Shpërthen skandali Gabbard/ Nga frika e hakmarrjes së Trump, korrigjon veten

Tulsi Gabbard është e zënë midis shkëmbit të shkarkimit nga Demokratët dhe vendit të vështirë të zemërimit të Donald Trump.

Shefja e inteligjencës amerikane del e lënduar nga një seancë dëgjimore në Senat gjatë së cilës u akuzua nga opozita se kishte ndryshuar dëshminë e saj mbi luftën kundër Iranit për të shmangur kundërshtimin e komandantit të përgjithshëm.

Në deklaratën me shkrim të paraqitur senatorëve, Gabbard deklaroi: pas Operacionit Midnight Hammer qershorin e kaluar, “programi i pasurimit bërthamor i Teheranit u shkatërrua” dhe “që atëherë, nuk ka pasur përpjekje për të rindërtuar objektet e tyre”. Ky vlerësim hedh poshtë pa mëdyshje Trump dhe të gjitha motivimet e tij për të nisur një sulm të dytë ndaj regjimit. Është gjithashtu në përputhje me akuzat e ngritura kundër administratës nga shefi i antiterrorizmit Joe Kent, i cili dha dorëheqjen pikërisht për këtë shkak.

Megjithatë, kur shefja e inteligjencës lexoi deklaratën e saj në sallë, ajo e la jashtë këtë pasazh të rëndësishëm, duke u kufizuar në theksimin se “para Operacionit Epic Fury, Irani po përpiqej të rikuperohej nga sulmet e qershorit duke refuzuar të përmbushte detyrimet e tij ndaj IAEA-s”. Ky ndryshim i dukshëm i ritmit shkaktoi kundërshtime nga Demokratët.

E shtyrë nga Senatori Demokrat Mark Warner, Gabbard argumentoi se ajo nuk kishte kohë ta lexonte të gjithë dëshminë dhe për këtë arsye “kapërceu disa pjesë”. Kur një tjetër demokrat, Jon Ossof, i lexoi asaj fjalët e sakta të deklaratës me shkrim, shefja e inteligjencës i shmangu pyetjes duke u përgjigjur se “vetëm Trump ka fuqinë të përcaktojë se çfarë është ose nuk është një kërcënim i menjëhershëm”. Ky refren është përsëritur ditët e fundit nga figura të ndryshme të administratës. Megjithëse, në fakt, Gabbard nuk e hodhi poshtë kurrë përfundimin e raportit të inteligjencës gjatë seancës dëgjimore: në kohën e sulmit të dytë amerikan, Irani nuk përbënte një kërcënim të menjëhershëm.

Kjo nuk është hera e parë që zyrtari dhe manjati janë përplasur për shkak të Iranit. Në dëshminë e tij në qershor 2025, para sulmit “Midnight Hammer”, Gabbard pretendoi se Teherani nuk po ndërtonte një bombë bërthamore. Trump, i tërbuar, e mohoi publikisht të nesërmen, duke deklaruar se kishte gabuar dhe se Teherani ishte “shumë afër” armëve bërthamore. Përplasja u pa si shenja e parë e një përçarjeje të thellë midis presidentit amerikan dhe komunitetit të inteligjencës: nga njëra anë, agjencitë nuk po jepnin prova për një përshkallëzim, dhe nga ana tjetër, Donald po kërkonte justifikim për linjën e tij të ashpër. Një përçarje që tani po bëhet gjithnjë e më e thellë.

Lidhur me situatën aktuale në Iran, drejtori i sigurisë deklaroi se “qeveria në Teheran është e paprekur”, por “shumë e dobësuar” dhe se “nëse i mbijeton luftës, do të duhet të rindërtojë ushtrinë e saj”. Zyrtari përmendi gjithashtu një vlerësim të Agjencisë së Inteligjencës së Mbrojtjes se Irani mund të zhvillonte një raketë balistike ndërkontinentale deri në vitin 2035. Ky vlerësim do të duhet të përditësohet pasi të jetë e qartë shkalla e dëmit të shkaktuar nga sulmet amerikane dhe izraelite.

Ndërkohë, Trump, pavarësisht vështirësive dhe pasigurive, po ecën përpara. Dhe, sipas New York Times, hapi i tij i radhës mund të jetë vendimi për një ndërhyrje në lidhje me programin bërthamor të Iranit, me qëllim sekuestrimin ose shkatërrimin e materialit të ruajtur nën mal në uzinën bërthamore të Isfahanit. Ky operacion, rreziqet e mëdha të të cilit po vlerësohen, do të ishte ndër më të guximshmit në historinë amerikane, shumë më kompleks se vrasja e Osama bin Ladenit ose kapja e Nicolas Maduros.

ANSA