Erjon Vishkulli, historia e “djalit të mirë” që u plagos në sy në protestë

Nga tribunat kuqezi, te shtrati i spitalit. Kush është 28-vjeçari nga Elbasani për të cilin sot flasin miqtë, tifozët dhe një pjesë e opinionit publik?

Deri dje, emri i Erjon Vishkullit nuk ishte pjesë e kronikave të mëdha të lajmeve. Për njerëzit që e njihnin, ai ishte thjesht Erjoni. Një i ri nga Elbasani, i apasionuar pas futbollit, i lidhur me familjen dhe i njohur në rrethin e tifozëve të Kombëtares shqiptare.

Sot, fotografia e tij me fytyrën e gjakosur ka pushtuar rrjetet sociale.

Por kush është djali pas asaj fotografie?

Erjon Vishkulli është 28 vjeç. Ka përfunduar studimet e larta për gazetari dhe prej vitesh është pjesë aktive e komunitetit të tifozëve kuqezi.

Ai nuk është një emër i panjohur për ata që udhëtojnë pas Kombëtares shqiptare. Në tribuna, mes flamujve dhe këngëve patriotike, Erjoni ka ndarë pasionin e tij për Shqipërinë me qindra tifozë të tjerë.

Edhe familja e tij është e lidhur me një aktivitet të zakonshëm ekonomik. Sipas informacioneve të publikuara, ajo zotëron një biznes të prodhimit të vajit të ullirit në zonën e Elbasanit.

Por historia e tij mori një tjetër drejtim më 24 tetor.

Në protestën e zhvilluar në Tiranë, gjatë përplasjeve mes demonstruesve dhe policisë, Erjoni mbeti i plagosur rëndë në syrin e majtë.

Pamjet e të riut të gjakosur, teksa kërkohej ndihmë për ta transportuar drejt spitalit, u kthyen në një prej momenteve më tronditëse të protestës.

Dyshohet se dëmtimi është shkaktuar nga një plumb gome. Megjithatë, rrethanat e sakta dhe përgjegjësia për goditjen kërkojnë ende sqarim zyrtar.

NJË DËSHMI QË TREGON NJERIUN PËRTEJ PROTESTËS

Mes reagimeve të shumta, një prej më personalëve erdhi nga aktori Bes Kallaku.

Ai nuk foli për Erjonin si një protestues anonim, por si një mik.

“Erjoni është miku im, një ndër djemtë më të mirë që kam njohur!”, shkroi Kallaku.

Sipas tij, pjesëmarrja e Erjonit në protestë nuk lidhej me ndonjë përfitim personal, por me bindjet dhe vlerat e tij patriotike.

Një reagim solidariteti erdhi edhe nga grupimi “Tifozat Kuq e Zi”, të cilët e përshkruan si një të ri që kishte dalë për një Shqipëri më të mirë.

Këto dëshmi vizatojnë portretin që miqtë dhe njerëzit pranë tij njohin: një djalë që e ka shprehur dashurinë për vendin edhe përmes pasionit për Kombëtaren.

NGA NJË PASION I MADH, TE NJË BETEJË PËR SHIKIMIN

Mbrëmjen e 24 tetorit, Erjoni iu nënshtrua një ndërhyrjeje kirurgjikale në Spitalin e Traumës.

Mjekët nuk kishin ende një vlerësim përfundimtar për pasojat që dëmtimi mund të ketë në shikimin e syrit të majtë.

Mëngjesin e 25 tetorit, Bes Kallaku njoftoi se kishte komunikuar me mikun e tij, se gjendja e përgjithshme ishte përmirësuar dhe se pritej transferimi jashtë Shqipërisë për trajtim më të specializuar.

Një lajm që jep shpresë, por që nuk e zbeh seriozitetin e plagosjes.

Sepse historia e Erjonit nuk është vetëm historia e një protestuesi të lënduar.

Është historia e një 28-vjeçari që deri dje kishte jetën e tij të përditshme, pasionet, familjen dhe planet për të ardhmen. Sot, ai përballet me pasigurinë mbi shikimin.

PYETJET QË NUK MUND TË MBETEN PA PËRGJIGJE

Protestat e 24 tetorit u shoqëruan me dhunë, dëmtime dhe të plagosur si mes qytetarëve, ashtu edhe forcave të rendit.

Por edhe në kushtet e përplasjeve, përdorimi i forcës nga policia duhet të jetë i ligjshëm, i domosdoshëm dhe proporcional.

Çfarë e goditi saktësisht Erjonin? Nga cila distancë? Në çfarë rrethanash? A u respektuan procedurat e ndërhyrjes policore?

Këto nuk janë pyetje që mund të marrin përgjigje nga fotografitë apo reagimet politike. Ato kërkojnë prova, ekspertizë dhe hetim të paanshëm.

Në fund, përtej çdo debati politik, mbetet një histori njerëzore.

Një i ri që dikur ndiqte me sy flamurin kuqezi nëpër stadiume, sot pret përgjigjen e mjekëve për shikimin e tij.

Erjon Vishkulli ka përpara një betejë që nuk zhvillohet në rrugët e Tiranës, por në një dhomë spitali.

Dhe ndërsa ai lufton për t’u rikuperuar, Shqipëria ka një detyrim tjetër: të zbardhë se çfarë ndodhi.

Sepse një plagosje nuk duhet të mbetet thjesht një fotografi që bëhet virale, përpara se të harrohet nga të gjithë.