Oreksi vjen duke ngrënë për Bashkinë/ Berisha i ofroi një pjatë meze, Binaj kërkon menunë e plotë

“Oreksi vjen duke ngrënë” – kjo shprehje duket se i shkon gjithnjë e më shumë përshtat zhvillimeve rreth aktorit dhe aktivistit Florjan Binaj, i cili po e afron gjithnjë e më shumë veten me një terren që deri dje dukej larg skenës së tij: politikën aktive dhe, më konkretisht, garën për Bashkinë e Tiranës.

Binaj nuk e ka shpallur me ceremoninë klasike të një kandidature politike, me konferenca shtypi, slogane dhe podiume. Përkundrazi, sinjalet kanë ardhur gradualisht, përmes deklaratave publike dhe qëndrimeve të tij të njohura kritike ndaj mënyrës se si qeveriset qyteti dhe vendi.

Por këtë herë përgjigjja e tij ishte dukshëm më e drejtpërdrejtë.

I pyetur nëse e sheh veten kandidat për Bashkinë e Tiranës dhe nëse do të garojë si i pavarur apo si pjesë e një fronti të bashkuar opozitar, Binaj u përgjigj me vetëm një fjalë:

“Po”.

Një “po” e shkurtër, por që në politikë mund të vlejë shumë më tepër se një fjalim i gjatë.

Nga kritika në ekran te gara për Tiranën

Binaj është prej vitesh një prej zërave publikë që ka shprehur hapur kritika për zhvillimet politike dhe shoqërore në vend. Aktivizmi i tij nuk ka mbetur vetëm në skenë apo në ekran, por është shfaqur edhe përmes reagimeve publike dhe pjesëmarrjes në kauza qytetare.

Tashmë, megjithatë, duket se pyetja nuk është më nëse ai do të flasë për problemet e Tiranës, por nëse do të tentojë të hyjë vetë në garë për t’i adresuar ato.

Dhe pikërisht këtu qëndron ndryshimi.

Sepse është një gjë të komentosh politikën, të kritikosh qeverinë apo të denoncosh problemet e një qyteti nga jashtë sistemit politik; është krejt tjetër të kërkosh votën e qytetarëve dhe të marrësh përsipër përgjegjësinë për administrimin e kryeqytetit.

Binaj duket se po e mendon seriozisht këtë hap.

“Jo vetëm unë…”

Aktori e ka lidhur mundësinë e angazhimit politik me një bindje më të gjerë: se ndryshimi i shoqërisë nuk mund të mbetet vetëm në nivelin e fjalëve, postimeve apo reagimeve virtuale.

“Ku hahet më çon që mendoj që kjo është gjëja e duhur që duhet të bëj, jo vetëm unë, por kushdo që ka një kontribut në shoqëri”, është shprehur ai.

Dhe këtu qëndron edhe një prej mesazheve më interesante të deklaratës së tij.

Binaj nuk e sheh politikën vetëm si një profesion për politikanët tradicionalë. Përkundrazi, ai duket se po artikulon idenë se njerëzit që kanë krijuar një profil publik, kanë ndikim shoqëror dhe besojnë se mund të sjellin ndryshim, duhet të kalojnë nga kritika te përfshirja.

Në këtë kuptim, kandidatura e mundshme e tij do të ishte edhe një provë për një model gjithnjë e më të pranishëm në politikën moderne: kalimi nga aktivizmi qytetar te angazhimi elektoral.

“Enough is enough” – nga like-u te vota

Por ndoshta pjesa më pikante e deklaratës së Binajt është kritika ndaj aktivizmit virtual.

Ai argumenton se një qytet nuk ndryshon përmes algoritmeve, “like”-ve dhe komenteve entuziaste në rrjetet sociale.

“Kushdo që mendon që ‘enough is enough’, kushdo që mendon që ky qytet mund të përmirësohet… mund të përmirësohet jo nëpërmjet algoritmit, mund të përmirësohet jo nëpërmjet like-ave, mund të përmirësohet jo nëpërmjet komenteve ‘Bravo shefi, yll shefi, sa i bukur shefi’ e postimeve, por sa do kapim e sa do postojmë”, deklaroi ai në Euronews Albania.

Nëse përkthehet në gjuhën e politikës, mesazhi është i qartë: reagimi virtual nuk mjafton më; duhet veprim real.

Dhe kandidimi për Bashkinë e Tiranës do të ishte pikërisht forma më konkrete e këtij angazhimi.

I pavarur apo me opozitën?

Një prej pikave më interesante të kësaj historie mbetet mënyra se si Binaj do të hyjë në garë.

A do të jetë kandidat i pavarur?

Apo do të bëhet pjesë e një fronti të përbashkët opozitar?

Për momentin, Binaj nuk duket se e ka mbyllur këtë kapitull.

Por deklarata e tij se, me ose pa mbështetjen e opozitës, ai do të jetë një prej kandidatëve për Bashkinë e Tiranës, e ndryshon ndjeshëm peshën e diskutimit.

Sepse nëse kjo deklaratë shndërrohet në kandidaturë konkrete, opozita do të përballet me një dilemë të rëndësishme: ta mbështesë një figurë që vjen jashtë strukturave tradicionale partiake, apo të insistojë te një kandidat i dalë nga radhët e saj.

Dhe kjo nuk është thjesht çështje emri.

Është çështje strategjie.

Binaj si “outsider”

Një kandidaturë e mundshme e Binajt do të kishte një avantazh të dukshëm: ai nuk vjen nga karriera klasike politike.

Nuk është deputet, kryetar partie apo funksionar i gjatë i një strukture politike. Profili i tij është ndërtuar kryesisht në art, televizion dhe aktivizëm publik.

Kjo mund të jetë një pikë force në një garë ku një pjesë e elektoratit mund të kërkojë pikërisht një alternativë ndaj figurave tradicionale.

Por mund të jetë edhe dobësi.

Administrimi i Tiranës nuk është vetëm çështje retorike, proteste apo denoncimi. Është menaxhim i një metropoli me qindra mijëra banorë, buxhet të madh, transport, pastrimin, urbanistikën, infrastrukturën, shërbimet publike, trafikun dhe një aparat të tërë administrativ.

Prandaj, nëse Binaj vendos të hyjë në garë, pyetja kryesore nuk do të jetë vetëm “a është kundër këtij apo atij?”, por:

Çfarë Tirane premton të ndërtojë?

Dhe këtu hyn “oreksi”…

Në politikë, kandidatura është vetëm fillimi.

Pas saj vijnë fushata, mbështetësit, financimi, struktura, programi, sondazhet, përplasjet politike dhe, mbi të gjitha, vota.

Prandaj shprehja “oreksi vjen duke ngrënë” mund të marrë një kuptim interesant në rastin e Binajt.

Fillimisht ishte aktivizmi.

Më pas kritika publike.

Pastaj ideja se shoqëria nuk ndryshohet vetëm përmes rrjeteve sociale.

Dhe tani, një “po” për mundësinë e kandidimit.

Hapi tjetër është shumë më i madh: të kërkosh votën e qytetarëve të Tiranës.

Nëse ky hap konkretizohet, Florjan Binaj nuk do të jetë më vetëm aktori që kritikon politikën nga jashtë. Do të jetë një kandidat që kërkon të hyjë në zyrën e kryebashkiakut dhe të marrë përsipër përgjegjësinë për një nga postet më të rëndësishme politike dhe administrative në Shqipëri.

Dhe ndoshta pikërisht këtu fillon historia e vërtetë.

Sepse nëse “oreksi vjen duke ngrënë”, një “po” për kandidimin mund të jetë vetëm pjata e parë.