FITORJA E SHQIPERISE ME FINLANDEN RRIT BESIMIN

Shqipëria mundi Finlandën, por një fitore nuk mjafton për të shpallur të zgjidhura problemet e Kombëtares. Ashtu si një humbje nuk mjafton për të hedhur poshtë gjithçka.

Dy me zero në Tiranë. Katër fitore në pesë ndeshje. Dymbëdhjetë pikë dhe vendi i parë në grup. Ky është bilanci që meriton vlerësim. Por për të kuptuar ku ndodhemi, duhet të shohim edhe kundër kujt kemi luajtur, çfarë kemi përmirësuar dhe ku vazhdojmë të lëkundemi.

Sepse sot Shqipëria po kërkon të dalë nga Liga C. Po përpiqet të rikthehet në nivelin nga i cili ra në edicionin e kaluar. Ky kontekst e vendos suksesin në përmasën e duhur: një hap i nevojshëm përpara, ende jo një kapërcim i madh.

Rrugëtimi i fundit ka pasur të dyja anët. Rënien nga Liga B, por edhe arritjen deri në fazën play-off të Botërorit. Në mars, kundër Polonisë, Shqipëria kaloi në avantazh dhe u eliminua pas humbjes 2 me 1. Një kujtesë konkrete se të marrësh epërsinë dhe ta mbrosh deri në fund janë dy prova të ndryshme.

Në maj erdhi Rolando Maran. Sot, cikli i tij ka një bilanc pozitiv në grup. Megjithatë, dy nga katër fitoret janë kundër San Marinos. Prandaj numri i fitoreve duhet lexuar bashkë me nivelin e kundërshtarëve.

Pikërisht për këtë, suksesi ndaj Finlandës ka peshë. Shqipëria mundi ekipin që e kishte mposhtur në Helsinki dhe këtë herë e çoi deri në fund avantazhin.

Ka edhe një hollësi që duhet theksuar: kur Finlanda mbeti me dhjetë lojtarë në minutën e 67-të, rezultati ishte tashmë 2 me 0. Epërsia ishte ndërtuar në barazi numerike. Kartoni i kuq e lehtësoi administrimin e fundit të ndeshjes; golat kishin ardhur më parë.

Muçi zhbllokoi takimin me një goditje të jashtëzakonshme. Manaj shënoi me kokë pas krosimit të Hysajt. Dy mënyra të ndryshme për të goditur kundërshtarin: cilësia individuale dhe bashkëpunimi që e çon topin te sulmuesi.

Këtu gjendet një bazë konkrete për optimizëm. Por detyra e stafit është që këto zgjidhje të përsëriten. Një skuadër rritet kur krijon rregullisht mundësi shënimi, edhe në mbrëmjet kur goditja spektakolare nuk hyn.

Sipas vlerësimeve të SofaScore, të raportuara në mediat shqiptare, Asllani mori notën 8.1, ndërsa Muçi dhe Hysaj nga 7.9.

Janë tregues të një paraqitjeje të mirë. Megjithatë, nota mat një ndeshje. Qëndrueshmëria mat një ekip.

Nga Asllani duhet vazhdimësi në organizimin e lojës. Nga Muçi, ndikim i përsëritur pranë portës. Nga Manaj, shfrytëzim i rasteve. Dhe nga e gjithë skuadra, aftësia për të ruajtur kontrollin kur kundërshtari rrit presionin.

Pikërisht këtu vjen paralajmërimi më i rëndësishëm i vetë Maranit. Edhe pas fitores, trajneri evidentoi pasivitetin në disa momente dhe hapësirën që kjo i jep kundërshtarit për të marrë besim.

Kjo kritikë nuk duhet humbur mes festës dhe notave të larta.

Bilanci mbrojtës në grup është pozitiv: tri gola të pësuar në pesë ndeshje. Por mbrojtja e rezultatit kërkon më shumë sesa të tërhiqesh pranë portës. Kërkon të mbash topin, të dalësh nga presioni dhe të vazhdosh ta kërcënosh kundërshtarin.

Tani vjen Bjellorusia, më 15 nëntor, në orën 18:00 në Budapest.

Shqipëria ka 12 pikë, Bjellorusia 10. Fitorja ose barazimi i japin kuqezinjve vendin e parë dhe ngjitjen në Ligën B. Humbja i kalon në play-off për ngjitjen.

Pra, pozicioni është i favorshëm, por puna nuk ka përfunduar.

Gjykimi i RADAR-it është ky: Shqipëria ka dhënë shenja përmirësimi dhe ndaj Finlandës ka marrë një fitore me meritë. Por niveli i grupit ende nuk na lejon të themi se është gati të përballojë me të njëjtën siguri kundërshtarë më të fortë.

Hapi i parë është ta mbyllë këtë fushatë në krye. Hapi tjetër është ta mbajë cilësinë kur niveli të ngrihet.

Fitorja ndaj Finlandës i jep Kombëtares besim. Vazhdimësia do t’i japë peshë