Anija drejt fundit të botës/ Në distancë u shfaq ajo që sytë e njeriut nuk e kishin parë kurrë më parë

Zbulimi erdhi mjaft papritur. Ekspedita filloi në fillim të vitit me qëllim studimin e rrymave detare. Në bord kishte pothuajse njëqind anëtarë të ekipit, por planet u prishën shpejt nga stuhitë e forta që i detyruan të ndryshonin itinerarin. Në kërkim të një strehe, ata iu afruan zonës përreth Ishullit Joinville, duke mos e ditur se pikërisht aty do të hasnin diçka krejtësisht të re.

Në harta, ajo pjesë ishte shënuar me një paralajmërim të paqartë që tregonte rreziqe të mundshme për lundrimin. Një paqartësi e tillë ka zgjuar vëmendje shtesë nga ekspertët e hartave detare. Në fillim dukej si një copë e zakonshme akulli e ndotur me sedimente, por ndërsa anija afrohej, pamja u bë më e qartë. Nuk bëhet fjalë për akull, por për shkëmb të fortë që del nga deti.

Për t’u siguruar për atë që po shihnin, shkencëtarët përdorën instrumente të sofistikuara. Sonari hartëzoi terrenin nënujor në detaje, ndërsa një dron kapi pamje ajrore të zonës. Të dhënat konfirmuan supozimin, u zbulua një ishull rreth 130 metra i gjatë, afërsisht 50 metra i gjerë, i cili ngrihet rreth 16 metra mbi sipërfaqen e detit.

Ndërsa akulli shkrin, përbërja e ujit ndryshon. Një sasi gjithnjë e në rritje e ujit të ëmbël hyn në det, duke prishur ekuilibrin midis shtresave të ndryshme dhe duke ndikuar më tej në ekosistemin e brishtë polar. Në të njëjtën kohë, shtresa e akullit po bëhet më e hollë dhe më e paqëndrueshme, duke zbuluar pjesë të botës që më parë ishin plotësisht të fshehura.