LUFTA/ AJATOLLAHET TE DOBET NE QIELL

Dhjetëra raketa të ruajtura nën tokë, një forcë masive tokësore, aftësi detare në rritje dhe disponueshmëria e gjerë e një arme shpesh vdekjeprurëse në konfliktet aktuale: dronët.
Irani mund të mbështetet në një arsenal të konsiderueshëm ushtarak për t’iu përgjigjur fushatës ofensive të nisur të shtunën e kaluar nga SHBA-të dhe Izraeli.
Ja karakteristikat kryesore.

RAKETAT: Vlerësimet izraelite të cituara nga projekti Iran Watch, i drejtuar nga Projekti Wisconsin për Kontrollin e Armëve Bërthamore, tregojnë se Irani kishte afërsisht 1,500 raketa dhe 200 lëshues në fund të ‘Luftës 12-Ditore’ në qershor 2025. Për më tepër, në fund të vitit të kaluar, u vunë re shenja se Teherani po punonte për të rimbushur rezervat e tij. Irani ka disa lloje raketash me rreze të shkurtër veprimi, të tilla si Shahab 1 dhe 2; raketa me rreze të mesme veprimi, të tilla si Shahab 3, Khorramshahr-1, -2 dhe -4, Kheibar dhe Sejjil; dhe raketa lundrimi (veçanërisht Paveh). Burime të ndryshme perëndimore tregojnë se shumë nga këto predha janë të fshehura në baza nëntokësore të gërmuara në male, të njohura si “qytete raketash”.
USHTARËT : Të dhënat e fundit nga Instituti Ndërkombëtar për Studime Strategjike (IISS), të raportuara nga disa media, tregojnë se forcat e armatosura të Iranit kanë afërsisht 600,000 personel aktiv, nga të cilët afërsisht 190,000 janë anëtarë të Gardës Revolucionare (Pasdaran). Kjo shifër përfshin gjithashtu 37,000 anëtarë të forcës ajrore. Gjithashtu vlerësohet se ushtria iraniane mund të mbështetet në një numër rezervistësh që variojnë midis 200,000 dhe 350,000.
DRONËT: Sipas Iran Watch, Teherani filloi të përdorë dronë sulmi për operacione ushtarake në vitin 2018. Më pas, UAV-të janë bërë një komponent i rregullt i sulmeve të kryera nga Irani dhe përfaqësuesit e tij (siç janë Huthit). Ekzistojnë tre familje kryesore të dronëve ushtarakë izraelitë: Ababil, Shahed dhe Mohajer, me modele të tjera të shtuara. Shahed-ët iranianë njihen gjithashtu për përdorimin e gjerë nga Moska në luftën në Ukrainë.
AVIACIONI : Disa analistë i konsiderojnë aftësitë e forcës ajrore konvencionale të Iranit si dobësia e vërtetë e Teheranit. Problemi kryesor është fakti se vendi ka pak mjete operacionale (flota e tij vlerësohet në rreth 250 avionë luftarakë), shumë prej të cilëve janë modele mjaft të vjetruara, shpesh që datojnë që para Revolucionit Islamik të vitit 1979 (siç janë F-4 Phantom ose F-14 Tomcat). Por edhe Su-24 të prodhuar në Rusi, të rrëzuar sot nga Katari. Modernizimi i flotës ajrore iraniane është komplikuar nga sanksionet perëndimore.
MARINA. Në vitet e fundit, Irani është përqendruar shumë në zhvillimin e një marine të fuqishme, sipas analizave të tilla si ato të bazuara në të dhënat nga Raporti Global i Fuqisë së Zjarrit. Kjo degë e forcave të armatosura mund të llogarisë afërsisht 18,500 personel dhe mbi 100 automjete. Një nga fushat në të cilat Teherani është përqendruar gjatë 30 viteve të fundit, sipas Iniciativës së Kërcënimit Bërthamor (NTI), është forcimi i aftësive të tij nëndetëse: Teherani aktualisht ka afërsisht 28-30 anije, disa prej të cilave janë blerë nga Rusia, megjithëse aktualisht nuk ka asnjë model të aftë për armë bërthamore.