Ujë i ambalazhuar, por sa i sigurt është? Kontrolli, standardet dhe rreziqet që duhet të njohë çdo konsumator

Uji i ambalazhuar është kthyer në një nga produktet më të përdorura nga konsumatorët, veçanërisht gjatë muajve të nxehtë të verës, kur kërkesa për ujë të pijshëm rritet ndjeshëm. Por një pyetje mbetet e rëndësishme: sa i sigurt është uji që blejmë çdo ditë dhe çfarë duhet të kontrollojmë përpara konsumimit?

Siguria e ujit të pijshëm nuk lidhet vetëm me pamjen e pastër të shishes apo me emrin e markës. Sipas udhëzimeve të Organizatës Botërore të Shëndetësisë (OBSH), cilësia e ujit duhet të menaxhohet përgjatë gjithë zinxhirit, nga burimi i ujit deri te konsumatori final. Kjo përfshin kontrollin e burimit, proceset e trajtimit, paketimin dhe monitorimin e vazhdueshëm.

Etiketa, pika e parë e kontrollit

Një konsumator duhet të tregojë kujdes ndaj informacionit që gjendet në etiketën e shishes. Aty duhet të jenë të qarta të dhënat kryesore si prodhuesi, origjina e ujit, data e prodhimit, afati i përdorimit dhe informacionet për gjurmueshmërinë e produktit.

Një etiketë e dëmtuar, e paqartë ose një produkt pa informacion të plotë duhet të ngrejë dyshime për mënyrën e ruajtjes apo origjinën e tij.

Kapaku dhe ambalazhi: detaje që kanë rëndësi

Një nga kontrollet më të thjeshta që mund të bëjë konsumatori është verifikimi i gjendjes së shishes. Kapaku duhet të jetë i mbyllur dhe vula e sigurisë duhet të jetë e paprekur.

Shishet e dëmtuara, të deformuara, të ekspozuara për një kohë të gjatë në diell ose në temperatura të larta mund të ndikojnë në cilësinë e produktit. Organizatat e sigurisë ushqimore rekomandojnë që uji i ambalazhuar të ruhet në kushte të përshtatshme, larg nxehtësisë së tepërt dhe ekspozimit të drejtpërdrejtë në diell.

A mjafton që uji të jetë “natyral”?

Termat si “ujë natyral”, “ujë burimi” apo “ujë mineral” shpesh përdoren në treg, por konsumatori duhet të kuptojë se siguria nuk varet vetëm nga emërtimi. Procesi i kontrollit duhet të garantojë që uji të plotësojë kriteret mikrobiologjike dhe kimike të përcaktuara nga standardet përkatëse.

OBSH thekson se rreziqet që lidhen me ujin mund të vijnë nga ndotës mikrobiologjikë, kimikë ose faktorë të tjerë dhe për këtë arsye kërkohet një sistem i vazhdueshëm kontrolli dhe menaxhimi të rrezikut.

Roli i temperaturës dhe ruajtjes

Një aspekt shpesh i anashkaluar është mënyra se si ruhet uji pas prodhimit. Një shishe e lënë për periudha të gjata në ambiente shumë të nxehta mund të mos ruajë të njëjtat kushte si një produkt i mbajtur sipas rekomandimeve të prodhuesit.

Për këtë arsye, konsumatorët duhet të shmangin blerjen e ujit që mbahet jashtë në diell, pranë burimeve të nxehtësisë ose në ambiente ku kushtet e ruajtjes nuk janë të kontrolluara.

Uji i ambalazhuar nuk duhet parë vetëm si produkt komoditeti

Ekspertët e sigurisë ushqimore theksojnë se konsumatori ka një rol të rëndësishëm në zgjedhjen e produkteve të sigurta. Kontrolli i etiketës, vula e kapakut, data e skadencës dhe mënyra e ruajtjes janë hapa të thjeshtë që mund të ndihmojnë në uljen e rreziqeve.

Në fund, një shishe uji e pastër në pamje nuk tregon gjithmonë gjithë historinë. Siguria e ujit ndërtohet nga një proces i tërë kontrolli, nga burimi deri te momenti kur arrin në duart e konsumatorit.

Burime referimi:

• Organizata Botërore e Shëndetësisë (WHO) – Guidelines for Drinking-water Quality
• WHO – Water Safety and Quality Guidelines
• U.S. Food and Drug Administration (FDA) – Bottled Water Safety and Regulation