origjinë greke. Madje, Greqia ende nuk publikon të dhëna të plota që lejojnë një krahasim serioz sipas shtetësisë.
Megjithatë, nëntë raste të dokumentuara brenda një pjese të diasporës shqiptare janë të mjaftueshme për të kërkuar një diskutim të hapur.
Një studim akademik mbi gratë emigrante shqiptare në Greqi ka ngritur shqetësime për kontrollin patriarkal, izolimin social, varësinë ekonomike dhe pengesat që hasin gratë emigrante kur kërkojnë ndihmë.
Ky nuk është gjykim ndaj një populli. Është alarm për një mentalitet që e konsideron gruan pronë dhe ndarjen poshtërim.
Përndjekja nuk është dashuri. Kërcënimi nuk është konflikt familjar. Dhe kur dikush paralajmëron vrasje dhe vetëvrasje, rreziku duhet trajtuar si emergjencë.
Në Greqi, viktimat mund të telefonojnë në numrin 100 ose në linjën SOS 15900.
Nëntë raste janë të mjaftueshme për të mos heshtur. Por jo për të dënuar një komunitet të tërë.