GJK zbardh vendimin: Zgjatja e “arrestit shtëpiak” për Berishën, masë antikushtetuese

Gjykata Kushtetuese ka vendosur se zgjatja e masës së sigurisë “arrest shtëpie” ndaj kreut të PD-së, është në kundërshtim me Kushtetutën.

Çështja lidhet me qëndrimin e avokatëve të Berishës të cilët gjatë raportimit apo informacionit dy mujor kundërshtuan qëndrimin e SPAK që insistonte se Berisha duhet të vazhdonte të qëndronte nën arrest shtëpiak. që siç rezultoi u kthye në detyrim paraqitje janarin e 2025.

Gjykata arsyeton se edhe pse kishin kaluar shtatë muaj nga vendosja e arrestit në shtëpi, gjykatat e zakonshme nuk kishin dhënë argumente konkrete për ekzistencën e rrezikut të ikjes. Po ashtu, sipas Kushtetueses, nuk ishte paraqitur asnjë rrethanë e re që të justifikonte ashpërsimin e masës së sigurisë.

Njoftimi i plotë: Rrethanat e çështjes

1. Kërkuesi është aktualisht politikan, drejtues i partisë kryesore opozitare dhe deputet i Kuvendit, si dhe ish-president dhe ish-kryeministër. Mbi bazën e një kallëzimi për kryerjen e Vendim i Gjykatës Kushtetuese disa veprave penale nga funksionarë të lartë shtetërorë, të bërë nga shtetasi T.B., i cili në atë kohë ka qenë kryetari i grupit parlamentar të partisë në pushtet, Prokuroria e Posaçme në vitin 2020 ka regjistruar procedimin penal nr. 287 (procedimi penal nr. 287/2020) për veprën penale “Pastrimi i produkteve të veprës penale ose veprimtarisë kriminale”, të parashikuar nga neni 287 i Kodit Penal (KP). Objekti i kallëzimit dhe i hetimit në vijim lidhet me procesin e kthimit të pronës në favor të 5 familjeve ish-pronare, procesin e privatizimit të pronës shtetërore (të objekteve të ish-klubit sportiv “Partizani”), procesin e ndryshimit të destinacionit dhe, më pas, edhe të zhvillimit të pronës.

2. Me urdhrin e datës 02.10.2023, prokurorët e çështjes kanë shënuar në regjistrin e njoftimit të veprave penale edhe emrin e kërkuesit, si të dyshuar për kryerjen e veprës penale “Korrupsioni pasiv i funksionarëve të lartë shtetërorë ose i të zgjedhurve vendorë”, në bashkëpunim me shtetasit J.M. dhe F.B., të parashikuar nga nenet 260 e 25 të KP-së. Për sa i përket kërkuesit, faktet penale objekt hetimi lidhen me sjelljen e dyshuar të tij gjatë kohës kur ai ka ushtruar funksionin e Kryeministrit, pas vitit 2005, në proceset e kthimit të pronës, të privatizimit të pronës shtetërore (objekteve të ish-klubit sportiv “Partizani” në varësi të Ministrisë së Mbrojtjes dhe të klubit shumësportesh “Partizani” në varësi të Ministrisë së Kulturës), si dhe të ndryshimit të destinacionit e të zhvillimit të pronës, duke favorizuarshtetasit J.M., F.B. e XH.B., ku këta të fundit dhe shoqëria e lidhur me ta kanë realizuar ndërtimin e një blloku pallatesh. Për këto procese dyshohet se janë dhënë dhe marrë përfitime monetare, paligjshmëria në origjinën e të cilave është fshehur nëpërmjet veprimeve financiare, transaksioneve të copëzuara ose në cash.

Procesi i parë

3. Në datën 16.10.2023 Prokuroria e Posaçme ka paraqitur në Gjykatën e Posaçme të Shkallës së Parë për Korrupsionin dhe Krimin e Organizuar (GJKKO-ja e Shkallës së Parë) kërkesën për caktimin e masave të sigurimit personal ndaj personave nën hetim, përfshirë edhe kërkuesin, për të cilin është kërkuar vendosja e masave të sigurimit personal “Detyrimi për t’u paraqitur në policinë gjyqësore” dhe “Ndalimi i daljes jashtë shtetit”, të parashikuara nga nenet 234 dhe 233 të Kodit të Procedurës Penale (KPP).

4. Mbi kërkesën e Prokurorisë së Posaçme, GJKKO-ja e Shkallës së Parë, gjyqtari i hetimeve paraprake, me vendimin nr. 112, datë 20.10.2023 (vendimi nr. 112/2023), ka vendosur të pranojë kërkesën e Prokurorisë së Posaçme, duke caktuar për kërkuesin masat e sigurimit personal “Detyrimi për t’u paraqitur në policinë gjyqësore” dhe “Ndalimi i daljes jashtë shtetit”. Me vendimin nr. 117, datë 26.10.2023 (vendimi nr. 117/2023), GJKKO-ja e Shkallës së Parë ka disponuar me vazhdimin e këtyre masave. Ky vendim është miratuar nga Gjykata e Posaçme e Apelit për Korrupsionin dhe Krimin e Organizuar (GJKKO-ja e Apelit) me vendimin nr. 56 (87-2023-156), datë 21.11.2023, ndërsa Kolegji Penal i Gjykatës së Lartë, me vendimin nr. 00-2024-384, datë 05.03.2024, ka vendosur mospranimin e rekursit të paraqitur nga kërkuesi. Ky proces gjyqësor është bërë objekt kontrolli nga Gjykata Kushtetuese (Gjykata), e cila, me vendimin nr. 81, datë 21.11.2024 (vendimi nr. 81/2024), ka vendosur pranimin pjesërisht të kërkesës dhe shfuqizimin e këtyre vendimeve gjyqësore, si të papajtueshme me Kushtetutën, vetëm  për pjesën që kanë caktuar masën e sigurimit personal “Ndalimi i daljes jashtë shtetit” ndaj kërkuesit Sali Berisha.

ii. Procesi i dytë

5. Ndërkohë, duke qenë se kërkuesi nuk ka respektuar një prej detyrimeve të vendosura me vendimin nr. 112/2023 të GJKKO-së së Shkallës së Parë, të konfirmuar me vendimin nr. 117/2023 të kësaj të fundit, konkretisht “Detyrimi për t’u paraqitur në policinë gjyqësore”, Prokuroria e Posaçme i ka kërkuar Kuvendit dhënien e autorizimit për arrestimin/heqjen e lirisë së tij për zëvendësimin e masave të sigurimit personal nga “Detyrimi për t’u paraqitur në policinë gjyqësore” dhe “Ndalimi i daljes jashtë shtetit”, në atë “Arresti në burg/shtëpi”, të parashikuara nga nenet 237 dhe 238 të KPP-së.

6. Mbi bazën e rekomandimit të Këshillit për Rregulloren, Mandatet dhe Imunitetin, Kuvendi, i mbledhur në seancë plenare në datën 21.12.2023, me vendimin nr. 127, datë 21.12.2023, ka vendosur pranimin e kërkesës së Prokurorisë së Posaçme për dhënien e autorizimit për arrestimin/heqjen e lirisë së kërkuesit nëpërmjet zëvendësimit të masës së sigurimit. Në datën 22.12.2023 Prokuroria e Posaçme ka paraqitur pranë GJKKO-së së Shkallës së Parë (gjyqtarit të hetimeve paraprake) kërkesën për zëvendësimin e masës së sigurimit personal ndaj kërkuesit, e cila është pranuar me vendimin nr. 520, datë 30.12.2023 të asaj gjykate (vendimi nr. 520/2023), duke u caktuar ndaj kërkuesit masa e sigurimit “Arresti në shtëpi”. Ky vendim është miratuar nga GJKKO-ja e Apelit me vendimin nr. 15 (87-2024-23), datë 25.01.2024, i cili është lënë në fuqi nga Kolegji Penal i Gjykatës së Lartë me vendimin nr. 00-2024-667 (94), datë 09.04.2024. Edhe ky proces gjyqësor është bërë objekt i kontrollit kushtetues nga Gjykata, e cila, me vendimin nr. 1, datë 17.01.2025 (vendimi nr. 1/2025), ka vendosur rrëzimin e kërkesës.

7. Ndërkohë që procesi i dytë ishte në shqyrtim pranë Gjykatës, GJKKO-ja e Shkallës së Parë, me vendimin nr. 674, datë 27.11.2024 (vendimi nr. 674/2024), ka vendosur pranimin e kërkesës së kërkuesit dhe revokimin e masës së sigurimit personal me karakter shtrëngues “Arresti në shtëpi”, për shkak se nuk ekzistojnë më nevojat e sigurimit. Në vijim, mbi ankimin e Prokurorisë së Posaçme, GJKKO-ja e Apelit, në datën 03.01.2025, ka vendosur ndryshimin e vendimit nr. 674/2024 të GJKKO-së së Shkallës së Parë dhe zëvendësimin e masës së sigurimit “Arresti në shtëpi” me masën e sigurimit “Detyrimi për t’u paraqitur në policinë gjyqësore”.

iii. Procesi i tretë

8. Në datën 28.06.2024 Prokuroria e Posaçme, bazuar në nenin 246, pika 6, të KPP-së,
ka paraqitur pranë GJKKO-së së Shkallës së Parë informacionin me shkrim, si dhe provat e
përftuara në kuadër të hetimit dymujor për kërkuesin, i cili i referohet periudhës dymujore para
kësaj date, ku i kërkon asaj gjykate vijimin e zbatimit të masës së sigurimit personal “Arresti
në shtëpi”, duke argumentuar se vijojnë të ekzistojnë kushtet dhe kriteret e vlerësuara për
caktimin e masave të sigurimit, konkretisht ekziston dyshimi i arsyeshëm i bazuar në prova për
kryerjen e veprës penale dhe dyshimi për kryerjen e saj rëndon mbi kërkuesin. Ndërsa kërkuesi,
në parashtrimet e paraqitura nëpërmjet mbrojtësve të tij, i ka kërkuar GJKKO-së së Shkallës së
Parë revokimin e masës së sigurimit “Arresti në shtëpi”, të caktuar me vendimin nr. 520/2023
të asaj gjykate, duke argumentuar se nuk ekzistojnë kushtet dhe kriteret për caktimin e saj dhe
se nevojat e hetimit nuk e diktojnë vazhdimin e masës së sigurimit.
9. GJKKO-ja e Shkallës së Parë, me vendimin nr. 400, datë 30.07.2024 (vendimi nr.
400/2024), ka vendosur vijimin e zbatimit të masës së sigurimit personal me karakter
shtrëngues “Arresti në shtëpi”, të caktuar ndaj kërkuesit me vendimin nr. 520/2023 të asaj
gjykate. Sipas GJKKO-së së Shkallës së Parë, nevojat e sigurimit në ngarkim të kërkuesit,
lidhur me rrezikun e dëmtimit të provave, janë të tilla që justifikojnë vijimin e zbatimit të masës
së sigurimit “Arresti në shtëpi”. Po sipas asaj gjykate, vijon të ekzistojë mundësia që ai të
ndërhyjë dhe të ndikojë në prishjen ose asgjësimin e provave dhe rreziku i largimit të tij
vazhdon të jetë ende prezent. Ndaj këtij vendimi ka bërë ankim kërkuesi.
10. GJKKO-ja e Apelit, me vendimin nr. 172 (87-2024-248), datë 13.09.2024, ka
vendosur miratimin e vendimit nr. 400/2024 të GJKKO-së së Shkallës së Parë. Sipas GJKKOsë së Apelit, vendimmarrja e GJKKO-së së Shkallës së Parë është e drejtë dhe nevojat e
sigurimit mbeten të pandryshuara ose të qëndrueshme, njësoj si në kohën e caktimit të masave
të sigurimit, pasi nuk kanë ndryshuar rrethanat për të cilat janë vendosur ato. Po sipas GJKKOsë së Apelit, ekziston frika dhe rreziku që lënia në liri e kërkuesit mund të cenojë procesin e
mbledhjes dhe vërtetësisë së provave dhe për t’iu shmangur procedimit, rreziqe të cilat
konstatohet se janë konkrete dhe aktualisht prezente si në gjenezën e caktimit të masës së
sigurimit personal ndaj tij. Po ashtu, GJKKO-ja e Apelit ka arsyetuar se rreziku i ikjes së
kërkuesit për t’iu shmangur drejtësisë është i qëndrueshëm dhe aktual. Ndaj këtij vendimi ka
paraqitur rekurs kërkuesi.
Vendim i Gjykatës Kushtetuese Faqe 6
Kërkues: Sali Berisha
11. Kolegji Penal i Gjykatës së Lartë, me vendimin nr. 00-2024-2076, datë 17.12.2024,
ka vendosur mospranimin e rekursit, për shkak se nuk përmbante asnjë nga shkaqet e
parashikuara nga neni 432 i KPP-së. Sipas Kolegjit Penal, gjykatat më të ulëta kanë argumentuar
vendimmarrjet e tyre dhe u kanë dhënë përgjigje në thelb shkaqeve të parashtruara nga kërkuesi
dhe arsyetimet e tyre janë plotësuese të njëra-tjetrës. Po sipas Kolegjit Penal, të dyja gjykatat
kanë argumentuar mjaftueshëm edhe ligjshmërinë e vazhdimit të zbatimit të masave të sigurimit
personal ndaj të hetuarve, si dhe kanë analizuar kushtet dhe kriteret e parashikuara në ligj për
caktimin e masave të sigurimit personal.
12. Në datën 11.06.2025 kërkuesi i është drejtuar Gjykatës me ankim kushtetues
individual, sipas objektit të tij (duke kundërshtuar vendimet gjyqësore të procesit të tretë), i cili
është regjistruar në të njëjtën datë.
13. Kolegji i Gjykatës në datën 29.07.2025 ka vendosur kalimin e kërkesës për shqyrtim
paraprak në Mbledhjen e Gjyqtarëve, e cila në datën 12.09.2025 ka vendosur kalimin e çështjes
për shqyrtim në seancë plenare mbi bazë të dokumenteve.
14. Me vendimin e datës 04.12.2025, Mbledhja e Gjyqtarëve ka vendosur rrëzimin e
kërkesës se një gjyqtari për heqjen dorë nga shqyrtimi i kësaj çështjeje, duke vlerësuar se nuk
ekzistojnë pengesat ligjore të parashikuara nga neni 36, pika 1, shkronja “ç”, i Ligjit Organik
dhe neni 18 pika 1, shkronja “ç”, i Rregullores për Procedurat Gjyqësorë të Gjykatës.
II
Pretendimet në Gjykatën Kushtetuese
15. Kërkuesi, në mënyrë të përmbledhur, në ankimin kushtetues individual dhe
parashtrimet e tij ka pretenduar se i është cenuar:
15.1. Për aspektin procedural – E drejta për proces të rregullt në drejtim të:
15.1.1. Së drejtës për t’u gjykuar nga një gjykatë e caktuar me ligj, pasi gjyqtarja I.Gj.,
që ka dhënë vendimin në shkallë të parë, është dënuar me burgim për kryerjen
e veprës penale “Falsifikimi i pasaportave, vizave”, dënim i cili më pas i është
konvertuar me gjobë. Referuar dispozitave ligjore në momentin e hyrjes në
fuqi të ligjit nr. 96/2016 “Për statusin e gjyqtarëve dhe prokurorëve në
Republikën e Shqipërisë”, të ndryshuar (ligji nr. 96/2016), gjyqtari i cili në
kohën e hyrjes në fuqi të këtij ligji rezultonte i dënuar me vendim gjyqësor të
formës së prerë humbiste mandatin e magjistratit, bazuar në nenet 28,
shkronja “d”, 64 dhe 66 të këtij ligji. Kërkuesi ka marrë dijeni për provat që
mbështesin këtë pretendim në datën 05.05.2025 dhe në seancën gjyqësore
paraprake të së njëjtës datë (05.05.2025) ka kërkuar kohë për paraqitjen e
Vendim i Gjykatës Kushtetuese Faqe 7
Kërkues: Sali Berisha
kërkesës për pavlefshmërinë e vendimit nr. 400/2024 të GJKKO-së së
Shkallës së Parë. Po ashtu, për të njëjtën arsye, kërkuesi i është drejtuar edhe
Këshillit të Lartë Gjyqësor (KLGJ) me kërkesë për mbarimin e mandatit të
magjistratit të gjyqtares I.Gj. Kjo kërkesë e kërkuesit është lënë pa përgjigje
nga KLGJ-ja. Në funksion të argumentit se gjyqtarja I.Gj. nuk plotëson
kriteret për të kryer detyrën e magjistrates për shkak të dënimit të saj të
mëparshëm, kërkuesi parashtron se Gjykata Evropiane për të Drejtat e Njeriut
(GJEDNJ) në çështjen Cani kundër Shqipërisë ka interpretuar pikërisht nenet
28 dhe 66 të ligjit nr. 96/2016, të cilat parashikojnë kriteret për t’u emëruar si
magjistrat, si dhe rastet e pazgjedhshmërisë dhe të papajtueshmërisë.
Gjyqtarja I.Gj. nuk ka përmbushur detyrën që prej hyrjes në fuqi të ligjit nr.
96/2016, po ashtu as KLGJ-ja nuk ka përmbushur detyrën e saj.
15.1.2. Parimit të paanshmërisë në dy drejtime: Së pari, pasi gjyqtarja I.Gj., gjyqtare
e hetimit paraprak pranë GJKKO-së së Shkallës së Parë, kur kërkesa për
revokimin e masës së sigurimit është paraqitur nga kërkuesi, nuk ka zbatuar
afatet procedurale të parashikuara nga ligji. Ajo gjyqtare ka bërë një trajtim të
ndryshëm të kërkesave të paraqitura nga kërkuesi në raport me kërkesat e
paraqitura nga organi i akuzës, ndërkohë që në të dyja rastet mosrespektimi i
afateve procedurale nuk shoqërohet me ndonjë pasojë. Njëanshmëria e
gjyqtares së hetimit paraprak është perceptuar nga kërkuesi nisur nga sjellja e
saj. E njëjta gjyqtare ka vlerësuar më parë, me vendimin nr. 117/2023 të
GJKKO-së së Shkallës së Parë, se afati prej dy ditësh është i mjaftueshëm për
mbrojtësit e kërkuesit që të njihen me 42 fashikuj dhe një vendim gjyqësor
prej 200 faqesh. Ndërkohë, organit të akuzës i ka dhënë 11 ditë kohë për të
lexuar një material prej jo më shumë se 50 faqesh, të relatuar nga mbrojtësit
e kërkuesit në seancë, i cili ishte mbështetur në informacionin e vet organit të
akuzës. Janë disa vendime të ndërmjetme të gjyqtares I.Gj. të cilat dëshmojnë
se opinioni i saj juridik ndryshon sipas opinionit juridik të organit të akuzës.
Me sjelljen e saj gjyqtarja e hetimit paraprak e ka vendosur kërkuesin në
pozita procedurale jo të barabarta me organin e akuzës. Së dyti, për shkak të
dispozitave të ligjit nr. 95/2016, datë 06.10.2016 “Për organizimin dhe
funksionimin e institucioneve për të luftuar korrupsionin dhe krimin e
organizuar” (ligji nr. 95/2016), pasi prokurorët dhe gjyqtarët e gjykatave të
posaçme janë nën vëzhgimin e një oficeri hetues. Në këtë kuptim, gjyqtarët e
Vendim i Gjykatës Kushtetuese Faqe 8
Kërkues: Sali Berisha
gjykatave të posaçme janë objekt i një monitorimi që nuk paraqet asnjë
garanci ligjore dhe institucionale.
15.1.3. Së drejtës së aksesit dhe standardit të arsyetimit të vendimit gjyqësor, pasi
gjykatat nuk i kanë dhënë përgjigje kërkuesit në lidhje me pretendimet e
ngritura prej tij për cenimin e të drejtave dhe lirive themelore. Gjykatat nuk
kanë marrë në shqyrtim pretendimin e kërkuesit për revokimin e masës së
sigurimit “Arresti në shtëpi” dhe argumenti i dhënë prej tyre se ky pretendim
ishte shqyrtuar në vendimmarrje të mëparshme nuk është i vërtetë. Gjykatat
kanë arsyetuar se nevojat e hetimit nuk kanë ndryshuar, por nuk janë ndalur
në mënyrë të posaçme në ndonjë element konkret që kishte rezultuar nga
hetimi. Arsyetimet e gjykatave janë kontradiktore dhe të pakuptueshme.
Gjykatat në arsyetimin e tyre kanë përdorur fraza standarde dhe arsyetime të
cilat janë përdorur prej tyre edhe më parë. Në lidhje me rrezikun e ikjes së
kërkuesit, gjykatat kanë dhënë të njëjtat argumente që kanë dhënë kur kanë
caktuar masat e para të sigurimit personal “Detyrimi për t’u paraqitur në
policinë gjyqësore” dhe “Ndalimi i daljes jashtë shtetit”. Ato nuk kanë
arsyetuar pse është i pabazuar kërkimi i kërkuesit për detyrimin e gjykatës që
të verifikojë diligjencën e duhur të organit të akuzës. Nuk ka asnjë të dhënë
për evidentimin e ndonjë rreziku që kërkuesi të ndikonte mbi provat.
15.2. Për aspektin substancial – cenimi i lirisë personale në drejtim të:
15.2.1. Mungesës së faktit penal, në shkelje të nenit 27, pika 2, shkronja “c”, të
Kushtetutës, pasi gjykatat nuk mund të lejojnë dhe të arsyetojnë se pas katër
vjetësh hetime Prokuroria e Posaçme mund të paraqitet në gjykatë dhe të
mbështesë dyshimin për kryerjen prej kërkuesit të faktit penal përsëri në të
njëjtat arsye, miratimit të akteve kolegjiale. Pas katër vjetësh nga hetimi
Prokuroria e Posaçme duhet të argumentojë mjaftueshëm pse pjesëmarrja në
akte kolegjiale në mënyrë të arsyeshme të çon në konkluzionin se mund të
përbëjë fakt penal. Gjykatat pas katër vjetësh hetime duhet të argumentonin
mjaftueshëm sesi kërkuesi në cilësinë e ish-Kryeministrit duhet të parashikonte
që propozimi i Këshillit të Ministrave për miratimin e ligjeve në Kuvend,
miratimi po prej Këshillit të Ministrave i akteve të tjera normative ose i akteve
të tjera në të cilat nuk ka përcaktime për një marrëdhënie juridike konkrete, të
veçantë, do të sillte përfitime shumë vite më vonë. Gjykata në vendimin e saj
nr. 1/2025 ka vlerësuar se “qenia e kërkuesit në cilësinë e kryetarit të një organi
kolegjial, i cili ka disponuar për lirimin nga detyra të gjyqtares, nuk është shkak
Vendim i Gjykatës Kushtetuese Faqe 9
Kërkues: Sali Berisha
për të vënë në dyshim paanshmërinë e gjyqtares, për sa kohë nuk rezulton dhe
nuk është provuar që ai (kërkuesi), në cilësinë e kryetarit të atij organi, të ketë
pasur votë përcaktuese në këtë drejtim ose të ketë vënë në lëvizje procedimin
disiplinor ndaj gjyqtares, ose të ketë pasur ndonjë rol përcaktues në procedimin
disiplinor ndaj saj”. I njëjti kriter i vendosur nga Gjykata duhej të mbahej
parasysh edhe nga gjykatat e juridiksionit të zakonshëm.
15.2.2. Mungesës së shkakut ligjor për moszbatimin e urdhrave të ligjshëm të gjykatës,
për shkak të mosekzistencës së shkakut procedural për të cilin është kërkuar
zëvendësimi i masës së sigurimit personal, pasi vendimi gjyqësor mbi bazën e
të cilit ishin caktuar masat e sigurimit personal nuk ka qenë i ekzekutueshëm
deri në datën 21.11.2023, kur ka marrë formë të prerë. Në datat që prokuroria
pretendon se kërkuesi duhej të paraqitej në Policinë Gjyqësore, vendimi
gjyqësor që ka vendosur këtë detyrim nuk ka qenë i ekzekutueshëm, pasi ndaj
tij ishte bërë ankim. Në rastin e zëvendësimit të masave të sigurimit personal
të vendosura ndaj kërkuesit, gjykatat nuk kanë hetuar kur ka lindur detyrimi i
tij për zbatimin e masave të sigurimit të caktuara me vendimin nr. 112/2023.
Arsyetimi i gjykatave se detyrimi për zbatimin e masave të sigurimit personal
të vendosura me vendimin nr. 112/2023 ka lindur menjëherë me shpalljen e
vendimit është i gabuar dhe në shkelje të nenit 417 të KPP-së.
15.2.3. Standardit të arsyetimit të vendimeve gjyqësore, pasi gjykatat nuk kanë dhënë
argumente të mjaftueshme për nevojën e kohëzgjatjes së masës së sigurimit
personal “Arresti në shtëpi”; për vazhdimin e kufizimit të lirisë personale dhe
të së drejtës për jetë familjare; për cenimin e lirisë së shprehjes; për cenimin e
së drejtës së organizimit dhe së drejtës për të ushtruar mandatin e deputetit.
Gjykatat nuk kanë arsyetuar domosdoshmërinë e vazhdimit të masës së
sigurimit personal “Arresti në shtëpi”. Kolegji Penal i Gjykatës së Lartë nuk e
ka arsyetuar vendimin e tij, por ka adaptuar arsyetimet e gjykatave më të ulëta,
duke i vlerësuar komplementare të njëra-tjetrës. Gjykatat nuk e kanë
mbështetur arsyetimin e tyre në të dhënat që kanë rezultuar nga hetimi, pasi
nuk rezulton që gjatë kohës që janë zhvilluar hetimet të jetë evidentuar ndonjë
e dhënë nga e cila të rezultonte përpjekja e kërkuesit për të ndikuar procesin e
marrjes së provave. Arsyetimi i gjykatave është në kundërshtim me qëndrimin
e organit të akuzës, sipas të cilit nuk ekziston rreziku i ikjes së kërkuesit.
Konstatimet gjyqësore në vendimet e caktimit të masave të sigurimit personal
nuk mund të përbëjnë “gjë të gjykuar”. Prokuroria e Posaçme në rastin konkret
Vendim i Gjykatës Kushtetuese Faqe 10
Kërkues: Sali Berisha
ka ndryshuar qëndrim nga ai i mbajtur në aktet fillestare për caktimin e masës
së sigurimit.
15.2.4. Parimit të mosdiskriminimit, pasi në vendimin e GJKKO-së së Apelit nuk
gjejnë pasqyrim pretendimet e ngritura nga i bashkakuzuari tjetër, në lidhje me
pretendimin për “përndjekje politike”. Kërkuesi dhe subjektet e tjera të këtij
procedimi nuk janë lejuar nga gjykatat të paraqesin në seancë pretendimet e
tyre për motivin politik të procedimit penal. Në këtë rast, gjykatat kanë
tejkaluar kufizimet e parashikuara nga KEDNJ-ja, e cila ka epërsi ndaj së
drejtës së brendshme dhe zbatohet drejtpërdrejt. Qëllimi real i izolimit të
kërkuesit ka qenë pengimi i ushtrimit të të drejtave të tij politike, si liria e
shprehjes, liria e organizimit, si dhe ajo e përfaqësimit të zgjedhësve dhe provat
për këtë janë vetë sjellja e autoriteteve shtetërore. Kërkuesi është kryetari i
partisë opozitare me numrin më të lartë të deputetëve në Kuvend. Procedimi
penal ka nisur nga kallëzimi i kryetarit të Grupit Parlamentar të Partisë
Socialiste, parti e cila ka numrin me të lartë të deputetëve në Kuvend. Po ashtu,
Kryeministri i vendit është shprehur në kongresin e Partisë Socialiste se
reforma në drejtësi ka dështuar në rast se Prokuroria e Posaçme nuk heton
kërkuesin.
15.2.5. Parimit të barazisë përpara ligjit, pasi gjykatat mbajnë standard të dyfishtë për
kërkuesin, në krahasim me shtetas të tjerë. Sipas gjykatave, vepra penale është
kryer nga kërkuesi, si në rastin kur ka qenë në rolin e përfaqësuesit të organit
propozues të akteve ligjore, ashtu edhe në rastet kur ka qenë në rolin e drejtuesit
të organit që ka shqyrtuar propozimin e një subjekti tjetër. Ndërkohë, Gjykata
e ka trajtuar ndryshe rolin e kërkuesit si kryetar i ish-Këshillit të Lartë të
Drejtësisë, në marrjen pjesë dhe vendimmarrjen për akte kolegjiale individuale,
me rolin e tij në marrjen pjesë dhe vendimmarrjet për akte kolegjiale
normative. Gjykatat nuk kanë dhënë argumente të mjaftueshme për të provuar
se kërkuesi nuk po ndiqet penalisht për motive politike.
16. Subjekti i interesuar, Prokuroria e Posaçme, në mënyrë të përmbledhur, ka
prapësuar si vijon:
16.1. Për aspektin procedural
16.1.1. Pretendimet e kërkuesit për cenimin e parimit të paanshmërisë dhe së drejtës
për t’u gjykuar nga një gjykatë e caktuar me ligj janë të pabazuara, pasi vendimi
i GJEDNJ-së, i referuar prej tij, pasqyron procesin ligjor të gjykatave vendase
në rastin e gjyqtarit të Kolegjit të Posaçëm të Apelimit L.D., që përfundoi me
Vendim i Gjykatës Kushtetuese Faqe 11
Kërkues: Sali Berisha
vendimin e Komisionit Disiplinor sipas parashikimit të nenit 128, pika 2,
shkronja “b”, të Kushtetutës, ndaj rrethana e pretenduar nga kërkuesi kërkon rit
të ndryshëm dhe është jashtë kufijve të shqyrtimit të këtij gjykimi kushtetues.
Këto pretendime janë ngritur edhe në një gjykim tjetër të zhvilluar nga Gjykata,
e cila, me vendimin nr. 42, datë 01.07.2025, ka arsyetuar se nuk ka ndonjë akt
të organit publik të ngarkuar nga ligji që të ketë vendosur për ndalimin e
ushtrimit të funksionit nga gjyqtarja I.Gj. për shkakun e pretenduar. Në këtë
kuptim, ajo gjyqtare, ndërsa ka qenë në detyrë, ka vepruar në kushte legjitimiteti
në ushtrimin e funksioneve në rastin konkret.
16.2. Për aspektin substancial
16.2.1. Pretendimet e kërkuesit për cenimin e të drejtave substanciale janë të pabazuara,
pasi bazuar në arsyetimin e vendimit të Kolegjit Penal të Gjykatës së Lartë,
ndërlidhet qartë statusi i gjësë së gjykuar, për sa kohë nuk janë
verifikuar/konstatuar ndryshimet e kushteve origjinare të zbatueshmërisë së
masës së caktuar. Në rastin konkret, nga gjykatat e të gjitha shkallëve është
respektuar kriteri kushtetues i dyshimit të arsyeshëm, si kusht sine qua non për
justifikimin e kufizimit të lirisë personale të kërkuesit. Po ashtu, nga gjykatat
është arsyetuar mjaftueshëm në lidhje me plotësimin e kushteve të veçanta për
caktimin e masës së sigurimit, rrezikut të ikjes së personit dhe rrezikut të
ndërhyrjes së tij në marrjen e provave.
III
Vlerësimi i Gjykatës Kushtetuese
A. Për legjitimimin e kërkuesit
17. Çështja e legjitimimit (locus standi) është një ndër aspektet kryesore që lidhet
me nisjen e një procesi kushtetues. Sipas neneve 131, pika 1, shkronja “f” dhe 134, pikat 1,
shkronja “i” dhe 2, të Kushtetutës, si dhe nenit 71 të Ligjit Organik të Gjykatës, çdo individ,
person fizik ose juridik, subjekt i së drejtës private dhe publike, mund të vërë në lëvizje
Gjykatën për gjykimin përfundimtar të ankesave kundër çdo akti të pushtetit publik ose
vendimi gjyqësor që cenon të drejtat dhe liritë themelore të garantuara në Kushtetutë. Ankimi
kushtetues individual, në çdo rast, duhet të plotësojë kriteret kumulative të nenit 71/a të Ligjit
Organik të Gjykatës, që lidhen me shterimin e mjeteve juridike efektive, afatin e paraqitjes së
kërkesës, pasojat negative të pësuara në mënyrë të drejtpërdrejtë e reale, si edhe mundësinë për
rivendosjen e së drejtës së shkelur.
Vendim i Gjykatës Kushtetuese Faqe 12
Kërkues: Sali Berisha
18. Në lidhje me legjitimimin ratione personae, Gjykata konstaton se objekt i këtij
ankimi kushtetues individual janë vendimet gjyqësore të të tria shkallëve të gjykimit që kanë
vendosur vijimin e zbatimit të masës së sigurimit personal “Arresti në shtëpi”. Gjykata vëren
se në momentin e paraqitjes së ankimit kushtetues individual (11.06.2025) kërkuesi nuk ishte
më nën masën e sigurimit “Arresti në shtëpi”, pasi përfundimisht prej datës 03.01.2025 gjykatat
e zakonshme kanë vendosur zëvendësimin e saj me masën e sigurimit “Detyrimi për t’u
paraqitur në policinë gjyqësore”. Megjithatë, kërkuesi e mbart ende statusin e viktimës, për
shkak se gjykatat e zakonshme në rastin e ndryshimit të masës së sigurimit ndaj tij nuk e kanë
njohur/korrigjuar shkeljen e së drejtës që pretendohet se është shkelur. Sikurse ka pohuar edhe
Gjykata në vendimmarrjen e saj, ndryshimi i nevojave të sigurimit, për pasojë vendimet
gjyqësore që ndryshojnë masat e sigurimit in melius, nuk mund të konsiderohen si korrigjime
të shkeljes së pretenduar (shih vendimin nr. 1, datë 17.01.2025 të Gjykatës Kushtetuese). Pra,
pavarësisht se masa e sigurimit “Arresti në shtëpi” e kundërshtuar nga kërkuesi nuk është më
në fuqi për shkak të ndryshimit të saj dhe, për rrjedhojë, vendimet objekt kërkese nuk sjellin
më pasoja ndaj tij, kjo nuk ndryshon faktin se kërkuesi ka vuajtur një masë heqjeje të lirisë, për
të cilën ai pretendon se është jokushtetuese dhe ka cenuar liritë dhe të drejtat e tij. Në këto
kushte, Gjykata vlerëson se kërkuesi legjitimohet ratione personae si në aspektin procedural,
ashtu edhe atë substancial, pasi jo vetëm ka qenë palë në çështjen objekt të ankimit kushtetues
individual, por provon edhe interesin e drejtpërdrejtë për vënien në lëvizje të këtij gjykimi
kushtetues.
19. Për sa i takon kriterit të shterimit të mjeteve juridike efektive, individi mund t’i
drejtohet Gjykatës me ankim kushtetues individual, vetëm pasi të ketë shteruar të gjitha mjetet
juridike për mbrojtjen e të drejtave kushtetuese që ai pretendon se i janë cenuar. Detyrimin për
përmbushjen e këtij kriteri Gjykata e ka vlerësuar si në rastet e vendimeve përfundimtare, që
kanë përmbyllur në themel procesin gjyqësor, ashtu edhe në rastin e vendimeve të ndërmjetme,
karakteri i të cilave është konsideruar përfundimtar për qëllimet e nenit 131, pika 1, shkronja
“f”, të Kushtetutës. Për sa u takon këtyre të fundit, Gjykata ka pranuar se vendimet gjyqësore
për caktimin e masës së sigurimit personal me karakter shtrëngues që lidhet me heqjen e lirisë
së individit, si përjashtim, i bëjnë ato vendime përfundimtare në kuptim të nenit 131, pika 1,
shkronja “f”, të Kushtetutës (shih vendimet nr. 19, datë 04.04.2023; nr. 14, datë 11.03.2021;
nr. 28, datë 23.06.2011 të Gjykatës Kushtetuese). Si të tilla, Gjykata në jurisprudencën e saj ka
konsideruar si masat e sigurimit personal “Arresti në burg” (shih vendimet nr. 83, datë
05.12.2024; nr. 40, datë 14.05.2024; nr. 28, datë 23.06.2011 të Gjykatës Kushtetuese), ashtu
edhe “Arresti në shtëpi” (shih vendimet nr. 17, datë 13.03.2024; nr. 75, datë 22.12.2015 të
Gjykatës Kushtetuese). Gjykata, gjithashtu, ka marrë në shqyrtim edhe vendimet gjyqësore të
Vendim i Gjykatës Kushtetuese Faqe 13
Kërkues: Sali Berisha
dhëna në lidhje me kërkesat për zëvendësimin e masave të sigurimit (shih vendimin nr. 40, datë
14.05.2024 të Gjykatës Kushtetuese).
20. Në rastin konkret, Gjykata vëren se objekt i ankimit kushtetues individual janë
vendimet gjyqësore që kanë vlerësuar informacionin dymujor të Prokurorisë së Posaçme në
kuadër të procedimit penal nr. 287/2020 ndaj kërkuesit, bazuar në nenin 246, pika 6, të KPPsë, i cili parashikon se çdo dy muaj nga zbatimi i vendimit të arrestit, prokurori informon me
shkrim gjykatën që ka caktuar masën për hetimet e kryera dhe nevojat e sigurimit dhe gjykata,
pasi dëgjon palët, vendos vazhdimin, zëvendësimin ose revokimin e masës së sigurimit. Për
shkak të natyrës së ndërmjetme, jo përfundimtare, të këtyre vendimeve, si dhe periodicitetit të
tyre, për sa kohë që ato janë dhënë në kuadër të një procedimi penal që është ende duke u
zhvilluar, do të analizohet në vijim, sipas jurisprudencës kushtetuese, nëse përjashtimisht ato
mund të konsiderohen përfundimtare për ushtrimin e kontrollit kushtetues ndaj tyre.
21. Për sa më lart, Gjykata konstaton se vendimet gjyqësore të kundërshtuara
nëpërmjet këtij ankimi kushtetues individual, për sa kohë kanë disponuar për vijimin e zbatimit
të masës së sigurimit personal me karakter shtrëngues “Arresti në shtëpi”, pra në thelb për
zgjatjen e saj, rezultojnë të kenë vendosur kufizime mbi të drejtat e kërkuesit të pretenduara të
cenuara (liria personale), të cilat janë pasojë e drejtpërdrejtë e këtyre vendimeve. Gjithashtu,
kërkuesi i ka kundërshtuar vendimet në fjalë në të gjitha shkallët e gjykimit dhe ato kanë një
masë autonomie nga procesi i themelit, pasi vendimi përfundimtar nuk mund të riparojë efektin
e tyre. Për rrjedhojë, pavarësisht faktit se këto vendime gjyqësore kanë natyrë periodike, pasi
dalin bazuar në detyrimin e prokurorit për të informuar çdo dy muaj gjykatën për hetimet e
kryera dhe nevojat e sigurimit, Gjykata çmon se ato konsiderohen përfundimtare në kuptim të
neneve 131, pika 1, shkronja “f”, të Kushtetutës dhe nenit 71/a, pika 1, shkronja “a”, të Ligjit
Organik të Gjykatës. Në këtë kuptim, kërkuesi ka shteruar formalisht mundësitë e ofruara nga
sistemi i apelimeve, duke ngritur në substancë pretendimet e tij.
22. Po në lidhje me shterimin e mjeteve juridike efektive, në drejtim të pretendimeve
të ngritura në ankimin kushtetues individual, Gjykata ka theksuar se ky kriter kërkon që
pretendimet që parashtrohen përpara kësaj Gjykate të jenë paraqitur më parë në gjykatat e
zakonshme, të paktën në substancë, duke respektuar kërkesat formale dhe afatet e parashikuara
në ligjin procedural (shih vendimet nr. 5, datë 09.02.2023; nr. 12, datë 09.03.2021; nr. 8, datë
19.03.2018 të Gjykatës Kushtetuese).
23. Në rastin në shqyrtim, Gjykata vëren se për sa i përket aspektit substancial të
kriterit të shterimit të mjeteve juridike efektive, kërkuesi, ndër të tjera, ka pretenduar cenimin
e parimit të mosdiskriminimit dhe barazisë përpara ligjit të lidhur me tejkalimin e qëllimeve
për të cilat lejohen kufizimet e të drejtave dhe nenin 18 të KEDNJ-së, me argumentin se ndjekja
Vendim i Gjykatës Kushtetuese Faqe 14
Kërkues: Sali Berisha
penale është shtyrë nga motive politike dhe se gjykatat në rastin e tij kanë mbajtur standard të
dyfishtë në krahasim me shtetas të tjerë. Në lidhje me këto pretendime, referuar kërkesës dhe
materialeve të ardhura me të, Gjykata konstaton se kërkuesi nuk i ka ngritur ato në rekursin e
paraqitur në Gjykatën e Lartë. Për këtë arsye ai nuk ka shteruar mjetet juridike efektive në
aspektin substancial për këto pretendime, ndaj ato nuk mund të merren në shqyrtim nga
Gjykata. Për më tepër, Gjykata konstaton se kërkuesi nuk ka paraqitur argumente të
mjaftueshme kushtetuese për këto pretendime.
24. Kërkuesi legjitimohet ratione temporis, në kuptim të përmbajtjes së nenit 71/a,
pika 1, shkronja “b”, të Ligjit Organik të Gjykatës, pasi vendimi më i fundit në kohë i
kundërshtuar, ai i Gjykatës së Lartë, i datës 17.12.2024, i është komunikuar mbrojtësit të
kërkuesit në adresën e tij të postës elektronike në datën 24.02.2025, ndërsa kërkesa është
paraqitur në këtë Gjykatë në datën 11.06.2025, pra brenda afatit ligjor 4-mujor.
25. Në lidhje me legjitimimin ratione materiae, kërkuesi, ndër të tjera, ka pretenduar
edhe cenimin e parimit të paanshmërisë, për shkak se kur kërkesa për zëvendësimin e masës
së sigurimit është paraqitur nga ai, gjyqtarja e hetimit paraprak pranë GJKKO-së së Shkallës
së Parë nuk ka zbatuar afatet procedurale të parashikuara nga ligji. Sipas kërkuesit, e njëjta
gjyqtare ka bërë një trajtim të ndryshëm të kërkesave të paraqitura nga ai në raport me kërkesat
e paraqitura nga organi i akuzës, ndonëse, sipas tij, mosrespektimi i afateve procedurale në të
dyja rastet nuk shoqërohet me ndonjë pasojë. Po sipas kërkuesit, njëanshmëria e gjyqtares së
hetimit paraprak është perceptuar prej tij nisur nga sjellja e saj, e cila e ka vendosur atë në
pozita procedurale jo të barabarta me organin e akuzës.
26. Në jurisprudencën kushtetuese është pohuar se parimi i paanshmërisë nënkupton
mungesën e paragjykimeve nga gjyqtarët në lidhje me çështjen e shtruar përpara tyre dhe që
ata të mos veprojnë në mënyrë të tillë që të ndihmojnë interesat e njërës prej palëve. Një gjykatë
duhet të jetë e paanshme jo vetëm formalisht, por edhe në mënyrë të shprehur. E drejta për t’u
gjykuar përpara një gjykate kompetente, të pavarur dhe të paanshme të caktuar me ligj kërkon
që drejtësia jo vetëm duhet të bëhet, por ajo gjithashtu duhet të shikohet që bëhet (shih vendimet
nr. 49, datë 16.10.2023; nr. 38, datë 15.10.2007 të Gjykatës Kushtetuese).
27. Gjykata ka theksuar se respektimi i parimit të paanshmërisë duhet të verifikohet
duke aplikuar testin subjektiv, që ka të bëjë me verifikimin e bindjes ose interesit personal të
një gjyqtari në një çështje të caktuar dhe testin objektiv, me të cilin shqyrtohet nëse gjyqtari ka
ofruar garanci procedurale të mjaftueshme për të përjashtuar çdo dyshim legjitim të anshmërisë
(shih vendimet nr. 49, datë 16.10.2023; nr. 23, datë 04.11.2008; nr. 7, datë 11.03.2008 të
Gjykatës Kushtetuese). Veçanërisht për sa i përket kriterit të dytë, nëse ky kriter zbatohet për
anëtarët e trupit gjykues, ai nënkupton se përveç sjelljes personale të çdo anëtari të trupit
Vendim i Gjykatës Kushtetuese Faqe 15
Kërkues: Sali Berisha
gjykues, duhet të provohet nëse ka fakte bindëse të cilat vënë në dyshim paanshmërinë. Në këtë
kuadër, edhe dukja e jashtme mund të ketë njëfarë rëndësie. Në përcaktimin nëse një çështje
konkrete ka arsye logjike për të dyshuar se një gjyqtar nuk është i paanshëm, këndvështrimi i
atyre që ankohen për diçka të tillë është i rëndësishëm, por jo vendimtar. Në fakt, vendimtare
është nëse objektiviteti i këtyre dyshimeve është mjaftueshmërisht i bazuar (shih vendimin nr.
49, datë 16.10.2023 të Gjykatës Kushtetuese).
28. Duke iu kthyer rastit konkret, Gjykata vlerëson se ashtu sikurse ka arsyetuar edhe
Gjykata e Lartë mënyra sesi disponon gjykata lidhur me çdo kërkesë të palëve gjatë procesit
gjyqësor është objekt kontrolli nga gjykatat më të larta dhe nuk përbën shkak njëanshmërie. Po
sipas Gjykatës së Lartë, marrja e vendimeve nga gjyqtarët dhe menaxhimi i gjykimit prej trupit
gjykues dhe kryesuesit janë shfaqje e çmuarjes dhe vlerësimit që i njihet gjyqtarit në gjykimin
e çështjes, si shprehje e pavarësisë dhe paanësisë së tij. Prandaj, Gjykata konstaton se kërkuesi
nuk ka arritur të provojë lidhjen e drejtpërdrejtë të bindjes së brendshme që gjyqtarja ka krijuar
në vlerësimin e informacionit të organit të akuzës dhe vijimin e zbatimit ndaj tij të masës së
sigurimit personal. Në këtë kuptim, Gjykata çmon se argumentet e kërkuesit për cenimin e këtij
parimi, në drejtim të elementit objektiv, nuk janë të mjaftueshme për të arritur në përfundimin
se ka pasur njëanshmëri të gjyqtares së GJKKO-së së Shkallës së Parë në shqyrtimin e çështjes.
Për rrjedhojë, Gjykata vlerëson se ky pretendim i kërkuesit është haptazi i pabazuar.
29. Ndërsa për sa i përket pretendimit për cenimin e paanshmërisë dhe të pavarësisë,
për shkak të parashikimeve të neneve 42 dhe 48-51 të ligjit nr. 95/2016, Gjykata vëren se këtë
pretendim kërkuesi e ka ngritur më parë pranë saj në ankimet kushtetuese individuale të
paraqitura në datat 29.07.2024 dhe 18.11.2024, të shqyrtuara përkatësisht me vendimet nr.
81/2024 (ankimi i datës 29.07.2024) dhe nr. 1/2025 (ankimi i datës 18.11.2025). Në shqyrtimin
e këtij pretendimi të kërkuesit, Gjykata, me vendimin e saj nr. 81/2024, ka vlerësuar se
përmbajtja e neneve 48-51 të ligjit nr. 95/2016 nuk cenon parimin e pavarësisë dhe
paanshmërisë në gjykim dhe se ligji përmban garanci të mjaftueshme për të siguruar pavarësinë
e gjyqtarëve në mënyrën sesi realizohet kontrolli (shih paragrafët 65-77). Ndërsa me vendimin
nr. 1/2025, në shqyrtimin e të njëjtave argumente të paraqitura nga kërkuesi, Gjykata ka
evidentuar se ato i janë nënshtruar tashmë vlerësimit kushtetues dhe janë bërë objekt i një
vendimmarrjeje të mëparshme kushtetuese me vendimin nr. 81/2024 të saj, duke u gjendur të
pabazuara, dhe për këtë arsye nuk mund të merreshin në shqyrtim. Për të njëjtat arsye, Gjykata
çmon se edhe në rastin konkret këto argumente të kërkuesit, për cenimin e parimeve të
paanshmërisë dhe pavarësisë, nuk mund të merren në shqyrtim.
30. Po ashtu, Gjykata konstaton se kërkuesi ka pretenduar se i është cenuar liria
personale, duke iu caktuar masa e sigurimit “Arresti në shtëpi” në mungesë të shkakut ligjor,
Vendim i Gjykatës Kushtetuese Faqe 16
Kërkues: Sali Berisha
pasi, sipas tij, vendimi nr. 112/2023 i GJKKO-së së Shkallës së Parë, mbi bazën e të cilit ishin
caktuar masat e sigurimit personal “Detyrimi për t’u paraqitur në policinë gjyqësore” dhe
“Ndalimi i daljes jashtë shtetit”, nuk ka qenë i ekzekutueshëm deri në datën 21.11.2023, kur ka
marrë formë të prerë. Sipas kërkuesit, në datat që prokuroria pretendon se ai duhej të paraqitej
në Policinë Gjyqësore, vendimi gjyqësor që ka vendosur këtë detyrim nuk ka qenë i
ekzekutueshëm, pasi ndaj tij ishte bërë ankim dhe se në rastin e zëvendësimit të masave të
sigurimit personal të vendosura ndaj tij, gjykatat nuk kanë hetuar kur ka lindur detyrimi i
kërkuesit për zbatimin e masave të sigurimit të caktuara me vendimin nr. 112/2023 të GJKKOsë së Shkallës së Parë.
31. Në lidhje me këtë pretendim të kërkuesit, Gjykata vëren se ai nuk lidhet me
procesin gjyqësor, vendimet e të cilit janë objekt i këtij ankimi kushtetues, por me procesin e
dytë gjyqësor, në të cilin masa e sigurimit personal “Detyrimi për t’u paraqitur në policinë
gjyqësore” është zëvendësuar me “Arresti në shtëpi”, vendimet e të cilit janë shqyrtuar nga
Gjykata me vendimin nr. 1/2025. Për këtë arsye, për sa kohë këto argumente të kërkuesit nuk
kanë të bëjnë me procesin gjyqësor, vendimet e të cilit janë kundërshtuar nëpërmjet këtij ankimi
kushtetues, por me një proces tjetër gjyqësor, i cili është bërë objekt gjykimi më parë nga
Gjykata, Gjykata çmon se ky pretendim nuk mund të merret në shqyrtim.
32. Kërkuesi ka pretenduar edhe cenimin e së drejtës për t’u gjykuar nga një gjykatë
e caktuar me ligj, pasi, sipas tij, gjyqtarja I.Gj., e cila ka disponuar me vendim në gjykatën e
shkallës së parë, është dënuar nga një autoritet gjyqësor i huaj për kryerjen e një vepre penale
dhe për këtë shkak ajo ka qenë në kushtet e mbarimit të statusit të magjistratit. Sipas kërkuesit,
ai i është drejtuar edhe KLGJ-së, e cila e ka vlerësuar të panevojshme kryerjen e verifikimeve
për këtë fakt.
33. Në rastin konkret, Gjykata evidenton se çështja që ngrihet nga kërkuesi ka të bëjë
me faktin se gjyqtarja I.Gj. ka qenë në kushtet e ndalimit të ushtrimit të funksionit për shkak të
ligjit, ndaj ushtrimi i tij në rastin konkret ka cenuar të drejtën për t’u gjykuar nga një gjykatë e
caktuar me ligj. Gjykata është shprehur edhe më parë për një pretendim të tillë, duke vërejtur
se nuk ka ndonjë akt të organit publik të ngarkuar nga ligji që të ketë vendosur për ndalimin e
ushtrimit të funksionit nga ajo gjyqtare për shkakun e pretenduar nga kërkuesi ose për ndonjë
shkak tjetër ligjor. Në këtë kuptim, gjyqtarja në fjalë, ndërsa ka qenë në detyrë, në kushtet kur
nuk është provuar e kundërta, ka vepruar në kushte legjitimiteti në ushtrimin e funksioneve
dhe, për pasojë, pretendimi i kërkuesit është qartazi pa bazë ligjore (shih vendimin nr. 42, datë
01.07.2025 të Gjykatës Kushtetuese). Për rrjedhojë, me të njëjtin arsyetim, Gjykata çmon se ky
pretendim i kërkuesit është haptazi i pabazuar ratione materiae.
Vendim i Gjykatës Kushtetuese Faqe 17
Kërkues: Sali Berisha
34. Për sa u përket pretendimeve të tjera të parashtruara në ankimin kushtetues
individual, si atyre në aspektin procedural, ashtu edhe atyre në aspektin substancial, Gjykata
vëren se kërkuesi në thelb ka pretenduar se gjykatat në kufizimin e lirisë së tij personale kanë
dhënë të njëjtat argumente që kanë dhënë kur kanë caktuar masat e para të sigurimit personal
“Detyrimi për t’u paraqitur në policinë gjyqësore” dhe “Ndalimi i daljes jashtë shtetit”. Po sipas
kërkuesit, gjykatat nuk kanë dhënë argumente të mjaftueshme për nevojën e kohëzgjatjes së
masës së sigurimit personal “Arresti në shtëpi”, për vazhdimin e kufizimit të lirisë personale
dhe të drejtave të tjera të tij, duke mos arsyetuar as domosdoshmërinë e vazhdimit të masës së
sigurimit personal “Arresti në shtëpi”.
35. Lidhur me kufizimin e lirisë personale, si pasojë e zbatimit të masës së sigurimit
“Arresti në shtëpi”, Gjykata, bazuar në praktikën gjyqësore të GJEDNJ-së, ka theksuar se kjo
masë konsiderohet, për nga shkalla dhe intensiteti i saj, si privim i lirisë në kuptim të nenit 5 të
KEDNJ-së, dhe pavarësisht nga vendi në të cilin zbatohet masa e sigurimit, pra në paraburgim
apo me arrest në shtëpi, ndaj kërkuesit zbatohen të njëjtat kritere për të gjithë periudhën e
kufizimit të lirisë (shih vendimet nr. 40, datë 17.06.2025; nr. 17, datë 13.03.2024 të Gjykatës
Kushtetuese). Sipas Gjykatës, liria personale ka dy aspekte: atë substancial, që garantohet nga
neni 27 i Kushtetutës, dhe atë procedural, që garantohet nga neni 28 i lidhur me nenin 42 të
Kushtetutës. Në rastet e kontrollit të vendimeve që caktojnë masat e sigurimit personal, ajo i
trajton pretendimet e parashtruara në ankimin kushtetues në drejtim të të drejtave substanciale,
ndërsa pretendimet që kanë të bëjnë me të drejtën për proces të rregullt ligjor trajtohen si
aspekte procedurale të së drejtës substanciale të pretenduar të cenuar. Në këtë kuptim, Gjykata
edhe në jurisprudencën e saj është shprehur se ajo ndalet në aspekte të veçanta të së drejtës për
proces të rregullt ligjor, për sa ato mund të ndikojnë drejtpërdrejt në të drejtën substanciale në
vetvete (shih vendimet nr. 86, datë 30.12.2024; nr. 29, datë 16.04.2024; nr. 18, datë
19.03.2024 të Gjykatës Kushtetuese).
36. Në këndvështrim të sa më sipër, Gjykata vëren se procesi gjyqësor në të cilin ndaj
kërkuesit është caktuar masa e sigurimit personal “Arresti në shtëpi” (procesi i dytë), është bërë
objekt i kontrollit kushtetues prej saj, dhe me vendimin nr. 1/2025 është vendosur rrëzimi i
kërkesës, duke mos u konstatuar kështu probleme kushtetutshmërie në vendosjen e saj. Për
rrjedhojë, në kushtet kur ajo masë sigurimi (Arresti në shtëpi) është caktuar ndaj kërkuesit për
shkak se ai nuk ka respektuar një prej urdhërimeve të vendosura më parë ndaj tij, konkretisht
detyrimin për t’u paraqitur në Policinë Gjyqësore, Gjykata në vijim do ta shqyrtojë çështjen në
këndvështrim të lirisë personale në aspektin substancial, sipas nenit 27 të Kushtetutës, duke
mos vënë në dyshim ndërhyrjen me ligj dhe interesin publik, vetëm në drejtim të
proporcionalitetit dhe në aspektin procedural, sipas nenit 28 të Kushtetutës, në drejtim të
Vendim i Gjykatës Kushtetuese Faqe 18
Kërkues: Sali Berisha
kohëzgjatjes së masës së sigurimit, duke iu referuar për këtë qëllim analizës së vendimeve të
gjykatave, objekt i këtij gjykimi kushtetues.
B. Për themelin e pretendimeve
B.1. Për cenimin e lirisë personale
37. Kërkuesi ka pretenduar se gjykatat në kufizimin e lirisë së tij personale kanë
dhënë të njëjtat argumente që kanë dhënë kur kanë caktuar masat e para të sigurimit personal
“Detyrimi për t’u paraqitur në policinë gjyqësore” dhe “Ndalimi i daljes jashtë shtetit”. Po
ashtu, kërkuesi ka argumentuar se arsyetimi i gjykatave vjen në kundërshtim me qëndrimin e
organit të akuzës, sipas të cilit nuk ekziston rreziku i ikjes së tij. Sipas kërkuesit, gjykatat nuk
kanë dhënë argumente të mjaftueshme për nevojën e kohëzgjatjes së masës së sigurimit
personal “Arresti në shtëpi” dhe vazhdimin, zgjatjen e kufizimit të lirisë personale dhe të të
drejtave të tjera kushtetuese, duke mos arsyetuar as domosdoshmërinë e vijimit të asaj mase
sigurimi.
38. Subjekti i interesuar, Prokuroria e Posaçme, ka prapësuar duke argumentuar se në
rastin konkret, nga gjykatat e të gjitha shkallëve, është respektuar kriteri kushtetues i dyshimit
të arsyeshëm, si kusht sine qua non për justifikimin e kufizimit të lirisë personale të kërkuesit.
Po ashtu, subjekti i interesuar ka argumentuar se nga gjykatat është arsyetuar mjaftueshëm në
lidhje me plotësimin e kushteve të veçanta për caktimin e masës së sigurimit, rrezikut të ikjes
së personit dhe rrezikut të ndërhyrjes së tij në marrjen e provave.
39. Gjykata ripohon se çdo masë që kufizon liritë dhe të drejtat e individit duhet të
jetë në përputhje me ligjin, të ndjekë një qëllim legjitim dhe të respektojë një ekuilibër të drejtë
midis interesit publik dhe të drejtave e lirive të tij. Një ndërhyrje do të konsiderohet “e
nevojshme në një shoqëri demokratike” për një qëllim të ligjshëm nëse i përgjigjet një “nevoje
sociale urgjente” dhe, në veçanti, nëse është proporcionale me qëllimin legjitim të ndjekur dhe
nëse arsyet e gjykatave për ta justifikuar atë janë “relevante dhe të mjaftueshme”. Testi i
proporcionalitetit të ndërhyrjes kërkon që masa të jetë e përshtatshme për të arritur funksionin
mbrojtës. Me fjalë të tjera, një kufizim është i justifikueshëm vetëm për aq sa ai ndihmon në
arritjen e qëllimit legjitim të synuar. Vlerësimi i proporcionalitetit të ndërhyrjes bazohet në tri
shtylla kryesore: justifikimi i kufizimit nën dritën e funksionit të tij mbrojtës; cilësia e
vlerësimit të brendshëm; ashpërsia e kufizimit (shih vendimet nr. 1, datë 17.01.2025; nr. 81,
datë 21.11.2024 të Gjykatës Kushtetuese).
40. Gjithashtu, Gjykata ka vlerësuar se çdo kufizim i lirisë duhet të jetë në përputhje
me qëllimin e mbrojtjes së individëve nga arbitrariteti dhe se ai do të konsiderohet arbitrar,
midis të tjerash, në rastet kur nuk është në përpjesëtim me shkakun ligjor për të cilin është
Vendim i Gjykatës Kushtetuese Faqe 19
Kërkues: Sali Berisha
vendosur. Në këtë drejtim, Gjykata ka identifikuar disa shkaqe që konsiderohen të pranueshme
për të justifikuar ndërhyrjen në lirinë personale, siç janë: a) rreziku që i dyshuari/akuzuari në
qoftë se do të lihej i lirë do të largohej dhe nuk do të paraqitej përpara gjykatës; b) rreziku që i
dyshuari/akuzuari, në qoftë se do të lihej i lirë do të ndërmerrte veprime për të penguar dhënien
e drejtësisë; c) rreziku që i dyshuari/akuzuari nëse do të lihej i lirë do të kryente vepra penale
të tjera (shih vendimet nr. 1, datë 17.01.2025; nr. 19, datë 21.03.2024 të Gjykatës Kushtetuese).
41. Ndërsa në lidhje me kohëzgjatjen e masës së sigurimit, Gjykata ka pohuar se
çështja nëse një periudhë kohore e kaluar në paraburgim është e arsyeshme nuk mund të
vlerësohet në mënyrë abstrakte, por në bazë të fakteve të secilit rast dhe veçorive të tij specifike.
Prandaj, vazhdimi i paraburgimit mund të justifikohet në një rast të caktuar vetëm nëse ka
tregues specifikë të një kërkese të vërtetë të interesit publik, e cila, pavarësisht nga prezumimi
i pafajësisë, tejkalon rregullin e respektimit të lirisë individuale të përcaktuar në nenin 5 të
KEDNJ-së (shih vendimin nr. 86, datë 30.12.2014 të Gjykatës Kushtetuese).
42. Në jurisprudencën e GJEDNJ-së, edhe pse vijimi i një dyshimi të arsyeshëm është
kusht sine qua non për vlefshmërinë e arrestit në burg, ai nuk mjafton më pasi kalon një kohë
e caktuar. Në këtë rast, Gjykata duhet të verifikojë nëse shkaqe të tjera të dhëna nga autoritetet
gjyqësore vazhdojnë të justifikojnë heqjen e lirisë. Nëse këto shkaqe janë “relevante” dhe “të
mjaftueshme”, Gjykata gjithashtu duhet të sigurohet nëse autoritetet kompetente kombëtare
kanë treguar “kujdesin e veçantë” në zhvillimin e procesit (shih Gëllçi kundër Shqipërisë, datë
25.02.2025, § 19; Buzadji kundër Republikës së Moldavisë [DHM], datë 05.07.2016, §§ 84-
91, 102). Në jurisprudencën e GJEDNJ-së shkaqet janë konsideruar “relevante” dhe “të
mjaftueshme” (përveç ekzistencës së dyshimit të arsyeshëm) kur ekziston: (i) rreziku që i
akuzuari të mos paraqitet në gjyq; (ii) rreziku që i akuzuari, nëse lirohet, të ndërmarrë veprime
për të dëmtuar administrimin e drejtësisë; (iii) rreziku që të kryejë vepra të mëtejshme penal;
(iv) rreziku që të shkaktojë çrregullime publike (shih Buzadji kundër Republikës së Moldavisë
[DHM], datë 05.07.2016, § 88; Piruzyan kundër Armenisë, 2012, § 94). Në këtë kuptim,
GJEDNJ-ja ka vlerësuar se vendimi i saj nëse ka pasur ose jo cenim të nenit 5, pika 3, të
KEDNJ-së do të merret bazuar në arsyetimin e vendimeve të autoriteteve kombëtare (shih
Buzadji kundër Republikës së Moldavisë [DhM], datë 05.07.2016, §§ 89-91; McKay kundër
Mbretërisë së Bashkuar [DhM], datë 03.10.2006, §§ 41-43).
43. Po ashtu, GJEDNJ-ja, në lidhje me nenin 5, pika 1, të KEDNJ-së ka pohuar se në
një shoqëri demokratike autoritetet vendase duhet të gjejnë një ekuilibër të drejtë midis
rëndësisë për sigurimin e zbatimit të një urdhri të ligjshëm të gjykatës dhe rëndësisë së lirisë
personale. Në rrethana të tilla, çështje të tilla si qëllimi i urdhrit, mundësia e pajtueshmërisë me
urdhrin dhe kohëzgjatja e ndalimit, janë çështje që duhen marrë në konsideratë. Në skemën e
Vendim i Gjykatës Kushtetuese Faqe 20
Kërkues: Sali Berisha
përgjithshme të gjërave, çështja e proporcionalitetit merr një rëndësi të veçantë (shih Gatt
kundër Maltës, datë 27.07.2010, § 40). Sipas GJEDNJ-së, neni 5, pika 1, i KEDNJ-së përmban
një listë shteruese të shkaqeve që lejojnë heqjen e lirisë. Megjithatë, zbatimi i një shkaku nuk
përjashton domosdoshmërisht shkakun tjetër; në varësi të rrethanave, heqja e lirisë së një
individi mund të justifikohet bazuar në më shumë se një nënpikë (shih Eriksen kundër
Norvegjisë, 27.05.1997, § 76; Enhorn kundër Suedisë, datë 25. 01.2005, § 34).
44. Duke mbajtur parasysh strukturën e pikës 2 të nenit 27 të Kushtetutës, Gjykata
vëren se kërkuesit i është hequr liria jo vetëm bazuar në shkronjën “c” të saj, pra për shkak të
dyshimeve të arsyeshme për kryerjen prej tij të veprës penale, por edhe bazuar në shkronjën
“b”, pra për moszbatimin e urdhrit të ligjshëm të gjykatës për t’u paraqitur në Policinë
Gjyqësore.
45. Referuar rrethanave të rastit konkret, Gjykata konstaton se në datën 20.10.2023
ndaj kërkuesit, mbi kërkesën e Prokurorisë së Posaçme, nga gjykatat e zakonshme janë
vendosur masat e sigurimit personal “Detyrimi për t’u paraqitur në policinë gjyqësore” dhe
“Ndalimi i daljes jashtë shtetit”, pasi në vlerësimin e nevojave të sigurimit gjykatat kanë
pranuar se ekzistonin shkaqe që vinin në rrezik marrjen ose vërtetësinë e provës dhe, po ashtu,
ekzistonte edhe rreziku i ikjes së kërkuesit (procesi i parë). Në lidhje me këto vendime
gjyqësore, Gjykata, me vendimin nr. 81/2024, ka vendosur shfuqizimin e tyre, si të
papajtueshme me Kushtetutën, vetëm për pjesën që kanë caktuar masën e sigurimit personal
“Ndalimi i daljes jashtë shtetit”, me arsyetimin se në caktimin ndaj kërkuesit të këtyre dy
masave vendimeve të gjykatave u mungonte arsyetimi, për rrjedhojë nuk rezultonte që të kishin
vlerësuar nevojën për caktimin e tyre. Për shkak se kërkuesi nuk ka respektuar njërën prej
masave të sigurimit të caktuar nga gjykata, konkretisht “Detyrimi për t’u paraqitur në policinë
gjyqësore”, mbi kërkesën e Prokurorisë së Posaçme gjykatat e zakonshme, në datën
30.12.2023, kanë zëvendësuar masat e sigurimit të vendosura ndaj tij me masën “Arresti në
shtëpi” (procesi i dytë). Edhe procesi gjyqësor në lidhje me masën “Arresti në shtëpi” është
bërë objekt i kontrollit kushtetues nga Gjykata, e cila, me vendimin nr. 1/2025, ka vendosur
rrëzimin e kërkesës.
46. Ndërkohë, rasti objekt i këtij gjykimi kushtetues lidhet me kërkesën që Prokuroria
e Posaçme ka paraqitur pranë GJKKO-së së Shkallës së Parë në kuadër të hetimit dymujor për
kërkuesin, duke kërkuar vijimin e zbatimit të masës së sigurimit personal “Arresti në shtëpi”.
Kjo kërkesë është pranuar nga GJKKO-ja e Shkallës së Parë me vendimin e datës 30.07.2024.
Vendimi është lënë në fuqi nga GJKKO-ja e Apelit, ndërsa Kolegji Penal i Gjykatë së Lartë ka
vendosur mospranimin e rekursit të kërkuesit.
Vendim i Gjykatës Kushtetuese Faqe 21
Kërkues: Sali Berisha
47. Për sa më lart, Gjykata në vijim do të verifikojë nëse vazhdimi, zgjatja e qëndrimit
të kërkuesit nën masën e sigurimit “Arresti në shtëpi”, e cila ka passjellë dhe kufizimin e lirisë
personale të tij, është bërë në mënyrë proporcionale me nevojat e hetimit, pra nëse ka arritur
një ekuilibër të drejtë midis rëndësisë për sigurimin e zbatimit të një urdhri të ligjshëm të
gjykatës dhe së drejtës për liri të kërkuesit, dhe nëse periudha e kufizimit të lirisë ka qenë në
përputhje me qëllimin e vendosjes së urdhërimit të caktuar më parë nga gjykatat. Në këtë
drejtim, Gjykata do të analizojë, gjithashtu, nëse vendimet e gjykatave që kanë lejuar vijimin,
zgjatjen e masës së sigurimit “Arresti në shtëpi”, kanë arsyetuar mjaftueshëm dhe jo në mënyrë
të përgjithshme për vijimin, zgjatjen e masës së sigurimit të kërkuesit dhe nëse është justifikuar
nga gjykatat nevoja e kohëzgjatjes me atë masë.
48. Në rastin konkret, në pranimin e kërkesës së Prokurorisë së Posaçme për vijimin
e zbatimit të masës së sigurimit personal “Arresti në shtëpi”, të caktuar ndaj kërkuesit me
vendimin nr. 520/2023 të GJKKO-së së Shkallës së Parë, kjo e fundit, me vendimin nr.
400/2024, ka arsyetuar se pas caktimit të masave të sigurimit personal të vendosura ndaj
kërkuesit, nga ana e organit të akuzës janë kryer veprime hetimore, të cilat pasqyrojnë se është
treguar diligjenca e duhur në ushtrimin e ndjekjes penale. Po ashtu, GJKKO-ja e Shkallës së
Parë ka arsyetuar se referuar pretendimeve të paraqitura nga organi i akuzës dhe veprimeve
hetimore të kryera, ky i fundit provoi se ka treguar kujdes dhe ka bërë përpjekjet e duhura për
të përmbushur në substancë qëllimin e veprimeve hetimore, në rrethanat që ka nisur procedimi
penal. Po ashtu, sipas GJKKO-së së Shkallës së Parë, që nga data e caktimit të masave fillestare
të sigurimit me vendimin nr. 112/2023 dhe deri në datën e paraqitjes së kërkesës së
informacionit dymujor nga ana e Prokurorisë së Posaçme, nuk rezulton të kenë ndryshuar
kushtet për masat e sigurimit të vendosura dhe nuk rezulton mospajtim i masave të aplikuara
me ato kushte e kritere që kanë shërbyer për vendosjen e tyre, si dhe nuk rezulton të kenë
ndryshuar rrethanat e faktit e të ligjit. Në vlerësimin e GJKKO-së së Shkallës së Parë, nga ana
e organit të akuzës janë kryer një sërë veprimesh hetimore, që nga pyetja e disa personave, të
cilët kanë dhënë informacione të dobishme për hetimin dhe janë administruar një tërësi provash
shkresore, siç janë: verifikimet e kryera pranë Agjencisë Shtetërore të Kadastrës dhe Drejtorisë
Rajonale të Tatimeve; administrimi i të dhënave nga Ministria e Drejtësisë që lidhen me
ushtrimin e aktivitetit të noteres L.P. dhe sekuestrimi pranë kësaj të fundit të një sërë
dokumenteve. Sipas GJKKO-së së Shkallës së Parë, nga analiza në tërësi e veprimeve hetimore
vijon të ekzistojë mbi të hetuarit “dyshimi arsyeshëm”, i bazuar në prova (fumus cemmisi
delicti), kushti bazë për caktimin e masave të sigurimit (neni 228, pika 1, të KPP-së), se ata
janë autorë të veprave penale për të cilat akuzohen. Po ashtu, GJKKO-ja e Shkallës së Parë ka
arsyetuar se nga hetimi i deritanishëm rezulton se nuk ka ndryshim të kritereve dhe të kushteve
Vendim i Gjykatës Kushtetuese Faqe 22
Kërkues: Sali Berisha
për të cilat është caktuar masa e sigurimit, si dhe nuk rezulton që të jetë lehtësuar pozita e të
hetuarve (shih faqet 37-39 të vendimit të GJKKO-së së Shkallës së Parë).
49. Më tej, GJKKO-ja e Shkallës së Parë në vendimin e saj ka arsyetuar edhe lidhur
me pretendimet e kërkuesit për kryerjen nga ana e organit të akuzës të veprimeve hetimore të
përsëritura ose që nuk lidhen me veprat penale që u atribuohen të hetuarve, duke arsyetuar se
ato janë të pabazuara. Sipas GJKKO-së së Shkallës së Parë, në rastin konkret nga organi i
akuzës u argumentua për arsyet e kryerjes së veprimeve hetimore respektive dhe lidhjen e tyre
në substancë me të hetuarit dhe me veprat penale që u atribuohen. Po ashtu, GJKKO-ja e
Shkallës së Parë e ka vlerësuar si të pabazuar edhe pretendimin tjetër të kërkuesit se janë duke
u hetuar marrëdhënie civile, ku, sipas saj, është çmuar e domosdoshme edhe shtrirja e hetimit
në këtë aspekt, duke pasur parasysh se marrëdhëniet juridiko-civile nuk janë asnjëherë të
zhveshura nga elementet penale. GJKKO-ja e Shkallës së Parë ka arsyetuar edhe në lidhje me
pretendimin e kërkuesit për pavlefshmërinë e akteve të ekspertimit, duke vlerësuar se nuk mund
të disponojë në lidhje me këtë kërkim për sa kohë çështja është në fazën e hetimit paraprak dhe
ajo mund të bëhet në shqyrtimin në themel të çështjes. GJKKO-ja e Shkallës së Parë ka
arsyetuar edhe në lidhje me pretendimin e kërkuesit se caktimi i masës së sigurimit të vendosur
ndaj tij ka pasur në bazë vetëm moszbatimin nga kërkuesi të masës së sigurimit “Detyrimi për
t’u paraqitur në policinë gjyqësore”, duke vlerësuar se fakti se ai nuk ka zbatuar urdhërimet e
gjykatës në vendimet e dhëna prej saj, është vlerësuar në raport me të gjitha të dhënat e tjera
dhe ka shërbyer si një indikator lidhur me kriterin e tretë, atë të veçorive individuale të personit
nën hetim. Në lidhje me pretendimin e kërkuesit për ekzekutimin e masës së sigurimit
“Detyrimi për t’u paraqitur në policinë gjyqësore”, GJKKO-ja e Shkallës së Parë ka arsyetuar
se këto argumente nuk janë objekt i këtij gjykimi dhe nuk mund të merren parasysh, dhe se
janë trajtuar gjerësisht në vendimet e caktimit/verifikimit të masave të sigurimit. Po sipas
GJKKO-së së Shkallës së Parë, vijojnë të ekzistojnë kushtet dhe kriteret dhe justifikohet
vazhdimi i zbatimit të masave të sigurimit të caktuara ndaj kërkuesit, ndaj pretendimi i tij në
këtë drejtim nuk është i bazuar (shih faqet 39-42 të vendimit të GJKKO-së së Shkallës së Parë).
50. Në përfundim, GJKKO-ja e Shkallës së Parë ka arsyetuar se nevojat e sigurimit
në ngarkim të kërkuesit, lidhur me rrezikun e dëmtimit të provave për sqarimin e fakteve
penale, janë të tilla që justifikojnë masën e sigurimit “Arresti në shtëpi”, pasi çështja ndodhet
ende në fazën e hetimeve dhe nga ana e organit të akuzës duhet të kryhen ende veprime
hetimore dhe procedurale në funksion të këtij hetimi. Sipas GJKKO-së së Shkallës së Parë, për
shkak të marrëdhënieve të krijuara si rezultat i ushtrimit të funksioneve që ka pasur kërkuesi
dhe influencave që mund të ketë te persona të tjerë, vijon të ekzistojë mundësia që ai të ndërhyjë
dhe të ndikojë në prishjen ose asgjësimin e provave, si dhe në krijimin e rrethanave që
Vendim i Gjykatës Kushtetuese Faqe 23
Kërkues: Sali Berisha
vështirësojnë mbledhjen e provave. Po ashtu, GJKKO-ja e Shkallës së Parë ka arsyetuar edhe
në lidhje me rrezikun e largimit të të hetuarve, duke vlerësuar se ai vazhdon të jetë ende prezent
(shih faqet 44-45 të vendimit të GJKKO-së së Shkallës së Parë).
51. Mbi ankimin e kërkuesit, GJKKO-ja e Apelit ka vendosur miratimin e vendimit
nr. 400/2024 të GJKKO-së së Shkallës së Parë. Sipas GJKKO-së së Apelit, vendimmarrja e
GJKKO-së së Shkallës së Parë është e drejtë dhe nevojat e sigurimit të të hetuarve ose mbajtja
nën kontroll paraprak e rreziqeve të mundshme të procedimit nga lënia në liri e tyre ose pa
masë sigurimi mbeten të pandryshuara ose të qëndrueshme, njësoj si në kohën e caktimit të
masave të sigurimit, pasi nuk kanë ndryshuar rrethanat për të cilat janë vendosur ato. Sipas
GJKKO-së së Apelit, referuar nenit 228, pika 3, shkronjat “a” dhe “b”, të KPP-së, në rastin
konkret ekziston frika dhe rreziku që lënia në liri e kërkuesit mund të cenojë procesin e
mbledhjes dhe vërtetësisë së provave, si dhe frika e largimit të tij për t’iu shmangur procedimit,
të cilat konstatohet se janë konkrete dhe aktualisht prezente si në gjenezën e caktimit të masës
së sigurimit personal ndaj tij. Po sipas GJKKO-së së Apelit, nevojat e sigurimit në rastin e
kërkuesit paraqiten të pandryshuara ose të qëndrueshme, pasi nuk kanë ndryshuar rrethanat për
të cilat në gjenezë është konkluduar se ai duhet të shtrëngohej me një masë sigurimi, si dhe
aktualisht ky procedim ndodhet në fazën e hetimeve paraprake, nga deduktohet se rreziku i
parashikuar nga neni 228, pika 3, shkronja “a”, i KPP-së është i lartë dhe po ashtu i njëjtë me
momentin e gjenezës së masës së sigurimit të caktuar ndaj tij. Po ashtu, GJKKO-ja e Apelit ka
arsyetuar se i qëndrueshëm dhe aktual është edhe rreziku i ikjes së kërkuesit për t’iu shmangur
drejtësisë, nisur nga dëshira natyrale për të ruajtur lirinë, në kushtet kur vepra penale objekt
dyshimi parashikon dënimin me burgim. Për këto arsye, GJKKO-ja e Apelit ka vlerësuar se
kërkimi i kërkuesit për revokimin e masës së sigurimit është i pabazuar në përcaktimet e nenit
260, pika 1, të KPP-së. Në vlerësimin e GJKKO-së së Apelit, në përputhje me përcaktimet dhe
frymën e nenit 246, pika 6, të KPP-së, organi i akuzës ka treguar diligjencën ose kujdesin e
duhur në ushtrimin e ndjekjes penale dhe zhvillimin e hetimeve të këtij procedimi, si në numrin
e veprimeve hetimore të kryera, ashtu edhe në rëndësinë e tyre (shih faqet 4 e në vijim të
vendimit të GJKKO-së së Apelit).
52. Mbi rekursin e kërkuesit, Kolegji Penal i Gjykatës së Lartë ka vendosur
mospranimin e rekursit, për shkak se nuk përmbante asnjë nga shkaqet e parashikuara nga neni
432 i KPP-së. Sipas Kolegjit Penal, gjykatat më të ulëta kanë argumentuar vendimmarrjet e
tyre dhe u kanë dhënë përgjigje në thelb shkaqeve të parashtruara nga kërkuesi, si dhe
arsyetimet e tyre janë plotësuese të njëra-tjetrës. Po sipas Kolegjit Penal, të dyja gjykatat kanë
argumentuar mjaftueshëm edhe ligjshmërinë e vazhdimit të zbatimit të masave të sigurimit
personal ndaj të hetuarve, si dhe kanë analizuar kushtet dhe kriteret e parashikuara në ligj për
Vendim i Gjykatës Kushtetuese Faqe 24
Kërkues: Sali Berisha
caktimin e masave të sigurimit personal. Në vlerësimin e Kolegjit Penal, pretendimet e
kërkuesit për shkeljen e dispozitave kushtetuese dhe procedurale gjatë vendimmarrjeve për
caktimin e masave të sigurimit personal që në gjenezë ndaj tij dhe ato për zëvendësimin in
peius kanë marrë përgjigje në vendimmarrjet e mëparshme, duke përbërë gjë të gjykuar,
prandaj pretendimi i tij në këtë drejtim nuk është i bazuar. Në vlerësimin e Kolegjit Penal edhe
pretendimet e ngritura në rekurs për cenimin e parimeve të paanshmërisë dhe pavarësisë janë
të pabazuara, duke arsyetuar se marrja e vendimeve nga gjyqtarët dhe menaxhimi i gjykimit
prej trupit gjykues dhe kryesuesit janë shfaqje e çmuarjes dhe vlerësimit që i njihet gjyqtarit në
gjykimin e çështjes, si shprehje e pavarësisë dhe paanësisë së tij. Për sa u përket pretendimeve
për dispozitat e ligjit nr. 95/2016, Kolegji Penal ka vlerësuar se pretendimet e kërkuesit në këtë
drejtim janë të pabazuara dhe nuk cenojnë vendimmarrjen objekt rekursi, për sa kohë janë ato
parashikime ligjore që ofrojnë garanci në drejtim të pavarësisë dhe paanësisë në proces. Po
ashtu, Kolegji Penal ka arsyetuar se gjykatat kanë arsyetuar mjaftueshëm për ekzistencën e
dyshimit të arsyeshëm të bazuar në prova (të përforcuar me vijimin e hetimeve) se të hetuarit
mund të kenë kryer veprat penale për të cilat akuzohen (shih paragrafët 16 e në vijim të
vendimit të Kolegjit Penal të Gjykatës së Lartë).
53. Për sa më lart, referuar arsyetimit të vendimeve të gjykatave të zakonshme,
Gjykata konstaton se këto të fundit në shqyrtimin e kushteve dhe të kritereve për vijimin,
zgjatjen e masës së sigurimit “Arresti në shtëpi” (të caktuar në procesin e dytë), në thelb, kanë
arsyetuar se nevojat e sigurimit paraqiten të pandryshuara me ato për të cilat në gjenezë është
konkluduar se kërkuesi duhej të vendosej nën një masë sigurimi. Në këtë kuptim, Gjykata
evidenton se gjykatat që kanë lejuar vijimin, zgjatjen e masës së sigurimit personal “Arresti në
shtëpi” u janë referuar të njëjtave nevoja sigurimi si në momentin fillestar kur janë caktuar
masat e sigurimit ndaj kërkuesit “Detyrimi për t’u paraqitur në policinë gjyqësore” dhe
“Ndalimi i daljes jashtë shtetit” (procesi i parë). Gjykata konstaton se për këtë të fundit në
vendimin e saj nr. 81/2024 ka konsideruar që për sa kohë u konstatua mungesë në vlerësimin
e elementit të nevojës për kufizimin e të drejtave dhe të lirive të kërkuesit, në raport me
mbarëvajtjen e procedimit penal, kjo përbën shkak të mjaftueshëm për të konstatuar cenimin e
parimit të proporcionalitetit në caktimin e masës “Ndalimi i daljes jashtë shtetit”. Po kështu,
Gjykata, mbi bazën e të njëjtave argumente, me vendimin nr. 81/2024 të saj, konstatoi se edhe
vetëm masa e sigurimit personal “Detyrimi për t’u paraqitur në policinë gjyqësore” duket se i
plotësonte nevojat e sigurimit.
54. Në këtë kuptim, Gjykata vëren se në vendimet e gjykatave të zakonshme objekt
kontrolli, ndonëse kishin kaluar 7 muaj nga caktimi i masës së sigurimit “Arresti në shtëpi”, në
lidhje me rrezikun e ikjes së kërkuesit nuk ka ndonjë arsyetim, ndërsa për rrezikun e marrjes
Vendim i Gjykatës Kushtetuese Faqe 25
Kërkues: Sali Berisha
dhe të vërtetësisë së provave organi i prokurorisë, në vijim, por edhe gjykatat e zakonshme, në
momentin fillestar të caktimit të masave të sigurimit, kanë vlerësuar se përmbushej nga masa
e sigurimit “Detyrimi për t’u paraqitur në policinë gjyqësore”. Megjithatë, për të njëjtën nevojë
sigurimi dhe pa evidentuar ndonjë rrethanë të re për ndonjë sjellje konkrete të kërkuesit në
aspekt të kësaj nevoje sigurimi, në rastin në shqyrtim gjykatat e zakonshme kanë konsideruar
se ajo përmbushej nga një masë sigurimi më e rëndë, ajo e “Arrestit në shtëpi”.
55. Në këto kushte, Gjykata vëren se nevoja që diktoi vendosjen e masës së sigurimit
“Arresti në shtëpi” lidhej me mospërmbushjen nga kërkuesi të masës së sigurimit personal
“Detyrimi për t’u paraqitur në policinë gjyqësore”, e cila ishte caktuar ndaj tij në procesin e
parë. Në këtë kuptim, Gjykata konstaton se shkaku për të cilin u vendos masa e sigurimit me
natyrë rënduese “Arresti në shtëpi” është i ndryshëm nga nevojat e sigurimit që kishin përligjur
fillimisht caktimin e masave të sigurimit “Detyrimi për t’u paraqitur në policinë gjyqësore” dhe
“Ndalimi i daljes jashtë shtetit”, përkatësisht rreziku i mbledhjes dhe i vërtetësisë së provave,
si dhe rreziku i largimit të kërkuesit për t’iu shmangur procedimit. Në këtë pikë, Gjykata vëren
se, për sa i takon nevojës së sigurimit që lidhet me shmangien e rrezikut të mbledhjes dhe të
vërtetësisë së provave, organi i prokurorisë dhe gjykatat e zakonshme në vijim kanë
konsideruar se ajo përmbushej përmes masës së sigurimit “Detyrimi për t’u paraqitur në
policinë gjyqësore”. Për rrjedhojë, Gjykata konstaton se as organi i prokurorisë, as gjykatat e
zakonshme nuk kanë parashtruar ndonjë fakt ose rrethanë specifike, të ndodhur gjatë vijimit të
hetimeve, e cila të justifikonte zgjatjen e masës së sigurimit “Arresti në shtëpi” për shkak të
kësaj nevoje. Po ashtu, për sa i takon nevojës së sigurimit që lidhet me rrezikun e largimit të
kërkuesit për t’iu shmangur procedimit, organi i prokurorisë dhe gjykatat e zakonshme në vijim
kanë konsideruar se ajo përmbushej përmes masës së sigurimit “Ndalimi i daljes jashtë shtetit”,
masë e cila u vlerësua joproporcionale nga Gjykata. Edhe në këtë drejtim, Gjykata konstaton
se nuk është parashtruar ndonjë fakt ose rrethanë specifike, e ndodhur gjatë vijimit të hetimeve,
e cila të justifikonte zgjatjen e masës “Arresti në shtëpi” për shkak të kësaj nevoje. Për
rrjedhojë, Gjykata vlerëson se, pas kalimit të 7 muajve nga zbatimi i masës së sigurimit “Arresti
në shtëpi”, të vendosur për shkak të mospërmbushjes nga kërkuesi të masës së sigurimit
“Detyrimi për t’u paraqitur në policinë gjyqësore”, vijimi i zbatimit të saj nuk është
argumentuar mbi ndonjërën nga nevojat e sigurimit që përligjin mbajtjen në fuqi të kësaj mase.
Në këto kushte, kjo masë është shndërruar praktikisht në një formë sanksioni penal, përtej
natyrës dhe funksionit të masave të sigurimit personal.
56. Për këto arsye, Gjykata vëren se kufizimi i lirisë personale të kërkuesit me masën
e sigurimit “Arresti në shtëpi” nuk mund të konsiderohet se arrin një ekuilibër të drejtë midis
rëndësisë për sigurimin e zbatimit të një urdhri të ligjshëm të gjykatës dhe së drejtës për liri të
Vendim i Gjykatës Kushtetuese Faqe 26
Kërkues: Sali Berisha
tij. Për rrjedhojë, Gjykata vlerëson se periudha e qëndrimit të kërkuesit nën atë masë sigurimi
nuk ka qenë në përputhje me qëllimin e vendosjes së urdhërimit të caktuar më parë nga gjykatat,
i cili nuk është zbatuar prej tij. Ndërsa lidhur me qëllimin e vijimit të asaj mase sigurimi në atë
fazë, Gjykata konstaton se ajo nuk lidhej më me sigurimin e mbarëvajtjes së procedimit penal,
arsye për të cilat vendosen masat e sigurimit personal (shih vendimin nr. 81, datë 21.11.2024
të Gjykatës Kushtetuese), por thjesht me faktin se kërkuesi nuk kishte respektuar një urdhërim
të vendosur më parë ndaj tij nga gjykatat.
57. Për sa më lart, Gjykata konstaton se arsyetimi i vendimeve gjyqësore objekt i këtij
gjykimi kushtetues nuk është i mjaftueshëm në aspektin kushtetues në vlerësimin e kësaj nevoje
sigurimi, duke mbajtur parasysh edhe faktin se justifikimi për caktimin fillimisht të masës së
sigurimit “Arresti në shtëpi” konsistonte në mosrespektimin, moszbatimin nga kërkuesi të
masës së sigurimit “Detyrimi për t’u paraqitur në policinë gjyqësore”. Në vlerësimin e
Gjykatës, vetëm një rrethanë e tillë nuk mund të justifikojë vijimin, zgjatjen e zbatimit ndaj
kërkuesit të masës “Arresti në shtëpi”, pra nuk mund të përbëjë arsye të mjaftueshme për
zgjatjen në kohë të gjatë të kufizimit të lirisë, pa arsyetuar për ndonjë arsye të re që justifikon
vijimin, zgjatjen e masës konkrete (“Arresti në shtëpi”).
58. Për këto arsye, Gjykata vëren gjithashtu se gjykatat në lejimin e vijimit, zgjatjes
së masës së sigurimit “Arresti në shtëpi”, të caktuar ndaj kërkuesit, kanë arsyetuar në mënyrë
të përgjithshme lidhur me kushtet dhe kriteret për të cilat është vendosur ajo, si dhe pse ato
vijojnë të jenë ende të nevojshme, duke mos justifikuar kështu konkretisht vazhdimin, zgjatjen
e kufizimit të lirisë personale të tij. Në këtë rast, gjykatat janë bazuar mbi të njëjtat shkaqe që
kanë diktuar nevojën e vendosjes së masës së sigurimit të lidhur me rrezikun e ikjes së tij ose
me rrezikun e dëmtimit të provave nga kërkuesi. Në këtë kuptim, Gjykata evidenton se
individualizimi i masës së sigurimit “Arresti në shtëpi” në rastin e kërkuesit nuk i përgjigjej
nevojës për sigurim me atë masë dhe gjykatat nuk kanë justifikuar kohëzgjatjen e saj, duke
passjellë kështu edhe kufizimin e lirisë personale të kërkuesit në mënyrë joproporcionale me
nevojat e hetimit. Për rrjedhojë, Gjykata vlerëson se vendimet objekt i këtij gjykimi kushtetues,
që kanë disponuar për vijimin, zgjatjen e masës së sigurimit “Arresti në shtëpi”, janë në
kundërshtim me Kushtetutën.
59. Nisur nga kjo, Gjykata arrin në përfundimin se shkaqet e dhëna nga gjykatat e
posaçme dhe nga Gjykata e Lartë nuk kanë qenë të mjaftueshme në drejtim të qëllimit dhe
nevojës, që të justifikonin vazhdimin, zgjatjen e masës së sigurimit personal ndaj kërkuesit
“Arresti në shtëpi”, ndaj pretendimi i tij për cenimin e lirisë personale, sipas arsyetimit të
mësipërm, është i bazuar. Gjithsesi, duke qenë se masa e sigurimit “Arresti në shtëpi” nuk është
më në fuqi, pasi GJKKO-ja e Apelit në datën 03.01.2025 ka vendosur zëvendësimin e saj me
Vendim i Gjykatës Kushtetuese Faqe 27
Kërkues: Sali Berisha
masën e sigurimit “Detyrimi për t’u paraqitur në policinë gjyqësore”, Gjykata çmon të mos i
shfuqizojë vendimet objekt të këtij shqyrtimi kushtetues.
C. Për shpenzimet e përfaqësimit
60. Në datën 15.12.2025, përpara shqyrtimit të çështjes në seancë plenare, kërkuesi i
është drejtuar Gjykatës me kërkesë, me objekt mbulimin e shpenzimeve në lidhje me çështjen
objekt i këtij gjykimi kushtetues. Sipas kërkuesit, mbrojtja juridike ka qenë e domosdoshme,
për shkak të kompleksitetit të çështjes, e cila ka pasur të bëjë jo vetëm me lirinë e tij personale,
por edhe me të drejtat politike, të organizimit dhe të shprehjes, të ushtrimit të mandatit të
deputetit, të procesit të rregullt ligjor, të cilat kanë pasur efekte edhe ndaj zgjedhësve të
përfaqësuar prej tij. Për këtë qëllim, është paraqitur akti “Marrëveshje/kontratë shërbimi”, i
nënshkruar prej kërkuesit dhe avokates e cila e përfaqëson në këtë gjykim, si dhe fatura e datës
20.11.2025, e lëshuar nga avokatja Klodiana Gjyzari, në vlerën 200,000 lekë (pa TVSH), e
përshkruar si pagesë për ofrimin e shërbimit të përgatitjes së ankimit kushtetues individual.
61. Gjykata vëren se në nenin 28 të Ligjit Organik të Gjykatës janë parashikuar rregullat
për sa u takon shpenzimeve gjyqësore, sipas të cilave, shpenzimet e procesit gjyqësor përpara
saj u nënshtrohen rregullave të parashikuara në ligjin për tarifat gjyqësore (pika 1); kur vendos
pranimin e ankimit kushtetues individual, ajo mund të shprehet edhe për shpenzimet e
përfaqësimit pjesërisht ose tërësisht, nëse kërkohet nga kërkuesi (pika 2). Kjo dispozitë është
konkretizuar edhe në nenin 14 të Rregullores për Procedurat Gjyqësore të Gjykatës
Kushtetuese, sipas të cilit me paraqitjen e kërkesës paraqitet edhe akti që provon shlyerjen e
tarifave përkatëse (pika 2); kur vendoset pranimi i ankimit kushtetues individual, Gjykata
shprehet në dispozitiv edhe për shpenzimet e përfaqësimit dhe masën e tyre, nëse kjo kërkohet
nga kërkuesi (pika 4). Gjykata vëren se referuar përmbajtjes së dispozitave si më sipër, së pari,
disponimi për shpenzimet vihet në lëvizje vetëm me kërkesë formale nga ankuesi dhe, së dyti,
një kërkesë e tillë mund të paraqitet së bashku me ankimin kushtetues individual deri kur
deklarohet mbyllja e seancës plenare nga Gjykata. Në rastin konkret, kërkesa për shpenzimet
gjyqësore është paraqitur përpara zhvillimit të seancës plenare.
62. Gjykata në jurisprudencën e saj ka theksuar se në parim çështja e shpenzimeve të
përfaqësimit në gjykimin kushtetues të ankimit kushtetues individual është pjesë e procesit të
rregullt ligjor dhe refuzimi për mbulimin e tyre rrezikon të kufizojë në mënyrë të pajustifikuar
të drejtën e individit për akses në gjykatë, në kuptim të nenit 42 të Kushtetutës. Individi ka të
drejtën e mbulimit të shpenzimeve vetëm nëse vërteton se ato janë kryer, kanë qenë të
nevojshme dhe në masë të arsyeshme, ndaj ai duhet të paraqesë edhe aktet që dokumentojnë
në mënyrë reale dhe të nevojshme masën e shpenzimeve të kryera për qëllim të procesit
Vendim i Gjykatës Kushtetuese Faqe 28
Kërkues: Sali Berisha
kushtetues, të cilat në çdo rast duhet të jenë të arsyeshme dhe të shoqëruara me fatura tatimore
të lëshuara sipas legjislacionit në fuqi. Sipas udhëzimit të përbashkët nr. 18, datë 05.08.2020
të ministrit të Drejtësisë dhe ministrit të Financave “Për miratimin e kritereve të përfitimit të
pagesave dhe tarifat e shpërblimit të avokatëve që ofrojnë ndihmë juridike dytësore” (udhëzimi
nr. 18/2020), shpenzimet për ofrimin e mbrojtjes juridike për përfaqësimin në Gjykatë
përcaktohen në vlerat 50,000 lekë dhe 60,000 lekë, ndërsa për shërbime juridike
jashtëgjyqësore përcaktohen në vlerat 25,000 lekë (përgatitje kërkese) dhe 500 deri në 1,500
lekë ora (ofrimi i ndihmës juridike në formën e këshillimit – shih rubrikat I dhe II të shtojcës 1
“Tarifat e shërbimeve juridike të avokatëve të ndihmës juridike”). Nga ana tjetër, kriteret bazë
për llogaritjen e masës lidhen me: kompleksitetin e çështjes, nivelin e formimit dhe përvojën
juridike të kërkuesit për të kuptuar çështjen, moshën dhe gjendjen financiare të kërkuesit, si
dhe elemente të tjera që ndikojnë në vlerën e kërkuar (shih vendimet nr. 54, datë 09.10.2025;
nr. 47, datë 18.09.2025 të Gjykatës Kushtetuese).
63. Për sa i takon subjektit që ngarkohet për mbulimin e shpenzimeve të përfaqësimit,
Gjykata ka theksuar se natyra dhe objekti i gjykimit kushtetues ndryshojnë nga gjykimi i
zakonshëm, për sa kohë që në gjykimin kushtetues individi kërkon të mbrojë të drejtat
themelore të shkelura si pasojë e veprimtarisë së autoriteteve publike, ku përfshihet edhe ajo e
gjykatave të zakonshme, që i kanë pasjellë atij cenimin e të drejtave themelore, ndaj
përgjegjësia në këtë gjykim i takon vetë shtetit. Kjo logjikë ndiqet nga rregullimet ligjore për
kompensimin e shkeljes të së drejtës për gjykim brenda afatit të arsyeshëm, ku në gjykimin e
zakonshëm thirren të paditur Ministria e Drejtësisë dhe Ministria e Financave (neni 399/4, pika
2, i KPC-së) (shih vendimet nr. 54, datë 09.10.2025; nr. 47, datë 18.09.2025 të Gjykatës
Kushtetuese).
64. Për sa më sipër, Gjykata, duke pasur parasysh parashikimet e udhëzimit nr. 18/2020,
aktet e përgatitura nga përfaqësuesja e kërkuesit për përfaqësimin e tij në këtë gjykim
kushtetues, natyrën e çështjes konkrete, si dhe numrin e pretendimeve të pranuara, vlerëson se
masa e arsyeshme për mbulimin e shpenzimeve gjyqësore në Gjykatë është në vlerën 75,000
lekë. Për rrjedhojë, Gjykata vlerëson se kërkesa për shpenzimet e përfaqësimit është e drejtë
dhe pranohet pjesërisht.
65. Në përfundim, Gjykata çmon se pretendimi i kërkuesit për cenimin e lirisë personale
është i bazuar, sipas arsyetimit të mësipërm, ndaj kërkesa pranohet pjesërisht.
PËR KËTO ARSYE,

Gjykata Kushtetuese, në mbështetje të neneve 131, pika 1, shkronja “f” dhe 134, pika
1, shkronja “i”, të Kushtetutës, si dhe neneve 71 dhe 72 e vijues të ligjit nr. 8577, datë  10.02.2000 “Për organizimin dhe funksionimin e Gjykatës Kushtetuese të Republikës së Shqipërisë”, të ndryshuar, me shumicë votash,

V E N D O S I:

1. Pranimin e pjesshëm të kërkesës.

2. Deklarimin si antikushtetuese të vendimeve nr. 400, datë 30.07.2024 të Gjykatës së Posaçme të Shkallës së Parë për Korrupsionin dhe Krimin e Organizuar; nr. 172 (87-2024-248), datë 13.09.2024 të Gjykatës së Posaçme të Apelit për Korrupsionin dhe Krimin e Organizuar; nr. 00-2024-2076, datë 17.12.2024 të Kolegjit Penal të Gjykatës së Lartë, sipas arsyetimit të mësipërm të këtij vendimi, vetëm për pjesën që disponon për kërkuesin Sali Berisha.

3. Shpenzimet e përfaqësimit të kërkuesit në vlerën 75.000 lekë i ngarkohen Ministrisë së Financave.

Ky vendim është përfundimtar dhe hyn në fuqi ditën e botimit në Fletoren Zyrtare