Eksperti i krimit kibernetik: Kamerat e fshehta dhe videot intime – Kur teknologjia kthehet në kërcënim për privatësinë

Nga Nedion Marku – Ekspert i krimit kibernetik

Qarkullimi i fundit i videove me përmbajtje seksuale në internet ka rikthyer në vëmendje një çështje që shkon përtej zhurmës së rrjeteve sociale: sigurinë e privatësisë në epokën digjitale. Veçanërisht shqetësues është rreziku që mund të krijohet kur pamje intime regjistrohen, ruhen ose publikohen pa dijeninë dhe pëlqimin e personave të përfshirë.

Në raste të tilla, pyetja kryesore nuk duhet të jetë vetëm se kush shfaqet në video, por si janë siguruar pamjet, kush ka pasur akses në to dhe në çfarë rrethanash kanë përfunduar në internet.

Nga këndvështrimi i sigurisë kibernetike, çdo dyshim për përdorimin e kamerave të fshehta kërkon verifikim të kujdesshëm. Duhet të përcaktohet nëse pajisjet kanë qenë të ligjshme, nëse regjistrimi është kryer me dijeninë e personave dhe kush ka administruar materialet e krijuara. Këto janë çështje që kërkojnë prova teknike dhe hetim profesional, jo përfundime të nxituara nga komentet në rrjet.

Një element tjetër me rëndësi është gjurmimi i shpërndarjes. Analiza e pajisjeve, llogarive, të dhënave teknike dhe gjurmëve digjitale mund të ndihmojë në rindërtimin e mënyrës se si një material është publikuar dhe më pas është përhapur në platforma të ndryshme. Megjithatë, identifikimi i burimit fillestar mund të jetë i ndërlikuar, sidomos kur përfshihen llogari anonime, kopje të shumta dhe kanale të ndryshme komunikimi.

Publikimi i një materiali intim nuk e bën atë pronë të lirë për t’u shpërndarë. Fakti që një video gjendet në internet nuk do të thotë se ekziston e drejta për ta kopjuar, publikuar apo përdorur për tallje dhe presion ndaj personave që shfaqen në të.

Për këtë arsye, qytetarët duhet të tregojnë përgjegjësi: të mos shkarkojnë dhe rishpërndajnë pamje intime, të mos përhapin lidhje drejt materialeve të tilla dhe të raportojnë publikimet përkatëse në platformat ku shfaqen. Personat e prekur duhet të ruajnë, në mënyrë të sigurt, informacionin e nevojshëm për raportim dhe t’u drejtohen autoriteteve kompetente.

Rastet e tilla na kujtojnë gjithashtu se siguria nuk lidhet vetëm me fjalëkalimet dhe mbrojtjen nga sulmet informatike. Ajo përfshin edhe kontrollin mbi të dhënat personale, përdorimin e përgjegjshëm të kamerave dhe respektimin e kufijve të privatësisë.

Në fund, teknologjia mund të përdoret për komunikim, krijimtari dhe zhvillim, por keqpërdorimi i saj mund të cenojë rëndë jetën private dhe dinjitetin njerëzor. Prandaj, shoqëria duhet ta trajtojë këtë çështje me seriozitet, institucionet me profesionalizëm dhe publiku me përgjegjësi.

Privatësia nuk është luks dhe as privilegj i personave të panjohur për publikun. Ajo është një e drejtë që duhet respektuar edhe në botën digjitale.

Nedion Marku

Ekspert i krimit kibernetik