Enkelejda Olldashi i kundërvihet Berishës: PD dhe PS po tentojnë të minojnë protestën, por rininë nuk e nënshtrojnë dot!

Një përplasje e re që prek drejtpërdrejt marrëdhënien mes politikës dhe protestës studentore ka ardhur nga Enkelejda Olldashi, pedagogia e Fakultetit të Drejtësisë dhe bashkëshortja e politikanit të ndjerë demokrat Sokol Olldashi.

Në qendër të reagimit të saj është deklarata e kryetarit të Partisë Demokratike, Sali Berisha, i cili një ditë më parë kishte pohuar se qindra pedagogë të lidhur me forcën e tij politike ishin përfshirë në protestën studentore.

Olldashi e kundërshtoi përpjekjen për t’i dhënë protestës përkatësi partiake, duke akuzuar njëkohësisht dy forcat kryesore politike se po përpiqen të ndikojnë mbi lëvizjen e të rinjve.

“Të dyja forcat politike, PD dhe PS, po përpiqen ta minojnë, secila në formën e saj. Kështu që kjo është një formë minimi, por duhet të kuptojnë që politika vetëm rininë nuk e minon dot”, deklaroi ajo.

Reagimi merr rëndësi edhe për shkak të lidhjes së familjes Olldashi me historinë e Partisë Demokratike.

Sokol Olldashi, ish-ministër dhe një prej figurave të njohura të së djathtës shqiptare, kandidoi në vitin 2013 për drejtimin e PD-së përballë Lulzim Bashës, pas dorëheqjes së Sali Berishës nga posti i kryetarit.

Ai humbi jetën më 20 nëntor të atij viti në një aksident automobilistik.

Por sot debati nuk është për historinë e PD-së. Është për të ardhmen e protestës studentore dhe kufirin që duhet të ekzistojë mes solidaritetit politik dhe ndikimit partiak.

Nga njëra anë, Berisha ka deklaruar publikisht se demokratët janë aktivë në mbështetje të studentëve dhe se partia e tij do të angazhohet me të gjithë potencialin e saj.

Nga ana tjetër, Enkelejda Olldashi ngre shqetësimin se ndërhyrja e partive mund ta dobësojë karakterin e pavarur të protestës.

Këto dy qëndrime shtrojnë një pyetje që shkon përtej përplasjes së momentit:

A mund të mbështetet një protestë e të rinjve nga partitë politike pa u shndërruar në instrument të tyre?

Përgjigjja nuk mund të vijë vetëm nga deklaratat e kryetarëve të partive, por edhe nga vetë studentët, kërkesat dhe vendimmarrja e tyre.

Në fund, beteja për të përfaqësuar protestën mund të rezultojë po aq e rëndësishme sa debati për kërkesat që e nxorën rininë në rrugë.