Rikthimi në skenë i Putinit në rolin e ndërmjetësit, paqebërës me luftërat e të tjerëve për t’i hyrë në qejf Trump

Kur citon Aleksandr Solzhenicyn, do të thotë se është në modalitetin e “babait fisnik” dhe të moderuar. “Pushteti nuk është një shpërblim, nuk është ushqim për ambiciet personale”, u thotë ai parlamentarëve, duke i qortuar me një frazë të disidentit më të famshëm, që shkon mirë kudo, sepse ishte gjithashtu një nacionalist i bindur. Zgjedhjet politike po afrohen, do të votohet nga 18 deri më 20 shtator, dhe si gjithmonë Vladimir Putin shumëfishon angazhimet e tij dhe vesh rolin e liderit të qetë dhe të arsyeshëm, ndërsa për të rënë daullet e luftës kujdesen aleatët e tij politikë dhe makina e propagandës. Presidenti rus kultivon projekte të tjera, gjithnjë e më urgjente. Fluturon drejt Shën Petersburgut, zyrtarisht për të kryesuar Këshillin e ligjvënësve, i përbërë nga deputetë dhe juristë, në realitet për të shpërblyer Federatën lokale të xhudos, të drejtuar nga miqtë e tij të vjetër, dhe për të vizituar shkollën ku ai vetë stërvitej si i ri, pra një ribashkim. Por në qytetin e tij të lindjes ai takohet edhe me ministrin e Jashtëm iranian Abbas Araghchi, i cili më pas do të vazhdojë udhëtimin drejt Islamabadit dhe negociatave të vështira me emisaret e Donald Trump.

Takimi

Deklarata për shtyp

Ishte interesant edhe përditësimi i zakonshëm për shtyp i Dmitry Peskov, zëdhënësi i presidentit, i cili e bëri të qartë synimin e Kremlinit. “Rusia është e gatshme të ofrojë çdo lloj ndihme, çdo shërbim ndërmjetësimi që është i pranueshëm për palët. Do të jemi gati të bëjmë gjithçka të mundur”, deklaroi ai, duke thënë se për vendin e tij çdo lloj marrëveshjeje do të jetë i pranueshëm. “Në asnjë rast nuk duhet të kthehemi te armiqësitë: kjo nuk është në interes të partnerit tonë Iran, të vendeve të Ngushticës së Hormuzit, dhe as të ekonomisë botërore”, përfundoi ai.

Rusia dëshiron të jetë e pranishme, sepse gjurma e saj në çdo rezultat të mirë të negociatave në Islamabad mund të thyejë një izolim dhe një zvogëlim gjithnjë e më të theksuar. Por ndoshta detaji më i rëndësishëm i deklaratave të Peskov është sikleti i tij i dukshëm për t’iu përgjigjur pyetjes mbi kontaktet e drejtpërdrejta midis Putinit dhe Trump. Ai u përgjigj, në fakt, me një “nuk e di” të përsëritur, që tingëllonte shumë si konfirmim. Kremlini dëshiron të mbledhë frytet e aleancës së tij të panatyrshme me SHBA-në, dhe çdo lëvizje e tij drejt jashtë shikon nga Shtëpia e Bardhë. Arsyeja e këtij nxitimi duket e qartë. “Presidenti amerikan mbetet një burim i rëndësishëm për Moskën”, shkruan Moskovskij Komsomolets, një nga shumë zërat jozyrtarë të pushtetit. “Por vlera e këtij burimi është në rënie të dukshme, dhe sa më shumë afrohen zgjedhjet e Midterm në nëntor, aq më shumë do të vazhdojë të bjerë”.

Koha po shtrëngohet, edhe për Vladimir Putin. Ndërkohë, për herë të parë që nga fillimi i pushtimit të Ukrainës, parada e zakonshme e 9 majit në Sheshin e Kuq që feston fitoren në Luftën e Dytë Botërore do të zhvillohet pa mjete ushtarake të çfarëdo lloji, pa shfaqje ajrore, dhe do të zgjasë më pak se një orë. Rusia e sotme ka pak për të festuar, dhe në qiell fluturojnë shumë dronë të armikut./ Corriere della Sera