Connect with us

Aktualitet

Shqiptarët e kanë parë bashkësinë hebraike si “dritën e syrit”

Published

on

Faleminderit për këtë nder!

Ndërkohë që flas e ndjej që është një privilegj i vërtetë, duke qenë se unë në këtë Forum përfaqësoj Shqipërinë, një vend të vogël, i cili është mishërimi i një shembulli të madh të mbrojtjes së hebrenjve e mund të them po ashtu, i luftës kundër ekstremizmit të dhunshëm, i cili ushqehet gjithmonë edhe më shumë nga urrejtja, jo vetëm kundër Izraelit, por edhe trashëgimisë hebreje dhe civilizimit.

Shqipëria e sheh Izraelin dhe civilizimin hebre si shtyllë e bashkëjetesës sonë mesdhetare në rrjedhën e qindra viteve. Pa parë thellë në histori mund të konfirmojmë lehtësisht se hebrenjtë, të cilët peripecitë e jetës i sollën në vendin tonë, u kthyen në një gur të çmuar në historinë dhe në kulturën tonë. Prej një bashkëjetese të vjetër e të pandikuar nga fanatizmat, nën çatinë e përbashkët të bijve të Abrahamit, shqiptarët e kanë parë bashkësinë hebraike si “dritën e syrit”, nëse mund të perifrazoj një shprehje të vjetër biblike.

Siç patë edhe filmimin, Shqipëria ishte vendi që u kthye në shtëpi për hebrenjtë qysh përpara Luftës së Dytë Botërore dhe vendi ku komuniteti hebre u njoh ligjërisht me besimin e vetë e të drejtat e veta për të ushtruar besimin fetar dhe Shabati ishte i garantuar si një e drejtë me ligj për çdo hebre. Kjo u pa natyrisht dhe fare qartë dhe gjatë Luftës së Dytë Botërore se çfarë hebrenjtë donin të thonin për shqiptarët, kur shqiptarët e zakonshëm, familjet e zakonshme vendosën jetët në rrezik për të mbrojtur hebrenjtë. Ishin myslimanë, ishin të krishterë dhe ju ofruan strehë, duke i mbrojtur edhe me jetën e tyre.

Ka episode mjaft të pabesueshme kjo periudhë kohe në historinë tonë krenare,  natyrisht do doja të sillja episodin e dy vëllezërve, të cilët strehuan një familje të madhe hebreje dhe u dorëzuan tek nazistët dhe përfunduan në kampet e përqendrimit në Gjermani, duke u dhënë identitete të rreme, duke pretenduar se ishin ata hebrenjtë që nazistët po kërkonin.

Nuk është vetëm e shkuara, është po ashtu dhe e tashmja, e cila vlen shumë për ne, si një e tashme ku duhet të vijojmë e të luftojmë çdo formë antisemitizmi si kërcënim jo thjesht për hebrenjtë, apo për Izraelin, por si kërcënim për vetë civilizimin tonë, për vetë vlerat tona e parimet në të cilat vendet jetojnë të ardhmen tonë të përbashkët.

Pak muaj më parë, ne me shumë krenari inauguruam një memorial dedikuar kujtesës së Holokaustit në Tiranë e ndërkohë në kohën që flasim, në Vlorë, ku një numër i madh hebrenjsh, të cilët në mes të shekullit XV dhe XVI iu larguan gadishullit Iberik dhe persekutimit atje, pra, punë po bëhet që të bëhet një muze që do të nderojnë komunitetin hebre dhe që do të nderojë këtë histori dhe këtë miqësi në të ashtuquajturën Rruga e Hebrenjve. Një rrugë e vjetër, emri i të cilës u ndryshua gjatë regjimit komunist, por asnjëherë nuk ndryshoi në jetën e njerëzve dhe sot, si emër zyrtar ka Rruga e Hebrenjve.

Do shihni që në fakt, Shqipëria ka pasur privilegjin dhe nderin që të jetë kryetare e OSBE-së dhe gjatë Kryesisë sonë, ne kemi vendosur theksin saktësisht në çështjen e antisemitizmit, në bashkëpunim me shumë aktorë, përfshirë shoqërinë civile, me qëllim që të përpiqemi të ndërgjegjësojmë sa më shumë të jetë e mundur se antisemitizmi është një kërcenim real, i cili shkon mjaft përtej asaj çka duket se shënjestron.

Ashtu siç u përmend këtu, edhe me propozimin e paraqitur nga Grupi Parlamentar i Partisë Socialiste, Kuvendi shqiptar miratoi Rezolutën e Përkufizimit të Antisemitizmit, hartuar nga Shoqata e Përkujtimit të Holokaustit. Ka në fakt, nisma të panumërta të ndërmarra publike në Shqipëri kundër antisemitizmit, qoftë nëpërmjet edukimit, apo shkëmbimeve të të gjitha llojeve.

Pa dashur të marr më shumë nga koha juaj e çmuar, do doja të nënvizoja që, në këtë kontekst, problemi më i madh dhe kërcënimi më i madh që ne na duhet të përballemi e ta konsiderojmë si diçka të përhershme në fokusin tonë në lidhje me shoqëritë tona, nuk është vetëm shprehja e menjëhershme e antisemitizmit në formën e vetëkuptueshme, por është relativizmi. Relativizmi në raport me atë çka u ndodhi hebrenjve, është relativizmi i asaj çka ndodhi gjatë kësaj Lufte të Dytë Botërore, që është realisht burimi i kryerjes së kësaj të keqeje kaq të madhe, nëse nuk do jemi të bashkuar në mënyrë që ta shterojmë këtë burim.

Së fundmi, do doja po kështu të përfitoja nga vëmendja juaj për të theksuar kërcënimin që vjen nga e gjithë veprimtaria që shfaqet në rrjetet sociale. Le të mos harrojmë se programet e para dhe përpjekjet për gjenocid kundër hebrenjve e kanë zanafillën qysh nga Lindja e Mesme nëpërmjet kriminalizimit të çdo akti që kryente ky komunitet dhe lajmi i rremë për ritualet e tyre. Këtu është zanafilla dhe forma e re e përhapjes përmes kësaj bote të jashtëzakonshme digjitale duhet të na shqetësojë. Realisht duhet të na bashkojë për të gjetur një zgjidhje dhe një rrugëdalje. Nuk ka dyshim që ka shumë shpresë në shoqërinë digjitale dhe një progres gjithëpërfshirës për njerëzimin që në fakt nuk duhet të kthehet në një makth të dalë jashtë kontrollit për askënd prej nesh. Për këtë, unë jam fort i bindur që Fuqitë e Mëdha, demokracitë e mëdha duhet realisht të veprojnë përpara se të jetë vonë. Sfida e luftës kundër antisemitizmit në format e veta më të sofistikuara duhet të jetë sot, më shumë se kurrë, një thirrje ndaj ndërgjegjes sonë kolektive.

Faleminderit shumë!

Aktualitet

800 kg kokainë, Spanja dënon bandën kriminale

Published

on

By

Gjykata e Lartë e Spanjës rrëzoi ankesën e anëtarëve të një organizate kriminale kundër vendimit të Dhomës së Apelit të Gjykatës së Lartë Kombëtare që i dënoi ata për krime kundër shëndetit publik për transport dhe shpërndarje kokaine, me arsyetimin se kanë vepruar si agjentë të fshehtë.

Të dënuarit pretendonin se është shkelur e drejta për mbrojtje efektive gjyqësore, pasi iu mohua përdorimi i deklaratave të agjentëve të DEA-s si provë; se ka pasur shkelje të ligjit, për shkak të mungesës së garancive dhe prishjes së zinxhirit të ruajtjes së drogës nga origjina e saj në Kolumbi, deri në momentin e kapjes së saj në Spanjë.

Grupi në fjalë akuzohet se ka importuar 800 kilogram kokainë nga Kolumbia. Substanca narkotik i përkiste autoriteteve antidrogë të Shteteve të Bashkuara DEA dhe u dërgua në Madrid me lejen e Prokurorisë Kolumbiane, e njëjta gjë që pasi i dhanë tre goditje të rënda trafikut të drogës brenda kufijve të saj, njoftuan prokurorët e Antidrogës së Gjykata Kombëtare se marrësi i dërgesës së ardhshme të madhe ishte një shqiptar që ndodhej në Spanjë.

Droga u la të vinte ndërsa policia në Spanjë ndërhyri duke bërë goditjen e madhe dhe dërgimin para drejtësisë së përgjegjësve.

Në mars, u kap droga. Gjithsej 800 kilogramë kokainë në 18 kuti kartoni dhe 3 valixhe në bordin e një fluturimi të Iberia për në Barajas. Aksioni çoi në pranga edhe një oficer policie spanjolle dhe një agjenti të DEA. Me të mbërritur në aeroport e kanë transferuar në Canillas, selia e Policisë Kombëtare në Madrid.

Continue Reading

Aktualitet

Plagosja në Kuçovë, policia identifikon autorin

Published

on

By

Policia ka identifikuar dhe ka shpallur në kërkim autorin e dyshuar të plagosjes së 46-vjeçarit Admir Bejo.

Ngjarja ndodhi mbrëmjen e djeshme (13 gusht) në lagjen “1 Maji” në Kuçovë.

I dyshuar i ngjarjes është 36-vjeçari E.R.

Fillimisht dyshohej se shkak i plagosjes ishte larja e hesapeve.

Continue Reading

Aktualitet

Vdekja e 7-vjeçares në Himarë, detaje të pazbuluara

Published

on

By

“Tragjedia e Himarës tronditi gjithë Shqipërinë. Komisari i policisë Arjan Tase që qendronte si trim mbi skaf u shndërrua në vrasësin e një fëmije të pafajshëm. E frikshme, por kjo është Shqipëria sot! Kemi frikë të ecim në rrugë më fëmijën për dore sepse na përplas “i forti” i lagjes që ka makinë luksoze. Kemi frikë të shkojmë në plazh sepse skafet të marrin jetën. Pasiguria ka ngulur rrënjët kudo. Pas shpinës time ndodhet institucioni përgjegjës për sigurinë e qytetarëve. Por, sa e realizon këtë detyrë kaq të rëndësishme. Sa e realizoi këtë detyrë në ngjarjen tragjike të Himarës.

Çdo provë dhe fakt duhet zbardhur në transparencë të plotë. Çfarë ndodhi më 2 gusht në plazhin e Potamit, çfarë fshehu policia dhe agjencia e mbikëqyrjes policore dhe si u tentua të fshihej e vërteta nga autori i krimit.”

Shënonte ora 13:50. Bledar Avdia me vajzën e tij 7-vjeçare Jonadën po qëndronin në bregun e detit në Potam. Edhe pse nuk e dinin, Babe e bije po jetonin çastet e fundit së bashku. Më pas erdhën minutat fatale për familjen Avdia. Një skaf që erdhi nga deti, i mori jetën mizorisht vogëlushes.

Çfarë ndodhi ne ato minuta dhe çfarë veprimesh kreu komisari Arjan Tase qe solli tragjedinë? Një dëshmitar okular që ndodhej 10 metra afër vendngjarjes rrëfen se si Arjan Tase kreu krimin e rende.

Por, çfarë thanë për ngjarjen në deklaratat zyrtare policia dhe agjencia e mbikëqyrjes policore AMP?! Në të dyja deklaratat ka një mospërputhje jo vetëm me njëra-tjetrën, por edhe me të vërtetën e ngjarjes. Në njoftimin e policisë Vlorë thuhet se skafi ka humbur kontrollin, ndërsa në njoftimin e AMP thuhet se Arjan Tase ka kryer manovrime të pakujdesshme 15 metra larg bregut për të kthyer mjetin lundrues sërish në det të hapur. Dëshmitari okular i ngjarjes hedh poshtë të dyja variantet, si të policisë dhe të AMP.

Si u hetua ngjarja dhe a kreu grupi hetimor të gjitha procedurat e nevojshme për administrimin e të gjitha provave me qëllim për zbardhjen e plote të ngjarjes. Por, si veprohet në të tilla ngjarje? Eksperti i sigurisë Fatjon Softa shpjegon me detaje se çfarq veprimesh hetimore duhet të bënte policia në këtë rast.

Dëshmitari okular tregon se në asnjë moment nuk pa që grupi hetimor të bënte një vëzhgim me detaje të vendit të ngjarjes dhe të administronte provat e nevojshme.

Komunikimi dhe veprimet e policisë kundrejt Arjan Tases në vendin e ngjarjes ishin sikur të kishte ndodhur një incident i vogël.

Hija e dyshimit për mënyrën se si u hetua ngjarja shtohet më shume kur mëson se një dite pas ngjarjes disa metra afër bregut të detit, aty ku ndodhej edhe një stacion për skafe, ishte hequr mbishkrimi për këtë aktivitet. Aty pranë ndodhet edhe një hotel kamerat e sigurisë së të cilit kanë regjistruar të gjithë ngjarjen. A u sekuestruan këto kamera?

Arjan Tases nuk iu sekuestruan të gjitha sendet personale që kishte në skaf dhe në çantë. Në asnjë deklaratë të policisë dhe AMP nuk thuhet nëse komisarit të policisë iu sekuestrua arma e shërbimit apo sende të tjera që kishte më vete.

Po ashtu autoritetet duhet të japin përgjigjen nëse, Arjan Tase ishte nën efektin e alkoolit apo nën efektin e lëndëve narkotike. E nëse këto analiza nuk janë bërë që në fillim kur ai u shoqërua, Prokuroria duhet të nis hetimet se përse testet u shmangën.

Sjellja e Arjan Tases pas ngjarjes është një tjetër arsye e fortë pse hetuesit duhet të thellojnë hetimet. Gjakftohtësia e tij pas ngjarjes është e frikshme, madje dëshmitari thotë që Tase kërcënoi edhe familjen e Jonadës.

Autori i krimit ndodhet në burg në akuzën e vrasjes me dashje indirekte, një akuzë që u ndryshua nga prokuroria pasi AMP e cilësoi si vrasje nga pakujdesia.

Shpresojmë që drejtësia të ngarkojë me përgjegjësinë e merituar autorin e krimit, që nesër në policinë e shtetit të mos emërohen Arjan Tase të tjerë, që me arrogancë shkelin ligjet e këtij vendi duke shkaktuar edhe tragjedi.

Sot, në sytë e Jonadës së vogël shohim parajsën ku ndodhet. E vogla pikëlloi gjithë Shqipërinë. Ajo erdhi nga jashtë vendit dhe Zoti e mori në vendlindjen e prindërve, aty ku po luante në breg, ku sytë e saj të bukur ishin bërë njësh me detin.

Familjes së saj Jonada i ka lënë një boshllëk që nuk zëvendësohet kurrë. Me pikëllim në shpirt Gjyshi i Jonadës, një njeri fisnik, jep mesazhin e tij dhe falenderon shqiptarët për mbështetjen.

“Unë nuk kam dashur të jem njëri prej atyre që e konverton tragjedinë në një show mediatik. Kam respektuar kodet e Gegërisë dhe të fisit tim të njohur të fshatit ‘ Berishë’. Përkushtimi i shqiptarëve dhe pjesëmarrja e tyre brenda e jashtë kufijve është ngushëllimi im familjarë. Ata dua t’i falenderoj pafundësisht e përjetësisht që jetuan me mua këtë tragjedi familjare duke i dhënë përmasa kombëtare. Me këtë dokumentar të lartësojmë Jonadën tonë të shtrenjtë si një përmendore e kohës së përbindëshave të pushtetit dhe që nëpërmjet dokumentarit t’u themi një mesazh shqiptarëve: – Kjo që ndodhi me Jonadën të mos përsëritet kurrë me tek asnjë familje shqiptare. Ne respektojmë kodin e heshtjes”.

Continue Reading

Aktualitet

EDICIONI I LAJMEVE DATA 13.08.2022

Published

on

By

Continue Reading

Aktualitet

EDITORIAL/NGA AGRON HAXHIMALI Rasti i bashkive shqiptare, “falimentim” i tyre apo dështim i qeverisë

Published

on

By

Continue Reading
Advertisement
Advertisement

TRENDING