“Që atëherë, çdo qeveri është përpjekur të mbulojë faktin se Serbia është mundur dhe se nuk ka asgjë për të fituar nga ndarja e Kosovës, edhe pse ndarja ka qenë prioritet i pothuajse të gjitha qeverive që nga viti 2000” – deklaroi Biserko duke shtuar se Vuçiç nënshkroi Marrëveshjen e Brukselit, e cila më vonë u pasua nga Brukseli II dhe Marrëveshja e Ohrit, të cilat janë të detyrueshme politikisht dhe ndërkombëtarisht.
“Lëvizjet e fundit teVucicit përfaqësojnë një hap përpara, dhe pretendimet e Nebojsa Vujoviqit përshtaten me ambiciet rajonale të Trumpit, veçanërisht në një kohë kur ai përballet me sfida të brendshme. Për katërmbëdhjetë vjet që kur ka qenë në pushtet, Vuçiqi e ka përdorur Kosovën për të rritur tensionet – si brenda Kosovës ashtu edhe brenda Serbisë – duke nxitur nacionalizmin dhe duke larguar vëmendjen nga problemet e vazhdueshme, veçanërisht që nga fillimi i protestave studentore dhe civile. Do të ishte e drejtë për brezat e ardhshëm nëse statusi aktual i Kosovës do t’u shpjegohej më në fund qartë atyre dhe do të hapte hapësirë për një normalizim të vërtetë të marrëdhënieve midis dy vendeve – potencoi Sonja Biserko.