Artur Shehu dhe “nyja e madhe” e ekstradimit/ Azili politik po sfidon drejtësinë shqiptare?

Në emisionin e drejtuar nga Ylli Rakipi, gazetarët Klodiana Lala dhe Artan Hoxha janë ndalur te një prej pikave më delikate të çështjes së Artur Shehut: pse ekstradimi i tij drejt Shqipërisë nuk është një proces i thjeshtë dhe pse kërkesa shqiptare përballet me pengesa serioze ligjore.

Në analizën e bërë në studio, fillimisht u theksua se Artur Shehu ka pasur status azili politik prej rreth 11 vitesh. Ky element është shumë i rëndësishëm, sepse një person që gëzon azil politik nuk mund të ekstradohet automatikisht vetëm sepse ndaj tij ka një kërkesë nga një shtet tjetër. Autoritetet e vendit ku ai ndodhet duhet të shqyrtojnë nëse kërkesa për ekstradim ka bazë të pastër penale, apo nëse mund të ketë elementë politikë. Pra, në rastin e tij, nuk mjafton vetëm ekzistenca e një dosjeje hetimore në Shqipëri; duhet të provohet qartë se akuzat nuk lidhen me ndjekje politike dhe se personi do të ketë garanci për një proces të drejtë.

Por diskutimi nuk u ndal vetëm te statusi i azilit. Gazetarët ngritën edhe pyetjen se çfarë përfaqëson realisht Artur Shehu në Shqipëri dhe pse emri i tij del në një hetim kaq të gjerë. Sipas analizës së paraqitur, nga dosjet dhe përgjimet rezulton se Artur Shehu është identifikuar fillimisht në komunikime dhe takime jashtë Shqipërisë, në disa vende të Europës. U përmendën takime në Majorka, Belgjikë, Holandë dhe vende të tjera, ku dyshohet se diskutoheshin çështje të lidhura me interesa biznesi, por që në thelb kishin tri shtylla kryesore: trafikun e drogës, pastrimin e parave dhe investimet në pasuri të paluajtshme.

Një nga pjesët më të rëndësishme të analizës lidhej me dyshimet se Artur Shehu ka qenë në qendër të një skeme të madhe për tjetërsimin e pronave. Sipas asaj që u tha në studio, nuk bëhej fjalë vetëm për prona të izoluara në një zonë të caktuar, por për interesa që shtriheshin në një pjesë të madhe të jugut të Shqipërisë, veçanërisht në zonat bregdetare. Këto zona, për shkak të vlerës së madhe ekonomike dhe potencialit turistik, janë parë si objekt investimesh të mëdha.

Në këtë kuadër, u përmend se Artur Shehu dyshohet se ka pasur kontakte dhe bashkëpunime me persona të tjerë, përfshirë edhe ish-avokatin e familjes, i cili sipas analizës ka qenë pjesë e disa takimeve dhe komunikimeve. Këto kontakte dyshohet se kanë ndodhur jo vetëm jashtë vendit, por edhe në ambiente zyrash, lokale apo qendra ku janë diskutuar mënyra se si mund të realizoheshin investime dhe ndërhyrje në prona.

Gazetarët u ndalën veçanërisht te momenti kur Artur Shehu kishte nisur planet për të investuar në Shqipëri, sidomos në bregdet. Sipas tyre, një nga zonat që kishte tërhequr vëmendjen ishte një zonë me potencial të madh zhvillimi, ku komunikimet e hetuara tregojnë interes për fotografi, këshilla, orientime dhe rekomandime mbi mënyrën se si kjo zonë mund të zhvillohej. Pra, sipas analizës, nuk bëhej fjalë vetëm për një interes të përgjithshëm biznesi, por për një përpjekje të strukturuar për të parë se cilat prona, cilat zona dhe cilat lidhje mund të shfrytëzoheshin për investime.

Thelbi i asaj që u tha në studio ishte se Artur Shehu nuk shihet thjesht si një person i kërkuar nga drejtësia shqiptare, por si një figurë që dyshohet të ketë pasur lidhje me një rrjet më të gjerë interesash ekonomike, kriminale dhe pronësore. Për këtë arsye, çështja e tij nuk kufizohet vetëm te ekstradimi, por prek edhe mënyrën se si paratë e dyshuara nga aktivitetet kriminale mund të jenë tentuar të futen në ekonomi përmes ndërtimit, pronave dhe zhvillimit të zonave turistike.

Pikërisht këtu qëndron edhe vështirësia e madhe ligjore. Nga njëra anë, Shqipëria mund të paraqesë një dosje ku ngre dyshime për trafik droge, pastrim parash dhe tjetërsim pronash.