Edi Rama e përdori Erion Braçen si karrem?/ Analisti zbulon lojën politike pas reformës territoriale

Përplasja publike mes Edi Ramës dhe Erion Braçes për reformën territoriale nuk ishte domosdoshmërisht një shenjë dobësie për Partinë Socialiste. Përkundrazi, sipas juristit Kreshnik Spahiu, debati i shërbeu mazhorancës për të zhvendosur vëmendjen e opinionit publik nga alternativa e opozitës te përplasjet brenda vetë PS-së.

Spahiu argumentoi se, ndërsa publiku ndiqte qëndrimet kundërshtuese të Braçes ndaj hartës së re territoriale, diskutimi për propozimet e opozitës dhe për përmbajtjen e reformës mbeti në plan të dytë. Sipas tij, socialistët kanë një traditë politike ku zërat kritikë brenda partisë marrin vëmendjen kryesore, duke eklipsuar oponencën e jashtme.

Sipas juristit, votimi përfundimtar tregoi se kritikat e brendshme nuk e penguan Partinë Socialiste të çonte përpara projektligjin. Edhe pse Braçe e kishte cilësuar më herët hartën e re si një “vizatim territorial” dhe jo si reformë, ai votoi pro, pas paralajmërimit të Ramës në mbledhjen e grupit parlamentar se deputetët që nuk do ta mbështesnin nismën nuk mund të vazhdonin të ishin pjesë e grupit socialist.

Pavarësisht kësaj përplasjeje, Spahiu nuk beson se Braçe do të largohet nga Partia Socialiste apo se do të krijojë një fraksion të veçantë politik. Sipas tij, deputeti ka ruajtur për vite me radhë të njëjtin profil kritik, por kjo nuk do të thotë se synon të shkëputet nga partia.

Sipas tij, Braçe nuk përfaqëson një figurë që mund të kalojë lehtësisht në kampin kundërshtar. Për këtë arsye, paralajmërimi i Ramës mund të lexohet edhe si një sinjal për deputetët e tjerë se kritikat e brendshme nuk duhet të shndërrohen në kundërshtim ndaj vendimeve të shumicës.

Në përfundim, Spahiu argumenton se debati Rama-Braçe e zhvendosi vëmendjen nga përmbajtja e reformës te raportet e forcës brenda Partisë Socialiste. Ndërsa Braçe ruajti profilin e tij kritik, vota e tij pro projektligjit tregoi se kundërshtimi publik nuk u shndërrua në një përçarje parlamentare që do të pengonte miratimin e nismës.