RAIFFEISEN NË QENDËR TË DYSHIMEVE: KUSH I NXORI SEKRETET BANKARE TË KRYETARIT TË PRISHTINËS?

Një qytetar ia beson bankës paratë. Por bashkë me to i beson edhe diçka tjetër, ndoshta po aq të rëndësishme: sekretet e jetës së tij financiare.

Çfarë ndodh kur pikërisht institucioni që duhet t’i mbrojë këto sekrete bëhet burimi i dyshuar i rrjedhjes së tyre?

Në Prishtinë, një ngjarje e raportuar në Raiffeisen Bank ka hapur pikëpyetje që shkojnë shumë përtej një llogarie bankare.

Sipas Komunës së Prishtinës, një punonjës i bankës ka hyrë pa autorizim në llogarinë e kryetarit Përparim Rama dhe ka shpërndarë informacione mbi gjendjen dhe transaksionet e tij.

Komuna deklaron se banka e ka identifikuar dhe larguar punonjësin. Por kjo përgjigje, nëse konfirmohet plotësisht, mbyll vetëm një pjesë të ngjarjes.

Sepse përgjegjësia për sekretin bankar nuk përfundon te punonjësi që dyshohet se e ka shkelur.

Kush ia mundësoi qasjen? Çfarë mekanizmash kontrolli funksionuan? Dhe si u lejua që informacioni të dilte jashtë bankës?

Këto janë pyetje që kërkojnë përgjigje nga vetë Raiffeisen Bank dhe autoritetet mbikëqyrëse.

Por historia ka edhe një dimension tjetër.

Vetëm pak ditë më parë, më 30 tetor, Prokuroria Speciale e Kosovës kishte marrë në pyetje Përparim Ramën në cilësinë e të pandehurit, në kuadër të hetimit për projektin 12-milionësh “Arkitekti i Kryeqytetit”.

Ky është një fakt i konfirmuar nga organi i akuzës.

Megjithatë, nuk ka prova publike që punonjësi i bankës, marrja e të dhënave dhe hetimi i Prokurorisë të jenë të lidhura.

Pikërisht për këtë arsye, ngjarja kërkon transparencë dhe jo spekulime.

Nëse autoritetet e drejtësisë kanë nevojë për informacione bankare, ligji parashikon rrugë zyrtare për marrjen e tyre.

Një punonjës banke nuk mund ta zëvendësojë këtë proces me nismën e tij personale.

Dhe fakti që një klient është zyrtar publik apo subjekt hetimi nuk ia heq të drejtën për mbrojtjen e të dhënave personale.

Ndërkohë, edhe në Shqipëri, Raiffeisen u përball në fillim të tetorit me ankesa për pasqyrimin e gabuar të transaksioneve. Vetë banka pranoi problematikën teknike dhe deklaroi se e kishte korrigjuar.

Bëhet fjalë për dy ngjarje të ndryshme, në dy institucione bankare të të njëjtit grup, pa ndonjë lidhje të provuar ndërmjet tyre.

Por të dyja sjellin në vëmendje rëndësinë e sigurisë, transparencës dhe përgjegjësisë ndaj klientëve.

A është largimi nga puna i një punonjësi përgjigje e mjaftueshme, nëse konfirmohet një shkelje e sekretit bankar?

A ka nisur verifikim Banka Qendrore e Kosovës? A është njoftuar autoriteti për mbrojtjen e të dhënave personale? A është përcaktuar se kujt i janë shpërndarë informacionet?

Derisa këto pyetje të marrin përgjigje, ngjarja mbetet më shumë se një konflikt ndërmjet bankës dhe një klienti.

Sepse sot emri në qendër të saj është ai i kryetarit të Prishtinës.

Por nesër mund të jetë emri i çdo qytetari që i ka besuar një banke kursimet dhe privatësinë e tij.