TRYЕZA QË SHEHAJ NUK E DO/  ÇFARË NDRYSHON NËSE RAMA DHE PROTESTUESIT GJEJNË MARRËVESHJE?

Kryeministri Edi Rama ftoi protestuesit në dialog, por Agron Shehaj u kërkon të mos ulen në tryezë me të. Në ditën e gjashtë të protestave në Tiranë, përplasja politike merr një tjetër drejtim, ndërsa debati zhvendoset te pyetja se si duhet të vijojë protesta dhe nëse dialogu me qeverinë mund të jetë një rrugëdalje nga kriza.

Kryetari i Partisë Mundësia, Agron Shehaj, ka kundërshtuar publikisht ftesën e kryeministrit, duke u bërë thirrje studentëve dhe protestuesve të mos pranojnë asnjë negociatë me kreun e qeverisë. Në një video-mesazh të publikuar në rrjetet sociale, ai argumentoi se pranimi i dialogut do të përbënte, sipas tij, tradhti ndaj kauzës së protestës.

Kreu i Partisë Mundësia këmbëngul se protesta nuk duhet të largohet nga objektivi politik që ai e konsideron thelbësor: largimin e menjëhershëm dhe pa kushte të kryeministrit nga detyra.

Ai akuzoi Ramën se ka dëmtuar të ardhmen e të rinjve dhe interesat e qytetarëve shqiptarë, duke e shndërruar largimin e tij në kushtin kryesor për zgjidhjen e situatës politike.

A po mbron Agron Shehaj kauzën e studentëve, apo po përpiqet të ndikojë në drejtimin politik të protestës dhe të fitojë hapësirë për veten?

Ka arsye që kjo çështje të analizohet, por duhet të dallojmë interesin e mundshëm politik nga motivi i provuar.

Nga deklarata që solle, Shehaj nuk kërkon thjesht që studentët të vazhdojnë protestën. Ai u kërkon të refuzojnë çdo negociatë me Edi Ramën dhe këmbëngul që objektivi të jetë largimi i menjëhershëm dhe pa kushte i kryeministrit. Ky është një qëndrim politik maksimalist, që lë pak hapësirë për kompromis.

Tri shpjegime të mundshme për qëndrimin e Shehajt

1. Për të mos e mbyllur protestën me një kompromis të pjesshëm.

Nëse protestuesit pranojnë dialogun dhe dalin prej tij me një premtim, një komision apo një ofertë për zgjedhje të parakohshme, kërkesa për dorëheqjen e Ramës mund të humbasë vendin qendror. Shehaj e kundërshton pikërisht këtë skenar dhe kërkon vazhdimin e protestës.

2. Për të fituar peshë politike brenda protestës.

Kur një parti opozitare mbështet një lëvizje që ka nisur jashtë strukturave të saj, lind natyrshëm konkurrenca për të ndikuar te objektivat dhe përfaqësimi i saj. Duke thënë se kush negocion me Ramën tradhton kauzën, Shehaj vendos një standard të fortë politik për drejtimin e protestës.

Kjo mund t’i japë atij më shumë dukshmëri dhe ndikim. Por nuk provon se ky është motivi i tij i vërtetë.

3. Për të ndërtuar profilin e një alternative politike.

Shehaj drejton Partinë Mundësia dhe ka interes politik të paraqitet si një alternativë ndaj qeverisë. Mbështetja e një proteste të fuqishme mund t’i japë hapësirë publike dhe mundësi për të zgjeruar ndikimin e tij. Megjithatë, nga deklaratat e cituara nuk mund të nxirret përfundimi se ai po e bën këtë posaçërisht për të marrë pushtetin në të ardhmen.

Po sikur Rama të pranojë largimin ose të hapë rrugën për zgjedhje?

Këtu qëndron pyetja më interesante. Nëse protesta arrin një marrëveshje që studentët e konsiderojnë të pranueshme, Shehaj duhet të shpjegojë pse do të ishte e gabuar të pranohej ajo. Nëse, përkundrazi, oferta e Ramës shihet si përpjekje për ta shpërndarë protestën pa zgjidhur kërkesat e saj, refuzimi i negociatave mund të argumentohet si strategji presioni.