Revolta pa komandë/ Spahiu: Në kaq shumë ditë nuk u gjet një lider, tani mund të hyjnë “lojtarët e dyfishtë”

“Revolucioni i Flamingove” ka mbërritur në pikën më të vështirë të ekzistencës së tij: pas 79 ditësh protestë, ende nuk ka prodhuar një lider, një program apo një strukturë që ta kthejë revoltën qytetare në alternativë politike.

Ky është vlerësimi i juristit dhe analistit Kreshnik Spahiu, i cili paralajmëroi se protesta ndodhet në një kufi shumë të hollë mes suksesit dhe degradimit.

Sipas tij, nëse lëvizja vazhdon me rreth 2 mijë pjesëmarrës, pa organizim, strukturë dhe lidership, ajo rrezikon jo vetëm të mos arrijë objektivin për rrëzimin e qeverisë, por të prodhojë efektin e kundërt.

Spahiu argumenton se një dështim i protestës mund të zhgënjejë qytetarët që kanë krijuar pritshmëri të larta për ndryshim politik.

“Kur nuk ndodhi gjë me Flamingot, atëherë nuk mund të ketë ndryshime politike”, është, sipas tij, logjika që mund të mbizotërojë te një pjesë e qytetarëve nëse protesta nuk arrin të shndërrohet në forcë reale politike.

78 ditë dhe ende pa lider

Pikërisht mungesa e lidershipit është një nga problemet kryesore që Spahiu sheh te lëvizja.

Sipas tij, fakti që për më shumë se dy muaj nuk është shfaqur një figurë që të marrë drejtimin e protestës është një sinjal serioz.

Ai shkon edhe më tej, duke argumentuar se në këtë fazë mund të shfaqen individë ose grupe që, sipas tij, kanë interesa të dyfishta dhe mund ta përdorin përçarjen për ta dobësuar lëvizjen.

“79 ditë nuk gjetën dot liderin e tyre, e jo më të zgjedhin kryeministrin e ri të Shqipërisë”, është thelbi i kritikës së tij.

Rama dhe Berisha, përfituesit e mundshëm?

Një prej deklaratave më të forta të Spahiut është se një protestë e dobët mund të përfundojë duke forcuar pikërisht dy figurat që ajo pretendon të sfidojë: Edi Ramën dhe Sali Berishën.

Sipas tij, të dyja palët tradicionale të politikës mund të përfitojnë nëse protesta nuk arrin të krijojë një alternativë të re.

Në këtë kuptim, problemi nuk është vetëm numri i protestuesve.

Problemi është mungesa e një strukture që t’i japë protestës drejtim politik.

Një turmë mund të protestojë.

Një lëvizje mund të tronditë pushtetin.

Por për të marrë pushtetin, sipas kësaj logjike, duhet të ekzistojnë lideri, programi dhe organizimi.

A është “Flamingoja” në pikën e kthesës?

Pas 78 ditësh, pyetja nuk është më vetëm nëse protesta do të vazhdojë.

Pyetja është nëse ajo do të arrijë të shndërrohet në diçka më të madhe se një protestë.

Nëse nuk prodhon një drejtim të qartë, rreziku është që ajo të mbetet një revoltë e gjatë, por pa rezultat politik.

Dhe ky mund të jetë paradoksi më i madh i “Revolucionit të Flamingove”:

Një lëvizje që doli në rrugë për të kërkuar ndryshim mund të përfundojë duke forcuar status quo-në, nëse nuk arrin të krijojë alternativën që kërkon.

Kjo është arsyeja pse, sipas Spahiut, protesta ndodhet sot në një pikë vendimtare.

Ose gjen një drejtim, një strukturë dhe një përfaqësim politik – ose rrezikon të humbasë gradualisht energjinë që e solli deri këtu.