“Bomba e pistë” kërcënon Izraelin, pse mund të frenojë sulmin?

Mundësia që Irani të përdorë një të ashtuquajtur “bombë të pistë” u diskutua në studio si skenar kundërpërgjigjeje ndaj një sulmi bërthamor. Folësi argumentoi se edhe nëse Teherani nuk disponon një bombë atomike funksionale, materialet radioaktive mund të vendosen në një kokë raketore konvencionale.

Një bombë e pistë nuk funksionon si armë bërthamore klasike. Ajo përdor një shpërthim konvencional për të shpërndarë material radioaktiv në një zonë të caktuar. Në emision u pretendua se uraniumi i pasuruar në një nivel më të ulët se ai i nevojshëm për armë bërthamore mund të krijonte ndotje të rrezikshme nëse shpërndahej pas goditjes.

Skenari i përshkruar përfshinte kundërpërgjigje ndaj qyteteve izraelite në rast se Teherani ose qendra të tjera të mëdha iraniane goditeshin me armë atomike. Tel Avivi, Haifa dhe Jerusalemi u përmendën si shembuj hipotetikë të zonave që mund të përballeshin me ndotje radioaktive. Krahasimi me Çernobilin u përdor nga folësi për të ilustruar pasojat e mundshme afatgjata, por nuk u mbështet me një analizë teknike gjatë emisionit.

Folësi e paraqiti këtë rrezik si një nga arsyet e mundshme të hezitimit amerikan për përshkallëzim bërthamor. Sipas tij, përmasat relativisht të vogla të territorit izraelit do ta bënin ndotjen radioaktive veçanërisht të rëndë.

Emisioni nuk paraqiti prova të pavarura se Irani ka prodhuar një bombë të pistë, se ka marrë vendim për përdorimin e saj apo se sistemet e tij raketore janë pajisur me materiale të tilla. Diskutimi ishte skenar analitik dhe pretendimet teknike kërkojnë vlerësim nga ekspertë të armëve bërthamore dhe institucione ndërkombëtare.