✦
Thinking ...
Connect with us

Shkrime

ARENA E PERPLASJES/ SPIROPALI ZGJODHI IRONINE, POR ÇFARE FSHIHET BRENDA MESAZHIT TE SAJ

Kur ironia politike kthehet në mesazh sfide, duket se beteja brenda Partisë Socialiste nuk ka përfunduar.

Në politikën shqiptare, ndonjëherë një fotografi thotë më shumë se një fjalim i gjatë. Dhe Elisa Spiropali duket se ka zgjedhur pikërisht këtë mënyrë për të përcjellë mesazhin e saj të radhës.

“Thanë puçi dështoi, por unë sapo kam nisur”, shkruan ajo në rrjetet sociale, duke shoqëruar fjalët me një imazh në stil revolucionar dhe me mbishkrimin domethënës: “Kreu i Puçit”.

Në pamje të parë, një shaka politike. Në thelb, një deklaratë që ngre shumë pikëpyetje.

Për kë është ky mesazh? Për Edi Ramën? Për ata që e konsiderojnë Spiropalin pjesë të një përpjekjeje për të sfiduar drejtimin aktual të Partisë Socialiste? Apo është një mënyrë për të treguar se ajo nuk ka ndërmend të tërhiqet nga qëndrimet e saj kritike?

Në një parti ku për vite me radhë vendimmarrja është identifikuar fort me një qendër të vetme politike, çdo zë që kërkon reflektim, debat dhe ndryshim të mënyrës së drejtimit merr një domethënie më të madhe se fjalët që përdor.

Spiropali nuk është një emër periferik në Partinë Socialiste. Ajo ka mbajtur poste të rëndësishme dhe ka qenë pjesë e strukturave drejtuese të mazhorancës. Prandaj, çdo distancim apo kritikë e saj ndaj mënyrës së drejtimit të partisë nuk mund të trajtohet thjesht si një episod komunikimi në rrjetet sociale.

Por fotografia revolucionare nuk është program politik. Ironia nuk është strategji dhe një fjali provokuese nuk përbën ende një platformë alternative.

Nëse Spiropali ka nisur vërtet një rrugëtim të ri politik, atëherë pyetja kryesore është se çfarë kërkon të ndryshojë. A bëhet fjalë për një debat mbi demokracinë e brendshme në PS, për mënyrën e ushtrimit të pushtetit, për raportin me institucionet apo thjesht për një përplasje mes figurave të së njëjtës mazhorancë?

Këto janë çështje që nuk marrin përgjigje nga një fotografi, sado e goditur të jetë ajo.

Ndërkohë, përdorimi i fjalës “puç” në debatin politik meriton vëmendje më vete. Në një demokraci, kritika ndaj qeverisë, mospajtimi brenda një partie dhe hetimet e institucioneve të drejtësisë nuk duhet të ngatërrohen automatikisht me përpjekje për përmbysje të pushtetit. Çdo pretendim i tillë kërkon fakte dhe prova, jo etiketime politike.

Ndoshta pikërisht këtu qëndron rëndësia e mesazhit të Spiropalit: ai e zhvendos debatin nga pyetja nëse një përplasje politike ka përfunduar, te pyetja nëse ajo sapo po hyn në një fazë tjetër.

Në fund, mbetet për t’u parë nëse “sapo kam nisur” do të jetë vetëm një batutë që do të harrohet pas disa ditësh, apo paralajmërimi i një angazhimi më të qartë politik.

Sepse në politikë, sfida e vërtetë nuk është të shpallësh se ke nisur një betejë. Është të tregosh se për çfarë po lufton, me kë dhe mbi të gjitha, çfarë ndryshimi kërkon të sjellësh.

Deri atëherë, fotografia mund të bëjë xhiron e rrjeteve sociale, por përgjigjet do të duhet të jepen në arenën politike.

Dhe këtë herë, publiku pret më shumë se një mesazh me humor.

Advertisement