‘Revolucioni i tetorit’ vjen nga Amerika/ Fenomeni mund të shfaqet shumë shpejt edhe në Shqipëri

Abdul El-Sayed, mjeku nga Detroiti që fitoi primaret e Partisë Demokratike për Senatin në Miçigan, është kthyer në një nga lajmet politike ndërkombëtare.

Mysliman praktikant, me një bashkëshorte që mban shami, përfaqësues i së majtës antikapitaliste dhe kritik i vendosur i Izraelit, ai po sjell me forcë në skenë të majtën e re botërore. Kjo e majtë po ndërton një aleancë mes socialistëve radikalë dhe përfaqësuesve të islamit politik. Në mbështetje të këtij fronti hyjnë edhe financime që burojnë nga vendet e pasura të botës arabe.

Të gjitha shenjat tregojnë se ky fenomen mund të shfaqet shumë shpejt edhe në Shqipëri.

Në muzgun e mandateve të gjata të socialistëve të Edi Ramës dhe mes trazirave politike që ka shkaktuar Revolucioni i Flamingove, e vetmja forcë politike që mund të dalë në bregun e vjeshtës duket se është një e majtë e re.

Nga kampi i djathtë, nëse mund ta quajmë kështu, pasi nuk kemi të bëjmë me një fenomen konvencional, deri tani nuk po ngjizet një alternativë politike solide. Në terren veprojnë prej kohësh disa grupime, por ato kanë dallime të mëdha mes tyre.

Ndërkaq, ngjizja e një të majte të re politike duket shumë më qartë në horizont. Kjo forcë ka më shumë mundësi të kthehet në konkurrenten dhe armiken politike të Partisë Socialiste të Edi Ramës gjatë viteve të ardhshme.

Struktura që mund të shërbejë si pikë referimi për këtë të majtë të re është Lëvizja Bashkë e Arlind Qorit. Ajo mbetet i vetmi subjekt i ri që prej kohësh ka ruajtur qartësi në përpjekjen për të gjetur vendin e vet në shoqërinë shqiptare.

Partia e Qorit mori një mandat deputeti në zgjedhjet e vitit 2025. Ajo ka gjithashtu një këshilltare bashkiake në Tiranë dhe ka siguruar vota në zgjedhjet e fundit vendore dhe parlamentare.

Në ndryshim nga partitë e tjera të reja, drejtuesit e të cilave u kacafytën mes tyre për poste pas zgjedhjeve të vitit 2025, Lëvizja Bashkë duket se ka arritur njëfarë konsolidimi politik. Zgjedhjet e ardhshme do ta matin këtë konsolidim, por aktiviteti publik i kësaj të majte është zgjeruar.

Lëvizja Bashkë përbën një nga grupimet më aktive të Revolucionit të Flamingove. Aktivistët e saj dallohen në aksionet politike kundër pushtetit dhe në performancat e tyre në shesh, edhe pse nuk dominojnë tribunën e protestës.

Me një taktikë të menduar mirë, Qori dhe njerëzit e tij nuk kanë pranuar të bëhen pjesë e përroit psikik që prodhon mikrofoni ambulant i protestës, tashmë i kthyer në burim memesh dhe argëtimi.

Megjithatë, aktiviteti i kësaj të majte ka prodhuar efekt, kryesisht në komunikimin mediatik. Në rrjetet sociale, paroditë politike dhe sloganet e të rinjve të lëvizjes përbëjnë një pjesë të rëndësishme të identitetit publik të Revolucionit të Flamingove. Parodia e “Bella Ciao”-s me Edi Ramën dhe refreni “Rama, jepe dorëheqjen!” kanë dalë nga laboratori politik i Lëvizjes Bashkë.

Në këtë mjedis po zhvillohet edhe një proces tjetër. Drejt së majtës së re po lëvizin faktorë që deri tani kanë qenë pjesë e Partisë Socialiste.

Media të konsoliduara në Tiranë e mbështesin këtë të majtë përmes portaleve, rrjeteve sociale dhe faqeve satirike. Këto hapësira kryejnë një pjesë të komunikimit politik që i shërben Lëvizjes Bashkë.

Kjo e majtë ka siguruar gjithashtu mbështetjen publike të Janis Varufaqisit, një prej figurave të së majtës greke dhe europiane. Në protestat e Tiranës morën pjesë edhe përfaqësues të së majtës europiane, mes tyre eurodeputetë nga Italia, Gjermania dhe Franca.

Media të lidhura me të majtën europiane kanë pasqyruar protestat në Tiranë, duke u dhënë hapësirë të veçantë aktivistëve të Lëvizjes Bashkë.

Ekziston edhe dyshimi se Arlind Qori ka ndihmuar në koordinimin e përdorimit ndërkombëtar të “Flamingo Revolution”. Qarqe të së majtës amerikane pranë Bernie Sandersit, përfaqësues të së majtës europiane dhe media të mëdha liberale e kanë paraqitur protestën si pjesë të një kauze më të gjerë kundër Donald Trumpit dhe politikave të Izraelit. Deri tani, megjithatë, asnjë provë publike nuk dokumenton një plan të koordinuar drejtpërdrejt nga Qori.

Aktiviteti i së majtës së re shqiptare është rritur, por pjesa më e madhe e ndikimit të saj mbetet virtuale dhe ende e pamatshme në territor.

Pushteti, opozita tradicionale dhe aktorët ndërkombëtarë mund të kenë kryer sondazhe, por askush nuk ka publikuar të dhëna konkrete. Për këtë arsye, opinioni publik nuk mund ta masë ende peshën reale të fenomenit.

Nëse sondazhet do të tregonin një rritje të madhe, Arlind Qori dhe mbështetësit e tij do të kishin interes t’i publikonin. Nëse ato do të tregonin mungesë ndikimi, makineria propagandistike e Edi Ramës do ta përdorte rezultatin kundër Lëvizjes Bashkë.

Në mungesë të një panorame të qartë, zgjedhjet e ardhshme do të shërbejnë si lakmusi i parë për matjen e fuqisë së kësaj force politike.

Lëvizja Bashkë duket se po përgatitet seriozisht për zgjedhjet vendore. Arlind Qori, sipas të gjitha gjasave, do të kandidojë përsëri për kryetar të Bashkisë së Tiranës.

Këtë herë ai ka përpara një provë përcaktuese. Një rezultat i lartë pa fitore mund ta mbajë Lëvizjen Bashkë në periferi të sistemit politik edhe për disa vite.

Për të fituar, Qori duhet të ndërtojë një aleancë të gjerë dhe të bashkuar. Për të marrë votat e socialistëve të pakënaqur me Edi Ramën, ai duhet të bashkëpunojë edhe me ish-ministra, ish-deputetë dhe ish-zyrtarë të PS-së që tashmë kundërshtojnë kryeministrin.

Disa prej tyre kanë marrë pjesë në protesta, kanë shprehur mbështetje për lëvizjen dhe kanë hapur mediat që kontrollojnë për përfaqësuesit e saj.

Lëvizja Bashkë nuk është më një forcë e sapokrijuar. Ajo ka disa vite aktivitet politik dhe, si çdo subjekt tjetër, ka historinë, lidhjet dhe pikëpyetjet e veta.

A e keni parë ndonjëherë Arlind Qorin ose eksponentët e tij të sulmojnë me të njëjtën forcë Ilir Metën, Monika Kryemadhin apo LSI-në?

Vështirë se gjenden raste të tilla. Edhe kur ka pasur kritika, ato kanë qenë të rralla, sipërfaqësore ose spontane.

Prej kohësh qarkullojnë pretendime për kontakte mes grupeve të së majtës radikale shqiptare dhe qarqeve pranë Ilir Metës. Këto pretendime flasin për mbështetje politike, sponsorizime dhe aleatë të përbashkët ndërkombëtarë. Deri tani, publiku nuk ka parë prova që t’i dokumentojnë plotësisht këto lidhje.

Një pjesë e pikëtakimeve ndodhet në Athinë, ku aktorë të ndryshëm përpiqen të ndikojnë zhvillimet politike shqiptare sipas interesave të tyre gjeopolitike.

A është rastësi që deputeti i vetëm i kësaj të majte të re konsiderohet politikan miqësor nga disa qarqe politike dhe mediatike greke?

Gjasat tregojnë se nuk kemi të bëjmë vetëm me rastësi. Megjithatë, ky vlerësim kërkon dokumentim më të plotë.

E majta e re ka krijuar gjithashtu lidhje në mjedisin financiar dhe ekonomik të biznesit shqiptar. Deputeti i vetëm i kësaj force vjen nga një familje e lidhur me sektorin e ndërtimit. Edhe disa prej njerëzve që e mbështesin këtë të majtë veprojnë brenda kapitalizmit shqiptar.

Pas prishjes së marrëdhënieve me Edi Ramën, disa prej këtyre aktorëve kanë kërkuar të ndërtojnë rrjetet e tyre të ndikimit. Mjafton të analizohen mediat që zotërojnë ose financojnë dhe hapësira që ato i japin së majtës së re. Megjithatë, edhe ky raport kërkon të mbështetet me të dhëna pronësie, kontrata financimi ose prova të tjera konkrete.

Këto qarqe kanë probleme serioze me imazhin publik dhe nuk mund ta ndërtojnë të vetme aleancën që nevojitet për të marrë Bashkinë e Tiranës.

Sistemi aktual zgjedhor me një raund i shtyn kandidatët të krijojnë koalicione të gjera. Brenda tyre mund të hyjnë të mirë dhe të këqij, të vjetër dhe të rinj, përfaqësues të opozitës së Sali Berishës dhe grupime të islamit politik, të cilat pretendohet se zotërojnë burime të konsiderueshme financiare.

Bashkimi i së majtës radikale me islamin politik mbetet një eksperiment i mundshëm, sepse ky model po shfaqet edhe në vende të tjera.

Në SHBA, Partia Demokratike nxori Abdul El-Sayedin si kandidat për Senatin në Miçigan dhe Zohran Mamdanin në Nju Jork. Ajo ka mbështetur gjithashtu disa kandidatë myslimanë për Kongresin dhe pushtetin vendor. Megjithatë, përkatësia fetare nuk mjafton për t’i futur të gjithë këta politikanë në të njëjtën rrymë ideologjike.

Në Europë, pjesë të së majtës kanë krijuar aleanca elektorale me organizata dhe votues të lidhur me komunitetet myslimane dhe me kauzat e Lindjes së Mesme. Ky bashkëpunim nuk provon automatikisht financimin e tyre nga islami politik. Një pretendim i tillë kërkon prova financiare dhe institucionale.

Edhe në Shqipëri, një afrim i tillë mund të shfaqet në zgjedhjet për Bashkinë e Tiranës dhe në bashkitë e tjera të mëdha.

Por, që kjo të ndodhë, e majta e re nuk duhet të paraqitet vetëm si antikapitaliste. Ajo duhet të hapet edhe ndaj përfaqësuesve të islamit politik.

Në grupin e saj drejtues nuk do të qëndronin më vetëm Arlind Qori dhe dishepujt e tij ateistë ose agnostikë. Aty mund të hynin edhe mulla Bekiri nga Shkupi, djaloshi me disa “diploma” që pozon me uniformën e UÇK-së dhe përfaqësues të Revolucionit të Flamingove që prej vitesh sulmojnë SHBA-në dhe Izraelin në studio televizive dhe në rrjetet sociale.

Një bashkim i tillë nuk do të ishte i lehtë. Aktorët që kontrollojnë financimet do të kërkonin të diktonin politikat, kandidatët dhe drejtimin e koalicionit.

Megjithatë, shenjat politike krijojnë dyshimin se afrimi mund të ketë nisur. Palët mund të kenë hartuar edhe një plan më të detajuar, por ende nuk kanë publikuar asnjë marrëveshje.

Ato presin momentin politik që qarqe të ndryshme kanë nisur ta quajnë “Revolucioni i Tetorit”./Pamfleti