BUSHATI SFIDON BRUKSELIN: STABILITETI POLITIK NUK MUND TË VIJË NË KURRIZ TË DEMOKRACISË

Ish-ministri i Jashtëm socialist, Ditmir Bushati, ka ngritur pikëpyetje mbi qëndrimin e Bashkimit Europian ndaj zhvillimeve politike në Shqipëri, duke paralajmëruar për hendekun mes përparimit formal të integrimit dhe realitetit demokratik në vend.

Në një analizë të publikuar në European Western Balkans, Bushati argumenton se Brukseli për vite me radhë i ka dhënë përparësi stabilitetit politik, ndërsa problemet me sundimin e ligjit, korrupsionin dhe funksionimin e institucioneve kanë mbetur të pazgjidhura.

Sipas tij, Shqipëria po përjeton një kontradiktë: nga njëra anë, merr vlerësime pozitive për ecurinë e negociatave europiane, ndërsa nga ana tjetër përballet me protesta, tensione politike dhe kërkesa qytetare për llogaridhënie.

Bushati kundërshton veçanërisht përpjekjen për t’i paraqitur protestat si pengesë për integrimin europian.

Ish-kreu i diplomacisë shqiptare argumenton se qytetarët që protestojnë kundër korrupsionit, përqendrimit të pushtetit dhe dobësive institucionale po kërkojnë pikërisht respektimin e standardeve mbi të cilat mbështetet Bashkimi Europian.

Në këtë mënyrë, ai sfidon edhe narrativën e qeverisë se kundërshtimi i saj politik mund të dëmtojë rrugën europiane të Shqipërisë.

Por kritika e Bushatit nuk ndalet në Tiranë.

Ai kërkon një rol më aktiv të institucioneve europiane dhe paralajmëron se deklaratat për demokracinë dhe të drejtat qytetare duhet të shoqërohen me veprime konkrete.

Përballë këtij qëndrimi qëndron edhe raporti i Komisionit Europian i 4 nëntorit.

Brukseli njeh përparimin e Shqipërisë në negociata dhe reformat në drejtësi, por evidenton njëkohësisht mobilizimin e madh qytetar dhe nevojën për dialog politik gjithëpërfshirës.

Kjo e vendos debatin në një plan më të gjerë: a mjafton përmbushja e kritereve teknike të negociatave, nëse qytetarët vazhdojnë të kërkojnë ndryshime në mënyrën e ushtrimit të pushtetit?

Bushati nuk kërkon ndërprerjen e procesit europian. Përkundrazi, ai kërkon që BE-ja të përdorë ndikimin e saj për të garantuar reforma reale, institucione më të përgjegjshme dhe respektimin e të drejtave demokratike.

Në thelb, mesazhi i tij është se integrimi nuk mund të matet vetëm me kapitujt që hapen apo mbyllen në Bruksel, por edhe me mënyrën se si funksionon demokracia në Shqipëri.

Dhe pikërisht këtu lind pyetja politike që mbetet e hapur: a po e shoqëron Brukseli mbështetjen për integrimin e Shqipërisë me presion të mjaftueshëm për përgjegjshmëri demokratike, apo përparimi diplomatik po ecën më shpejt sesa ndryshimet që kërkojnë qytetarët?